زبان انگلیسی ۲۷۲۵ بازدید

فعل‌های وجهی در انگلیسی محدود، اما پرکاربرد هستند. هر یک از این فعل‌ها با چند معنی در کنار فعل اصلی قرار می‌گیرد و علاوه بر معنی، زمان جمله را نیز نشان می‌دهد. در این میان، فعل «would» در بسیاری از جملات به چشم می‌خورد. زیرا به کمک آن، عبارات متعددی ساخته می‌شوند که از نظر معنا یا کاربرد هیچ شباهتی با انواع دیگر ندارند. در این آموزش قصد داریم به بررسی گرامر would بپردازیم و با ارائه مثال‌، ساختار جملات مختلفی که با این کلمه ساخته می‌شوند را بررسی کنیم.

گرامر Would

فعل «would» یکی از فعل‌های وجهی است که بعد از آن باید از شکل ساده فعل اصلی استفاده کرد. این فعل گاهی نشان‌دهنده زمان گذشته و گاهی نشانه زمان حال است. در طبقه‌بندی فعل‌های وجهی، این فعل، شکل گذشته فعل «will» به شمار می‌آید اما باید دقت داشت که این تنها یکی از معانی و کاربردهای فعل«would» است. در بسیاری از جملات، این فعل به زمان حال اشاره می‌کند. این فعل وجهی در جملات مختلف معنی متفاوتی از فعل اصلی می‌سازد. گاهی در کنار این فعل کمکی، معنای جمله به کلی تغییر می‌کند مثلا از حالت واقعی به غیر واقعی تبدیل می‌شود. در ادامه با کاربردهای مختلف «would» آشنا خواهید شد.

گرامر Would در بیان درخواست

نخستین کاربرد فعل «would» در زمان حال است. از این فعل برای بیان درخواست استفاده می‌شود. در بیان درخواست‌ها این فعل اغلب به همراه ضمیر فاعلی «you» به کار می‌رود. این نوع درخواست‌ها، مودبانه به شمار می‌آیند و بعد از فعل کمکی «would»، تنها به فعل اصلی نیاز خواهد بود. به این منظور باید از فعل «would» در شکل سوالی جمله استفاده کرد. به این ترتیب به فرمول زیر می‌رسیم.

Would + You + Main Verb + Object?

با توجه به این ساختار، تنها فاعل مورد استفاده، ضمیر فاعلی «you» است. در ادامه به چند نمونه از این درخواست‌ها توجه کنید.

Would you introduce yourself?

ممکن است خودتان را معرفی کنید؟

Would you answer my question?

ممکن است سوال من را پاسخ بدهید؟

Would you close the door?

ممکن است در را ببندید؟

Would you give me a hand?

ممکن است کمکم کنید؟

فیلم آموزشی مرتبط

در این جملات سوالی، گوینده درخواست خود را به طور مودبانه‌ای بیان می‌کند. اما در یک گفتگوی رسمی می‌توان علاوه بر این در انتهای سوال و یا بعد از ضمیر فاعلی «you» از کلمه «please» نیز استفاده کرد تا لحن جمله رسمی‌تر و مودبانه‌تر نیز بشود. به چند مثال در این مورد توجه کنید.

Would you please sign here?

ممکن است لطفا اینجا را امضا کنید؟

would you speak louder please?

ممکن است لطفا بلندتر صحبت کنید؟

Would you give me a second chance please?

ممکن است لطفا به من فرصت دوباره‌ای بدهید؟

would you please attend the meeting at 9:00?

ممکن است لطفا ساعت ۹:۰۰ در جلسه شرکت کنید؟

با دقت در معنی جملات بالا متوجه خواهید شد که این عبارات در فضایی رسمی و درباره موضوعات مهم است. به همین دلیل علاوه بر «would» از کلمه «please» هم استفاده شده است.

گرامر would برای پیشنهادها و خواسته ها

یکی دیگر از کاربردهای این فعل وجهی، بیان خواسته‌های کنونی است. با استفاده از این فعل وجهی در کنار فعل‌های اصلی «like» یا «love» می‌توان گفت که در همان لحظه چه چیز می‌خواهیم. برخلاف قسمت قبل که تنها از فاعل «you» استفاده می‌شد در این قسمت می‌توانیم از هر ضمیر فاعلی استفاده کنیم. دقت کنید که در این ساختار، در اغلب موارد از فعل «like» استفاده می‌شود. در جملات مثبت می‌توان از شکل مخفف فعل «would» به صورت «d'» استفاده کرد. به چند مثال توجه کنید.

I would like a cup of tea.

من یک فنجان چای میل دارم.

I would like to go swimming.

من می‌خواهم به شنا بروم.

She would like to stay here.

او می‌خواهد اینجا بماند.

They would like spaghetti.

آن‌ها اسپاگتی می‌خواهند.

گرامر would

استفاده از فعل «like» در کنار «would» یا بدون آن در معنی جمله تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند. استفاده از «would» معنی جمله را محدود به همین الآن می‌کند اما بدون آن، فعل جمله به زمان خاصی اشاره ندارد و علایق کلی افراد را نشان می‌دهد. به چند مثال توجه کنید.

I would like an apple.

من سیب می‌خواهم.

∗∗∗

I like apples.

من سیب دوست دارم.

She would like to see a comedy.

او می‌خواهد یک فیلم کمدی ببیند.

∗∗∗

She likes comedies.

او فیلم‌های کمدی را دوست دارد.

She would like ice-cream.

او بستنی می‌خواهد.

∗∗∗

She likes ice creams.

او بستنی دوست دارد.

مشاهده می‌کنید که در جملات بالا فعل کمکی «would» تفاوت بزرگی در معنی عبارت ایجاد کرده است. مثلا در دو جمله اول معنی جمله از «سیب دوست دارم» به «الان سیب می‌خواهم» تغییر کرده یعنی علاوه بر تغییر در معنی فعل، زمان حال نیز به آن افزوده شده است. پس می‌توان نتیجه گرفت که فعل «like» از خواست‌ها و علایق کلی افراد و فعل «would like» از درخواست‌ و میل کنونی آن‌ها سخن می‌گوید.

فیلم آموزشی مرتبط

علاوه بر بیان خواسته‌ها، می‌توان با «would» پیشنهاد به افراد را نیز بیان کرد. یعنی می‌توان از افراد درباره آنچه همین الان می‌خواهند سوال کرد. این نوع پیشنهادها، هم با استفاده از کلمات پرسشی و هم در قالب سوال‌های آری یا نه ساخته می‌شوند. این دست عبارات معمولا در مکالمه‌های داخل رستوران‌ها به گوش می‌خورند. چند مثال در این مورد توجه کنید.

Would you like a sandwich?

ساندویچ میل دارید؟

What would you like for the dessert?

برای دسر چه چیز میل دارید؟

Would you like some salad?

مقداری سالاد میل دارید؟

Would you like to go for a walk?

میل داری کمی پیاده روی کنی؟

Would you like to talk about it?

میخواهی درباره‌اش صحبت کنی؟

در این جملات، سوالاتی درباره اینکه فرد مقابل همین الان چه چیز میل دارد پرسیده شده که نشان می‌دهد با استفاده از فعل «would» معنی جمله از «چه چیزی می‌خواهید» به «الان چه چیزی می‌خواهید» تغییر کرده است. در پاسخ به این سوالات می‌توانیم در حالت مثبت از فاعل به همراه فعل «Would» و در حالت منفی از فاعل و «Wouldn't» استفاده شود. پس در پاسخ‌های کوتاه نمی‌توان از شکل مخفف فعل «would» استفاده کرد. علاوه بر این می‌توان بدون استفاده از «Would» نیز به این سوال پاسخ داد.

A: Would you like a drink?

B: Yes, I would.

A: نوشیدنی میل دارید؟

B: بله میل دارم.

A: Would you like a cup of coffee?

B: No, I wouldn't.

A: یک فنجان قهوه میل دارید.

B: نه میل ندارم.

A: Would you like a piece of cake?

B: Of course.

A: یک برش کیک میل داری؟

B: البته.

گرامر would

گرامر would در عبارت would rather

در این عبارت با ترکیب «Would rather»، ساختار جدیدی خواهیم داشت که به معنی «ترجیح دادن» است. بعد از این عبارت نیز باید از شکل ساده فعل استفاده شود. در برخی جملات، برای بیان اینکه بین دو چیز یکی را به دیگری ترجیح می‌دهیم، می‌توان از کلمه «than» استفاده کرد. به چند مثال در این مورد توجه کنید.

They would rather sleep early.

آن ها ترجیح می‌دهند زود بخوابند.

I would rather run than walk.

من ترجیح می‌دهم بدوم تا راه بروم.

She'd rather study math than geography.

او ریاضی خواندن را به جغرافی خواندن ترجیح می‌دهد.

We'd rather drink tea than coffee.

ما ترجیح می‌دهیم چای بنوشیم تا قهوه.

در ساخت عبارات منفی در ترکیب «would rather» اضافه کردن کلمه «not» به جمله کافی است. در مثال‌های زیر، به جایی که «not» قرار داده شده دقت کنید.

I would rather not eat salty food.

من ترجیح می‌دهم غذای شور نخورم.

She'd rather not go to the party.

او ترجیح می‌دهد به میهمانی نرود.

We'd rather not talk about the accident.

ما ترجیح می‌دهیم درباره تصادف صحبت نکنیم.

همان‌طور که در این جملات می‌بینید،‌ کلمه «not» بعد از فعل وجهی «would» نیامده است. در این جملات کلمه «not» بعد از کل عبارت «would» قرار داده شده است.

فیلم آموزشی مرتبط

گرامر would در عبارت would mind

از عبارت «would mind» برای بیان درخواست مودبانه و معمولا به شکل جمله پرسشی استفاده می‌شود. در این جملات پرسشی حتما باید از فعل اصلی به همراه «ing» استفاده کرد. یعنی مانند جملاتی که با «would» ساخته می‌شوند، نیازی به استفاده از شکل ساده فعل نیست. پاسخ به این سوالات نیز با پاسخ دادن به سوالات دیگر متفاوت است. چون این دسته از سوالات با فعل کمکی شروع ‌می‌شوند، پاسخ آری یا نه خواهند داشت اما این پاسخ کاملا عکس منظور فرد است. مثلا اگر پاسخ شما مثبت باشد، در جواب باید منفی پاسخ بدهید و اگر پاسخ شما منفی باشد،‌ باید مثبت پاسخ بدهید. به چند مثال در این مورد توجه کنید.

A: Would you mind closing the window?

B: Not at all.

A: ممکن است پنجره را ببندی؟

B: حتما.

A: would you mind turning the volume down?

B: No problem.

A: ممکن است صدا را کم کنی؟

B: مشکلی نیست.

A: Would you mind staying a little longer?

B: Sorry, I may miss the train.

A: ممکن است کمی بیشتر بمانی؟

B: ببخشید، ممکن است به قطار نرسم.

A: Would you mind helping Sue with math?

B: Of course yes. I am too busy tonight.

A: ممکن است به «سو» در درس ریاضی کمک کنی؟

B: نه اصلا. امشب سرم خیلی شلوغ است.

یادگیری would

گرامر would در جملات شرطی

جملات شرطی در زبان انگلیسی انواع مختلفی دارند. در این قبیل جملات معمولا باید از افعال وجهی استفاده کرد که با توجه به نوع جمله شرطی، این فعل وجهی متفاوت خواهد بود. در جملات شرطی نوع دوم و سوم از شکل گذشته فعل‌های وجهی در قسمت جواب شرط استفاده می‌شود. در این دو نوع جمله شرطی، به بیان حالت‌های غیر واقعی در حال و گذشته می‌پردازیم.

شرطی نوع دوم

در جملات شرطی نوع دوم، به بیان موضوعاتی می‌پردازیم که در حال حاضر واقعیت ندارند. در برخی موارد نیز از اتفاقاتی صحبت می‌شود که هرگز امکان‌پذیر نیستند. به این ترتیب در قسمت جواب شرط از حالت گذشته یکی از فعل‌های وجهی که عبارتند از «would» و «could» و «might» استفاده می‌کنیم. به چند مثال از کاربرد کلمه «would» در جواب شرط دقت کنید.

If I were a bird, I would fly in the sky.

من اگر پرنده بودم، در آسمان پرواز می‌کردم.

If she knew the answer, she would say it.

اگر جواب را می‌دانست می‌گفت.

He would arrive late if he didn't take a taxi.

اگر تاکسی نمی‌گرفت دیر می‌رسید.

They would win the game if they had a good coach.

اگر مربی خوبی داشتند بازی را می‌بردند.

در قسمت شرط این جملات، فاعل تنها با فعل کمکی «were» یا صورت گذشته فعل‌های اصلی همراه شده است. با توجه به معنی این جملات، در هر مورد از اتفاقی غیر واقعی صحبت شده است. مثلا در جمله اول، درباره اتفاق غیر ممکنی صحبت می‌شود که هرگز اتفاق نخواهد افتاد. در جمله دوم، او جواب را نمی‌داند و به همین دلیل جواب را نمی‌گوید.

سومین جمله نشان می‌دهد که او تاکسی گرفته و به همین دلیل دیر نرسیده اما اگر تاکسی نمی‌گرفت دیر می‌رسید. آخرین جمله نیز نشان می‌دهد که تیم، مربی خوبی ندارد اما اگر مربی خوب بود آن‌ها برنده می‌شدند. در همه این جمله ها درباره زمان حال صحبت می‌شود. اما با توجه به غیر واقعی بودن مطالب، از صورت گذشته فعل استفاده شده است.

فیلم آموزشی مرتبط

شرطی نوع سوم

در جملات شرطی نوع سوم نیز درباره شرایط غیر واقعی صحبت می‌کنیم و به همین دلیل در جواب شرط از فعل «would» استفاده می‌شود. اما باید دقت داشت که در شرطی نوع سوم، درباره زمان گذشته صحبت می‌کنیم و به همین دلیل بعد از فعل وجهی «would» به کلمات دیگری نیز نیاز خواهد بود و در نهایت به ساختار مقابل می‌رسیم.

If + Subject + Past Perfect, Subject + Would + Have + Past Participle.

 به این ترتیب بعد از فعل «would» از شکل ساده فعل «have» استفاده خواهد شد. در این نوع جملات شرطی، از شرایطی غیر واقعی در گذشته صحبت می‌کنیم. یعنی چیزی خلاف آنچه واقعا در گذشته اتفاق افتاده را بیان می‌کنیم. به چند مثال در این مورد توجه کنید.

They would have helped us if they had known us.

اگر آن‌ها ما را می‌شناختند، به ما کمک می‌کردند.

If you had been more careful, you wouldn't have had an accident.

اگر بیشتر مرافب بودی، تصادف نمی‌کردی.

She would have made a mistake if we had distracted her.

اگر حواس او را پرت کرده بودیم، اشتباه می‌کرد.

I would have met the professor if I had tried to.

اگر تلاش کرده بودم، می‌توانستم استاد را ببینم.

در این مثال‌ها درباره اتفاقاتی صحبت شد که عکس آن‌ها در گذشته اتفاق افتاده است. مثلا در جمله اول، واقعیت این است که آن‌ها ما را نمی‌شناختند و به همین دلیل به ما کمک نکردند اما اگر ما را می‌شناختند به ما کمک می‌کردند. یا در سومین جمله، او اشتباه نکرد چون ما حواس او را پرت نکردیم.

گرامر would در گذشته

با توجه به اینکه فعل «would» شکل گذشته فعل «will» است، و با اینکه بسیاری از کاربردهای این فعل، مربوط به زمان حال است، در این قسمت قصد داریم به یکی از کاربردهای این فعل در رابطه با زمان گذشته بپردازیم. در قسمت قبل درباره کاربرد فعل «would» در جواب شرط در جملات شرطی نوع دوم و سوم پرداختیم. همان‌طور که گفته شد در شرطی نوع سوم در جواب شرط از فعل وجهی «would» استفاده می‌شود و ساختار زیر معرفی شد.

Would + have + Past Participle

باید در نظر داشت که این ساختار، نه تنها در جملات شرطی، بلکه به تنهایی در بیان پشیمانی از گذشته نیز، کاربرد دارد. این ساختار علاوه بر فعل وجهی «would» قابلیت جایگذاری سایر فعل‌های وجهی را نیز دارد. به چند مثال در این مورد توجه کنید.

I would have been a doctor.

می‌توانستم دکتر باشم.

I would have won the championship.

می‌توانستم مسابقات قهرمانی را ببرم.

I would have had more money.

می‌توانستم پول بیشتری داشته باشم.

گرامر would

گرامر would در نقل قول

مبحث نقل قول، یکی از گسترده‌ترین مباحث در گرامر زبان انگلیسی است. در این مبحث، مهم‌ترین نکته «فعل نقل قول» یا «Reporting Verb» است. زمان این فعل،‌ تعیین‌کننده باقی تغییراتی است که در جمله ایجاد خواهد شد. اگر از فعل نقل قول گذشته استفاده کنیم، باقی فعل‌ها، قیدهای زمان و مکان، ضمایر اشاره و حروف تعریف تغییر خواهند کرد و کلیه فعل‌ها یک زمان به عقب می‌روند مثلا فعل ماضی استمراری به ماضی بعید استمراری تبدیل می‌شود.

همان‌‌طور که در ابتدای مطلب گفته شد، فعل «would» شکل گذشته فعل «will» است پس در صورت استفاده از فعل نقل قول گذشته مانند «said» و «told» در جملاتی که در آن‌ها از «will» استفاده شده، باید «will» را به «would» تبدیل کرد. به چند مثال در این مورد توجه کنید.

I will call him tomorrow.

من فردا با او تماس خواهم گرفت.

∗∗∗

She said she would call him the next day.

او گفت با او تماس می‌گیرد.

You will learn a new language.

تو یک زبان جدید یاد خواهی گرفت.

∗∗∗

He said I would learn a new language.

او گفت من یک زبان جدید یاد می‌گیرم.

The students will be off tomorrow.

دانش‌آموزان فردا تعطیل خواهند بود.

∗∗∗

You said the students would be off the next day.

تو گفتی دانش‌آموزان روز بعد تعطیل خواهند بود.

گرامر would و used to

در بیان عاداتی که در گذشته داشته‌ایم اما اکنون نداریم، از عبارت «used to» استفاده می‌کنیم. بعد از این عبارت از شکل ساده فعل استفاده می‌شود و در شکل منفی یا سوالی، کلمه «did» یا «didn't» به کار می‌‌رود. در این صورت باید پسوند «ed» را از انتهای «used to» حذف کنیم. به چند مثال توجه کنید.

He used to travel when he was young.

او وقتی جوان بود زیاد سفر می‌کرد.

∗∗∗

Did he use to travel when he was young?

آیا او وقتی جوان بود زیاد سفر می‌کرد؟

He used to smoke after dinner.

او عادت داشت بعد از شام سیگار بکشد.

∗∗∗

He didn't use to smoke after dinner.

او عادت نداشت بعد از شام سیگار بکشد.

I used to watch comedies on the weekend.

من عادت داشتم آخر هفته فیلم‌های کمدی نگاه کنم.

∗∗∗

Did you use to watch comedies?

آیا تو عادت داشتی فیلم‌های کمدی نگاه کنی؟

اما برای بیان عاداتی که افراد در گذشته داشته‌اند و هنوز هم دارند، باید فعل دیگری به کار برد. در این حالت فعل «would» به کار گرفته می‌شود. به چند مثال در این مورد توجه کنید.

I would never drink tea before bed.

من هرگز قبل از خوابیدن چای نخورده‌ام.

She would never tell lies.

او هرگز دروغ نگفته است.

They would use my cell phone.

آن‌ها همیشه تلفن همراه من را استفاده کرده‌اند.

You would drive carelessly.

تو همیشه بی‌دقت رانندگی کرده‌ای.

She would remind me of my mistakes.

او همیشه خطاهای من را گوشزد کرده.

فیلم آموزشی مرتبط

گرامر Would در جملات آرزویی

در ساخت جملات آرزویی معمولا از فعل «wish» استفاده می‌کنیم. گاهی اتفاق ناخوشایندی در جریان است که ما آرزو می‌کنیم زودتر تمام شود. مثلا قرار بوده با دوستانتان گلف بازی کنید اما هوا بارانی است. شما آرزو می‌کنید باران قطع شود تا بتوانید گلف بازی کنید. به چند مثال در این مورد توجه کنید.

I wish the baby would stop crying.

ای کاش گریه کودک قطع شود.

I wish the neighbors would stop arguing.

ای کاش همسایه‌ها دست از دعوا کردن بردارند.

I wish it would stop raining.

ای‌ کاش باران قطع شود.

I wish people wouldn't tell lies.

ای کاش مردم دروغ نمی‌گفتند.

فیلم آموزشی مرتبط

جمع‌بندی

در این آموزش ضمن معرفی گرامر would به بیان ساختارهای مختلفی پرداختیم که با این فعل وجهی ساخته می‌شوند. در ابتدا به استفاده از شکل ساده فعل اصلی بعد از کلمه «would» تاکید شد و شیوه ساخت درخواست یا پیشنهادهای مودبانه با این فعل وجهی ارائه شد. در ادامه ضمن بیان تفاوتی که این فعل در کنار فعل «like» ایجاد می‌کند، ساختار «would like» در جمله و سوال بررسی شد.

در قسمت بعد، سایر ترکیباتی که با فعل «would» ساخته می‌شوند از جمله «would mind» یا «would rather» با ارائه مثال توضیح داده شدند. در نهایت راجع به کاربرد گرامر Would در جملات شرطی نوع دوم و سوم، برای بیان غیر واقعی بودن جواب شرط آموزش داده شد. پس از این قسمت کاربرد و تفاوت دو فعل «used to» و «would» و در پایان کاربرد کلمه «would» در جملات آرزویی مطرح شد.

مطلبی که در بالا مطالعه کردید بخشی از مجموعه مطالب «آموزش گرامر زبان انگلیسی — به زبان ساده» است. در ادامه، می‌توانید فهرست این مطالب را ببینید:

اگر این مطلب برای شما مفید بوده است، آموزش‌ها و مطالب زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

بر اساس رای ۱۵ نفر
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
شما قبلا رای داده‌اید!
اگر بازخوردی درباره این مطلب دارید یا پرسشی دارید که بدون پاسخ مانده است، آن را از طریق بخش نظرات مطرح کنید.

«مهدیه معیا»، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات انگلیسی است. فعالیت‌های او در زمینه تدریس، ترجمه و تولید محتوای انگلیسی بوده است و در حال حاضر با «مجله فرادرس» همکاری می‌کند.

2 نظر در “گرامر would — توضیح کامل + مثال

  • در قسمت would و used to، چیزی که نوشتید اشتباهه. این دو تا هر دو برای عاداتی در گذشته به کار میرن که دیگه وجود ندارن.

    The difference between USED TO and WOULD
    Question
    The difference between USED TO and WOULD — Trinh Pham, Vietnam
    Answer
    Used to and would are both use to describe something that happened regularly in the past but doesn’t happen any longer, as shown in the following two sentences about quitting smoking:
    ۱. I used to smoke, but I quit last year.
    ۲. Whenever I craved a cigarette, I would chew gum instead.

    However, there are two important differences between used to and would. The first difference is that would should not be used unless it has already been established that the time frame is in the past, while used to does not require this. This example, with used to at the beginning, sounds natural:
    • I used to watch cartoons every Saturday morning when I was very little. Now I rarely watch TV.
    However, when used to is replaced with would, the same example becomes awkward and ungrammatical:
    • *I would watch cartoons every Saturday morning when I was very little. Now I rarely watch TV.
    But if the past time frame is established before would appears, would sounds fine.
    • When I was little, I would get up and watch cartoons every Saturday morning. Now I rarely watch TV.

    The second difference between used to and would is that would is not used with stative verbs such as love, be, understand, and feel. Compare these two sentences with the stative verb love:
    ۱. When I was a student, I used to love sleeping late on the weekends. (natural and grammatical)
    ۲. *When I was a student, I would love sleeping late on weekends. (awkward and ungrammatical)

    To summarize, the use of would is more restricted than that of used to. Therefore, if you aren’t sure which one to use, it’s best to choose used to.

    1. با سلام؛
      used to و would هر دو برای بیان عادت‌های گذشته به کار می‌روند، اما would ممکن است هنوز هم ادامه داشته باشد، شاید هم دیگر ادامه پیدا نکرده باشد. در واقع context این را مشخص می‌کند. اما در مورد used to فقط به عادتی اشاره داریم که در مدت زمانی در گذشته انجام می‌شده، اما دیگر ادامه ندارد.
      از همراهی شما با «مجله فرادرس» سپاس‌گزاریم.

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مشاهده بیشتر