زبان انگلیسی ۲۲۶۲۲ بازدید

«جملات شرطی» (Conditional Sentences)، بخشی از زندگی روزمره افراد انگلیسی‌‌زبان را شکل می‌دهد. بنابراین دانستن و به کار بردن آن‌ها می‌تواند سطح روابط زبان‌آموزان را بهبود بخشد. چهار نوع جمله شرطی در انگلیسی وجود دارد و بدون شک برای یاد گرفتن آن‌ها باید از ساده‌ترین نوع شروع کنید. برای این‌که بدانید جملات شرطی در انگلیسی چه کاربردی دارند و انواع آن‌ها را همراه با مثال‌های گوناگون بیاموزید، توصیه می‌شود این مطلب آموزشی را با دقت مطالعه کنید.

گرامر جملات شرطی در انگلیسی

در تعریف جملات شرطی در انگلیسی به سه ویژگی مهم آن اشاره می‌کنیم.

  • مهم‌ترین ویژگی جملات شرطی، کلمه «if» به‌معنای «اگر» است. به‌طور کلی، جملات شرطی در انگلیسی به دو بخش تقسیم می‌شوند:
    • «If-clause» که شرایط احتمالی را توصیف می‌کند.
    • «Main clause» که پیامد کار را توصیف می‌کند.

به مثال زیر توجه کنید.

If it rains, we’ll get wet.

اگر باران ببارد، خیس می‌شویم.

(در این مثال، عبارت اول «if-clause» و عبارت دوم «main clause» است. عبارت اول به ما می‌گوید که احتمال دارد باران ببارد، و عبارت دوم به نتیجه باران باریدن اشاره می‌کند.)

  • از دیگر ویژگی‌های جملات شرطی در انگلیسی این است که امکان جابه‌جا کردن دو عبارت وجود دارد، مانند مثال زیر:

We'll get wet if it rains.

  • همچنین می‌توانیم جملات شرطی در انگلیسی را به پرسشی تبدیل کنیم. در این حالت «if-clause» در بخش دوم جمله قرار می‌گیرد:

What will you do if you miss the train?

اگر از قطار جا بمانی، چه کار می‌کنی؟

How can you finish the project if you don’t have a computer?

اگر کامپیوتر نداشته باشی، چگونه می‌توانی پروژه را به پایان برسانی؟

What happens if the students don’t pass an exam?

اگر دانش‌آموزان در امتحان قبول نشوند، چه اتفاقی می‌افتد؟

فیلم آموزشی مرتبط

انواع جملات شرطی در انگلیسی

جملات شرطی در انگلیسی به چهار دسته تقسیم می‌شوند:

  • جملات شرطی صفر (Zero Conditionals)
  • جملات شرطی نوع اول (First Conditionals)
  • جملات شرطی نوع دوم (Second Conditionals)
  • جملات شرطی نوع سوم (Third Conditionals)

نکته: نوع دیگری از جملات شرطی در انگلیسی با عنوان جملات شرطی ترکیبی (Mixed Conditionals) نیز وجود دارند که در این آموزش، در کنار جملات دیگر، به معرفی آن خواهیم پرداخت.

جملات شرطی در انگلیسی

جملات شرطی صفر

ساده‌ترین نوع جملات شرطی در انگلیسی جمله شرطی صفر است. اما در عین حال بسیار مهم و کاربردی به نظر می‌رسد. به همین دلیل، در ادامه این مطلب، به کاربرد و نحوه استفاده از آن در جمله پرداخته‌ایم.

کاربرد جملات شرطی صفر

کاربرد جملات شرطی صفر در موارد زیر است:

  • عادت‌های کلی
  • حقایق کلی و علمی

در هر دو مثال زیر، درباره زمان به‌طور کلی صحبت شده است که ارتباطی با زمان حال یا آینده ندارد.

If I’m tired, I go to bed early.

اگر خسته باشم، زود به تختخواب می‌روم.

(معمولاً این کار را می‌کنم.)

If you heat water to 100°C, it boils.

اگر آب را تا ۱۰۰ درجه گرم کنید، به جوش می‌آید.

(این جمله یک واقعیت علمی است.)

در جدول زیر، ساختار جملات شرطی صفر آمده است.

present simple. If + present simple,
100% possibility 50% possibility

فرمول جملات شرطی صفر

فرمول جمله شرطی صفر به‌صورت زیر است:

If + present simple, present simple.

به مثال‌های زیر توجه کنید تا با کاربرد جملات شرطی صفر بیشتر آشنا شوید.

If you put food into the freezer, it freezes.

اگرغذا را در فریزر بگذاری، منجمد می‌شود.

If you heat water to 100°, it boils.

اگر آب را تا دمای ۱۰۰ درجه گرم کنی، به جوش می‌آید.

می‌توانیم جای دو عبارت را در جمله عوض کنیم. در این صورت فرمول آن به‌شکل زیر خواهد بود:

Present simple if + present simple.

در دو مثال زیر، جای دو عبارت با هم عوض شده، اما معنی جمله تغییر نکرده است.

Food freezes if you put it into the freezer.

اگر غذا را در فریزر بگذاری، منجمد می‌شود.

نکته: در جملات شرطی در انگلیسی وقتی عبارت «if» در قسمت دوم جمله قرار می‌گیرد، دیگر نیازی به «ویرگول» در وسط جمله نیست.

فیلم آموزشی مرتبط

مثال جملات شرطی صفر

در ادامه با چند مثال دیگر با ساختار این جملات آشنا خواهید شد.

If I have a lot of work, I stay in the office until late.

اگر زیاد کار داشته باشم، تا دیروقت در دفتر می‌مانم.

If you eat a lot, you put on weight.

اگر زیاد غذا بخوری، اضافه‌وزن پیدا می‌کنی.

If it doesn’t rain for a long time, the earth gets very dry.

اگر زمان زیادی باران نبارد، زمین خیلی خشک می‌شود.

If we go out with friends, we normally go to a restaurant.

اگر با دوستان خود به بیرون برویم، معمولاً به رستوران می‌رویم.

My teacher gets angry if I am late for school.

اگر دیر به مدرسه بروم، معلمم عصبانی می‌شود.

If it’s very cold during the night, there’s ice on cars.

اگر شب‌ها هوا خیلی سرد باشد، روی ماشین‌ها یخ می‌‌بندد.

If I get a headache, I take a painkiller.

اگر سردرد داشته باشم، مسکن می‌خورم.

If you don’t water a flower, it dies.

اگر به گل آب ندهی، پژمرده می‌‌‌شود.

جملات شرطی نوع اول

جملات شرطی نوع اول

در ادامه توضیح جملات شرطی در انگلیسی به بررسی جمله شرطی نوع اول می‌پردازیم. جمله شرطی نوع اول، یکی از چهار جمله فرضی در زبان انگلیسی است و بیشترین کاربرد را دارد. برای این‌که بدانیم در چه شرایطی باید از این نوع جملات استفاده کنیم، ابتدا باید کاربرد آن را بدانیم.

کاربرد جملات شرطی نوع اول

از جملات شرطی نوع اول برای بیان اتفاقی واقعی در زمان حال یا آینده استفاده می‌‌شود. به مثال زیر توجه کنید.

If I miss the train, I’ll take the next one.

اگر از این قطار جا بمانم، با قطار بعدی می‌روم.

در این مثال، ۵۰٪ احتمال دارد که قسمت اول جمله اتفاق بیفتد. در این صورت، احتمال وقوع قسمت دوم جمله ۱۰۰٪ خواهد بود. در جدول زیر، ساختار جملات شرطی نوع اول آمده است.

will + verb

can + verb

must + verb

imperative form

If + present simple,
100% certainty 50% possibility
فیلم آموزشی مرتبط

فرمول جملات شرطی نوع اول

فرمول جملات شرطی نوع اول به‌صورت زیر است:

If + present simple, will/won’t + verb.

به دو مثال مثال زیر توجه کنید.

If I pass this exam, I’ll celebrate.

اگر این امتحان را قبول شوم، جشن خواهم گرفت.

If I pass this exam, I won’t have to do it again.

اگر این امتحان را قبول شوم، دیگر مجبور نیستم دوباره در آن شرکت کنم.

همچنین می‌توانیم با عوض کردن جای دو عبارت، جمله شرطی نوع اول بسازیم. فرمول آن نیز به‌شکل زیر است:

Will + verb if + present simple.

در جمله‌های زیر، جای دو عبارت عوض شده است. همان‌طور که می‌بینید، در معنی جمله‌ها تغییری ایجاد نمی‌شود.

I’ll celebrate if I pass this exam.

اگر این امتحان را قبول شوم، جشن خواهم گرفت.

I won’t have to do this exam again if I pass it.

اگر این امتحان را قبول شوم، دیگر مجبور نیستم دوباره در آن شرکت کنم.

نکته اول: به‌جای «will» می‌توانیم از فعل‌های کمکی دیگری مانند «can» یا «must» نیز استفاده کنیم.

به مثال‌های زیر توجه کنید.

If it rains, we can’t play tennis.

اگر باران ببارد، نمی‌توانیم تنیس بازی کنیم.

If it rains, we must postpone our game.

اگر باران ببارد، باید بازی‌مان را عقب بیندازیم.

نکته دوم: در حالت شرطی نوع اول، می‌توانیم در «main clause» از جملات امری نیز استفاده کنیم.

به مثال‌های زیر توجه کنید.

If it rains, wear your waterproof clothing.

اگر باران بارید، لباس ضدآب خود را بپوش.

If you see Mr. Hamilton, ask him to call me.

اگر آقای «همیلتون» را دیدی، به او بگو که با من تماس بگیرد.

نکته سوم: حتماً در نظر داشته باشید که در جملات شرطی نوع اول، به هیچ وجه از «will» با «if-clause» استفاده نکنید. «will» فقط با «main clause» می‌آید.

به مثال زیر دقت کنید.

We’ll be pleased if the client accepts our offer.

(We’ll be pleased if the client will accept our offer.)

اگر مشتری پیشنهاد ما را قبول کند، خوشحال خواهیم شد.

فیلم آموزشی مرتبط

مثال جملات شرطی نوع اول

در ادامه تعریف جملات شرطی در انگلیسی با مثال‌های بیشتری در رابطه با استفاده از جملات شرطی نوع اول در جمله آشنا خواهیم شد. بهترین راه یادگیری گرامر زبان انگلیسی، استفاده از جملات مختلف است.

If you practice frequently, you’ll learn quickly.

اگر به‌طور مرتب تمرین کنی، زود یاد می‌گیری.

If we don’t win today, we’ll be out of the competition.

اگر امروز در بازی برنده نشویم، از رقابت حذف خواهیم شد.

Your teacher can help if you don’t understand something.

اگر چیزی را متوجه نشوی، معلمت می‌تواند کمک کند.

Call me if you’re late.

اگر دیر کردی، به من زنگ بزن.

If she does well on this interview, she’ll get the job.

اگر در این مصاحبه خوب عمل کند، صاحب شغل می‌شود.

If you’re hungry, help yourself to whatever you want.

اگر گرسنه هستی، با هر چیزی که می‌خواهی از خودت پذیرایی کن.

We won’t miss the plane if we hurry.

اگر عجله کنیم، از هواپیما جا نمی‌مانیم.

Our boss will be really pleased if we get this contract.

اگر این قرارداد را ببندیم، رئیس ما واقعاً خوشحال خواهد شد.

جملات شرطی نوع دوم

جملات شرطی نوع دوم

در میان انواع جملات شرطی در انگلیسی برای اغلب زبان‌آموزان، جملات شرطی نوع دوم کمی چالش‌برانگیز است. به همین منظور، در ادامه این آموزش کاربردهای آن را توضیح می‌دهیم.

کاربرد جملات شرطی نوع دوم

از جملات شرطی نوع دوم برای موقعیتی غیرواقعی در زمان حال یا آینده استفاده می‌شود. در واقع، می‌خواهیم بدانیم که اگر اتفاقی می‌افتاد، چه پیامد یا نتیجه‌ای داشت. این موقعیت می‌تواند در دو حالت توصیف شود:

  • احتمال وقوع آن خیلی کم است (٪۵-۱)
  • احتمال وقوع آن صفر است (٪۰)

مثال‌های زیر، کاربرد جملات شرطی نوع دوم را بهتر توضیح می‌دهند.

If I won the lottery, I would travel around the world.

اگر بلیت بخت‌آزمایی برنده شوم، به دور دنیا سفر می‌کنم.

(در این مثال احتمال برنده شدن بلیت بخت‌آزمایی خیلی کم است. اما اگر این اتفاق بیفتد، احتمال سفر به دور دنیا ۱۰۰٪ خواهد بود.)

If I had more free time, I would play more sport.

اگر وقت بیشتری داشتم، بیشتر ورزش می‌کردم.

(مفهوم این جمله این است که من اصلاً وقت آزاد ندارم، اما اگر داشته باشم، احتمال این‌که ورزش کنم ۱۰۰٪ خواهد بود.)

در ادامه، ساختار جملات شرطی نوع دوم را در جدول مشاهده می‌کنید.

would + verb

could + verb

If + past simple,
100% certainty 0-5% possibility
فیلم آموزشی مرتبط

فرمول جملات شرطی نوع دوم

فرمول جملات شرطی نوع دوم به‌‌صورت زیر است:

If + past simple, would/wouldn’t + verb.

به دو مثال زیر توجه کنید.

If I lived in a big city, I would go out more often.

اگر در شهر بزرگی زندگی می‌کردم، بیشتر بیرون می‌رفتم.

If I lived in a big city, I wouldn’t need a car.

اگر در شهر بزرگی زندگی می‌کردم، نیازی به ماشین نداشتم.

مانند دیگر جملات شرطی در انگلیسی می توانیم جای دو عبارت را عوض کنیم.

Would + verb if + past simple.

در دو مثال زیر، جای دو عبارت عوض شده است، اما همان‌طور که مشاهده می‌کنید، معنی جمله‌ها تغییری نکرده است.

I’d go out more often if I lived in a big city.

اگر در شهر بزرگی زندگی می‌کردم، بیشتر بیرون می‌رفتم.

I wouldn’t need a car if I lived in a big city.

اگر در شهر بزرگی زندگی می‌کردم، نیازی به ماشین نداشتم.

نکته: در «main clause»، به‌جای «would» می توانیم از «could» نیز استفاده کنیم، مانند مثال زیر:

If we lived in the city we could use the public transport.

اگر در شهر بزرگی زندگی می‌کردیم، می‌توانستیم از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم.

جمله شرطی نوع دوم با فعل «to be»

در جملات شرطی نوع دوم، وقتی فعل «to be» به کار می‌رود، برای تمام فاعل‌ها، شکل گذشته فعل فقط «were»‌ است. یعنی برای «I/He/She/It» از فعل «was» استفاده نمی‌کنیم. به مثال‌های زیر توجه کنید تا با کاربرد آن بیشتر آشنا شوید.

If I were rich, I’d spend all my time travelling.

اگر ثروتمند بودم، تمام وقتم را به سفر کردن می‌گذراندم.

If he were my boss, I’d look for another job.

اگر او رئیسم بود، دنبال شغل دیگری می‌‌گشتم.

If it weren’t so cold, we could go for a walk.

اگر هوا خیلی سرد نبود، می‌توانستیم قدم بزنیم.

نکته: امروزه در زبان محاوره، اغلب می‌بینیم که افراد انگلیسی‌زبان از «was» در جملات شرطی استفاده می‌کنند، به‌ویژه برای موقعیت‌های غیررسمی. اما شکل صحیح آن «were» است.

مثال جملات شرطی نوع دوم

در ادامه این آموزش، مثال‌های بیشتری از جملات شرطی نوع دوم آورده‌ایم.

If we were rich, we could buy a big house near the sea.

اگر پو‌ل‌دار بودیم، می‌توانستیم خانه‌ای کنار دریا بخریم.

What would you do if your company offered you a promotion in another country?

اگر شرکت در کشور دیگری به تو ترفیع بدهد، چه کار می‌کنی؟

He wouldn’t come to the party even if we invited him.

اگر دعوتش کنیم، به مهمانی نمی‌آید.

If she studied harder, she’d pass her exams easily.

اگر بیشتر درس بخواند، به‌راحتی در امتحان‌هایش قبول می‌شود.

What would you do if you won a lot of money?

اگر پول زیادی برنده شوی، چه کار می‌کنی؟

I wouldn’t give up my job if I won a lot of money.

اگر پول زیادی برنده شوم، شغلم را رها نمی‌کنم.

If we could ski, we’d come with you to the mountains.

اگر اسکی بلد بودیم، با تو به کوه می‌آمدیم.

If people drove more carefully, there’d be fewer accidents.

اگر مردم با احتیاط بیشتر رانندگی کنند، تصادف کمتری رخ می‌دهد.

I’d be amazed if he arrived on time. He’s always late.

 اگر به‌موقع برسد، شگفت‌زده می‌شوم. همیشه دیر می‌کند.

Would they agree if we offered them a short delivery time?

اگر به آن‌ها پیشنهاد تحویل در زمان کوتاه را بدهیم، قبول می‌کنند؟

If I found a burglar in my house I wouldn’t know what to do.

اگر دزدی در خانه‌ام پیدا کنم، نمی‌دانم چه کار بکنم.

You could save time if you worked from home.

اگر دورکار باشید، می‌توانید در وقت خود صرفه‌جویی کنید.

انواع جملات شرطی در انگلیسی

درخواست‌های مؤدبانه با جملات شرطی نوع دوم

از جملات شرطی نوع دوم برای درخواست‌های خیلی محترمانه نیز می‌توانیم استفاده کنیم، مانند مثال‌های زیر:

Would you mind if I used your computer?

اگر من از رایانه شما استفاده کنم، اشکالی ندارد؟

Would it be ok if we sat here?

اگر اینجا بنشینم، اشکالی ندارد؟

Would it bother you if I closed the window?

اگر پنجره را ببندم، اذیت می‌شوید؟

فیلم آموزشی مرتبط

جملات شرطی نوع سوم

اکنون که با جملات شرطی صفر، اول و دوم آشنا شدید، لازم است که فرمول و کاربرد جملات شرطی نوع سوم را نیز یاد بگیرید. اگر بتوانید به‌راحتی از این جملات در مکالمه‌های خود استفاده کنید، فرق چندانی با یک فرد انگلیسی‌زبان نخواهید داشت.

کاربرد جملات شرطی نوع سوم

برای توصیف موقعیتی در گذشته، از جمله شرطی نوع سوم استفاده می‌کنیم. در این حالت، وقتی از پیامد آن صحبت می‌کنیم، افسوس می‌خوریم. بنابراین، چون موقعیتی که از آن صحبت می‌کنیم در گذشته اتفاق افتاده و تمام شده، دیگر امکان تغییر دادن آن وجود ندارد. در نتیجه، امری غیر واقعی به شمار می‌رود. مانند مثال زیر:

If he had studied harder, he would have passed the exam.

اگر بیشتر درس خوانده بود، در امتحان قبول می‌شد.

مفهوم این جمله این است که او خوب درس نخوانده و به همین دلیل در امتحان قبول نشده است. بنابراین قسمت اول جمله، یعنی «خوب درس خواندن»، اتفاق نیفتاده است. اما اگر اتفاق می‌افتاد، نتیجه‌اش این بود که در امتحان قبول می‌شد.

would have + past participle

could have + past participle

If + past perfect,
100% certainty 0% possibility

فرمول جملات شرطی نوع سوم

فرمول جملات شرطی نوع سوم به‌صورت زیر است:

If + past perfect, would/wouldn’t have + past participle.

به دو مثال زیر توجه کنید.

If you had told me about the meeting, I would have come.

اگر درباره جلسه به من گفته بودی، می‌آمدم.

(درباره جلسه به من نگفتی، در نتیجه نتوانستم در آن شرکت کنم.)

If you had told me about the meeting, I wouldn’t have missed it.

اگر درباره جلسه به من گفته بودی، آن را از دست نمی‌دادم.

در جملات شرطی نوع سوم نیز می‌توانیم جای دو عبارت را عوض کنیم، فرمول و مثال آن در زیر آمده است:

Would have + past participle if + past perfect.

I’d have come to the meeting if you’d told me about it.

اگر درباره جلسه به من گفته بودی، می‌آمدم.

I wouldn’t have missed the meeting if you’d told me about it.

اگر درباره جلسه به من گفته بودی، آن را از دست نمی‌دادم.

نکته اول: در جملات شرطی نوع سوم، می‌توانیم به‌جای «would» از «could» استفاده کنیم.

به مثال زیر توجه کنید.

If I’d stayed at university, I could have got a masters degree.

اگر درسم را ادامه داده بودم، می‌توانستم مدرک کارشناسی ارشد بگیرم.

نکته دوم: در جملات شرطی نوع سوم، در موقعیت‌های غیر رسمی، «would have» در «main clause» به‌شکل «would've» به کار می‌رود و «had» در «if-clause» به‌صورت «d'» می‌آید.

به مثال زیر توجه کنید.

I would’ve come to the meeting if you’d told me.

مثال جملات شرطی نوع سوم

در ادامه این آموزش، با چند مثال کاربردی، نحوه استفاده از جملات شرطی نوع سوم را در جمله آموزش داده‌ایم.

He’d have gotten the job if he hadn’t been so nervous in the interview.

اگر در مصاحبه این‌قدر مضطرب نمی‌شد، می‌توانست به آن شغل دست پیدا کند.

The company would have survived if there hadn’t been a recession.

اگر بحران اقتصادی نبود، شرکت نجات پیدا می‌کرد.

Would you have accepted the offer if we’d reduced the price?

اگر قیمت‌ها کاهش پیدا می‌‌کرد، پیشنهاد را قبول می‌کردیم.

If you hadn’t invited me out, I’d have stayed in all day.

اگر برای بیرون رفتن دعوتم نکرده بودی، تمام روز در خانه می‌ماندم.

She wouldn’t have given you a fine if you’d apologized.

اگر عذرخواهی کرده بودی، جریمه‌ات نمی‌کرد.

If they hadn’t won that match, the club would have fired the manager.

اگر در آن بازی برنده نمی‌شدند، باشگاه ورزشی مدیرش را اخراج می‌کرد.

(در آن بازی برنده شدند، در نتیجه مدیر اخراج نشد.)

They could have stayed here if they hadn’t found any accommodation.

اگر جایی برای اقامت پیدا نمی‌کردند، می‌توانستند اینجا بمانند.

(جایی برای اقامت پیدا کردند، در نتیجه اینجا نماندند.)

جملات شرطی نوع سوم در انگلیسی

تفاوت جمله شرطی نوع دوم و سوم

جمله شرطی نوع دوم به موقعیتی غیر واقعی در زمان حال یا آینده اشاره دارد، اما جمله شرطی نوع سوم، موقعیتی غیر واقعی در زمان گذشته را توصیف می‌کند. از طرف دیگر، ساختار این دو جمله با هم تفاوت زیادی دارد. در جملات شرطی نوع دوم، در «if-clause» از فعل گذشته ساده (Past Simple) استفاده می‌شود، در حالی که در جمله شرطی نوع سوم، فعل به‌صورت «had + p.p» به کار می‌رود. در «main clause» نیز با هم تفاوت دارند. به فرمول هر دو جمله در کنار هم توجه کنید تا این تفاوت‌ها را بهتر درک کنید:

فرمول جمله شرطی نوع دوم

If + past simple, would/wouldn’t + verb.

فرمول جمله شرطی نوع سوم

If + past perfect, would/wouldn’t have + past participle.

جملات شرطی ترکیبی

وقتی می‌خواهیم فرضیه‌ای درباره گذشته بسازیم که تأثیر آن در زمان حال است، می‌توانیم از ترکیب دو جمله شرطی نوع دوم و سوم نیز استفاده کنیم. در چنین شرایطی، ساختار جمله شرطی به صورت زیر خواهد بود:

would + verb

could + verb

If + past perfect,
100% certainty 0% possibility

فرمول جملات شرطی ترکیبی

کاربرد جملات شرطی ترکیبی در دو مورد زیر است:

  • توصیف پیامد فعلیِ وضعیتی که در گذشته اتفاق افتاده است:

If + past simple, would have + past participle.

If I were adventurous, I’d have gone backpacking after university.

اگر ماجراجو بودم، بعد از دانشگاه با کوله‌پشتی‌ام به گردش می‌رفتم.

  • توصیف پیامد گذشته وضعیتی که به زمان حال مربوط می‌شود:

If + past perfect, would + verb.

If we hadn’t missed the flight, we’d be in our hotel by now.

اگر از پرواز جا نمی‌ماندیم، الآن در هتل‌مان بودیم.

مثال جملات شرطی ترکیبی

با چند مثال زیر، کاربرد جملات شرطی ترکیبی را بهتر یاد بگیرید.

If I’d studied for a year in the U.S, my English would be fluent now.

اگر یک سال در آمریکا درس خوانده بودم، الآن به زبان انگلیسی‌ مسلط بودم.

(در آمریکا درس نخواندم، در نتیجه الآن به زبان انگلیسی مسلط نیستم.)

The roads wouldn’t be so icy if it hadn’t rained so much last night.

اگر دیشب آن‌همه باران نباریده بود، در جاده‌ها یخبندان نمی‌شد.

(دیشب باران زیادی بارید، به همین خاطر در جاده‌ها یخبندان شده است.)

If she weren’t so shy, she’d have gone to the party on her own.

اگر او این‌قدر کم‌رو نبود، خودش تنهایی به مهمانی رفته بود.

The fans would be miserable now if their team had been relegated.

اگر تیم به دسته پایین‌تر سقوط کرده بود، الآن طرفدارانش ناراحت بودند.

(عبارت «had been relegated» به‌صورت مجهول به کار رفته است.)

If you’d studied harder, you’d be at a higher level now.

 اگر بیشتر درس خوانده بودی، سطحت الآن بالاتر بود.

They’d have much more confidence if they hadn’t lost so many matches.

 اگر بازی‌های زیادی را نباخته بودند، [الآن] اعتمادبه‌نفس بیشتری داشتند.

(چون بازی‌های زیادی را باختند، الآن اعتمادبه‌نفس ندارند.)

جدول جملات شرطی در انگلیسی

در بخش پایانی، انواع جملات شرطی در انگلیسی را در جدول زیر همراه با مثال آورده‌ایم.

Main clause If-clause
I don't sleep well. If I drink coffee at night,

Zero Conditional

برای زمان حال و موقعیت‌‌های واقعی

I won't sleep well. If I drink coffee tonight,

First conditional

برای موقعیت‌های واقعی در آینده

I wouldn't sleep well. If I drank coffee tonight,

Second Conditional

برای موقعیت‌های غیرواقعی در زمان حال یا آینده

I wouldn't have slept well. If I had drunk coffee last night,

Third Conditional

برای موقعیت‌های غیرواقعی در گذشته

فیلم آموزشی مرتبط

جمع‌بندی

در این آموزش، به بررسی انواع جملات شرطی در انگلیسی پرداختیم و کاربرد آن‌ها را در جمله یاد گرفتیم. همان‌طور که مشاهده کردید، برای هر نوع جمله شرطی مثال‌های زیادی آورده شده است. شاید یاد گرفتن آن‌ها در ابتدا به نظر کار ساده‌ای نباشد، اما بهترین راه یاد گرفتن گرامر جملات شرطی در انگلیسی این است که تا می‌توانید تمرین کنید.

اگر این مطلب برای شما مفید بوده است، آموزش‌ها و مطالب زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

بر اساس رای ۲۲ نفر
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
شما قبلا رای داده‌اید!
اگر بازخوردی درباره این مطلب دارید یا پرسشی دارید که بدون پاسخ مانده است، آن را از طریق بخش نظرات مطرح کنید.

«آزاده رمضانی»، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی است. فعالیت‌های او در زمینهٔ تدریس، ترجمه و ویراستاری بوده است و درحال‌حاضر، به‌عنوان دبیر تحریریهٔ زبان‌‌های خارجی با مجلۀ فرادرس همکاری می‌کند.

5 نظر در “انواع جملات شرطی در انگلیسی — از صفر تا صد با مثال

  • تکمیل کننده سوالی که اخیر پرسیدم ،
    به عنوان مثال این جمله ای را که از مثال های شما برداشته ام را دقت بفرمایید:(He wouldn’t come to the party even if we invited him)
    که ترجمه شده :حتی گر او را به مهمانی دعوت کنیم، او نمیاید(نخواهد امد)

    من میخواهم بدانم که این ترجمه به گذشته یا به حال نسبی هستش یا نه ، یعنی اینکه به موقعیت صحبت کردن و گفتن این جمله بستگی دارد بانه؟
    به عنوان مثال ، ما در مهمانی هستیم و او میپرسد :(اور دعوت نکردی؟) و او میگوید :(He wouldn’t come to the party even if we invited him)
    که در اینجا ترجمه : حتی اگر اورا دعوت بکنیم(حال) نخواهد امد.

    ولی در یک موقعیت دیگر مثل تمام شدن مهمانی ، او می گوید:(چرا او را دعوت نکردی؟) و در پاسخ میشنود :(He wouldn’t come to the party even if we invited him)
    که دیگر در اینجا باید ترجمه گذشته باشد و نه حال ، به این صورت ترجمه شود(حتی اگر او را دعوت میکردیم(گذشته) او به مهمانی نمی امد(گذشته)
    حال سوال اخر ن این است ؟ ایا ترجمه ها نسبت به موقعیت متکلم ها تغییر پیدا میکنند؟ چرا که در همین اموزش نیمی از مثال‌های شرطی نوع دوم به صورت حال و مابقی به شکل گذشته معنی شده اند؟(با توجه ب اینکه در خود شرطی دوم از simple padt +modal ساخته میشود)
    ببخشید اگر خیلی طولانی شد ، تشکر فراوان از فرادرس

    1. با سلام؛
      همان‌طور که در توضیحات آمده، جملات شرطی نوع دوم با ساختار گذشته ساده برای توصیف موقعیتی فرضی در زمان حال یا آینده به کار می‌روند. در زبان فارسی نیز از همین ساختار برای بیان موقعیت‌های خیالی استفاده می‌کنیم. برای مثال، می‌گوییم: «اگر پول داشتم، ماشین می‌خریدم.» مفهوم این جمله این است که چون پول ندارم، نمی‌توانم ماشین بخرم. در واقع زمان جمله حال است، اما فعل به صورت گذشته به کار رفته است. در مورد مثال آخر، ترجمه شما نشان‌دهنده شرطی نوع سوم است.
      از توجه شما به مطالب «مجله فرادرس» سپاس‌گزاریم.

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

برچسب‌ها

مشاهده بیشتر