زبان عربی ۵۸ بازدید

در آموزش‌های پیشین مجله فرادرس، با انواع فعل در عربی آشنا شدیم. همچنین نحوه ساخت فعل ماض در عربی و فعل مضارع را بیان کردیم. در این آموزش به معرفی و نحوه ساخت فعل ماضی استمراری در عربی می‌پردازیم.

پیش از بیان نحوه ساخت فعل ماضی استمراری در عربی، بهتر است با جنبه‌های فعل در زبان عربی آشنا شویم.

جنبه‌های فعل در زبان عربی

در دستور زبان عربی و هر زبان دیگری، فعل کلمه‌ای یا گروهی از کلمات است است که بر انجام دادن کاری یا رخ دادن حالتی در زمان مشخص دلالت دارد. قبل از بیان صیغه‌های مختلف فعل ماضی استمراری در عربی، بهتر است با خصوصیات و جنبه‌های فعل در زبان عربی آشنا شویم. خصوصیات فعل در هر زبانی را می‌توان از جنبه‌های مختلفی بررسی کرد. در زبان عربی نیز، مانند زبان‌های دیگر، فعل از جنبه‌های خاصی بررسی و بر اساس آ‌ن‌ها دسته‌بندی می‌شود. در ادامه، این خصوصیات را به طور خلاصه معرفی می‌کنیم.

زمان فعل

در زبان عربی زمان فعل معمولاً در دو دسته کلی تقسیم می‌شود:

  • گذشته (یا کامل) که در عربی به آن «الماضِی» می‌گویند.
  • حال و آینده (یا ناکامل) که در عربی به آن «المَضارِع» می‌گویند.

زمان ماضی یا گذشته نشان می‌دهد که فعل پیش از زمان بیان کلام گوینده انجام پذیرفته یا رخ داده است. بدین ترتیب، فعل ماضی در عربی برای برای بیان فعل در زمان گذشته استفاده خواهد شد. زمان مضارع نیز مربوط به که فعالیتی است که در زمان صحبت یا پس از آن انجام می‌شود یا رخ می‌دهد. برای مثال، وقتی می‌گوییم «احمد در حال آمدن است»، بدین معنی است که او اکنون در زمان حال و حین صحبت کردن ما دارد می‌آید.

نکته: دقت کنید که ممکن است در برخی منابع، زمان را به سه دسته گذشته، حال و آینده (مستقبل) تقسیم کنند که البته تفاوتی در اصل قضیه ندارد. زیرا مستقبل را که در دسته مضارع جای داده‌ایم، به‌صورت جدا دسته‌بندی می‌کنند.

جنس فعل

منظور از جنس فعل، مذکر یا مؤنث بودن آن است. در برخی از زبان‌ها، مانند زبان فارسی، جنس فعل اهمیتی ندارد و افعال برای هر دو جنس یکسان هستند. اما در زبان عربی این‌گونه نیست و فعل‌ها برای جنس مذکر و مؤنث تفاوت دارند.

عدد فعل

عدد فعل، در واقع تعداد افرادی را نشان می‌دهد که فعل در ارتباط با آن‌ها بیان می‌شود. می‌دانیم که در زبان فارسی دو حالت مفرد و جمع برای عدد فعل وجود دارد. اما، در زبان عربی، علاوه بر مفرد و جمع، مثنی نیز وجود دارد که برای دو نفر است. در واقع، می‌توان عدد فعل در زبان عربی را به سه دسته زیر تقسیم کرد:

  • مفرد (یک نفر)
  • مثنی (دو نفر)
  • جمع (بیش از دو نفر)
فیلم آموزشی مرتبط

شخص فعل

همان‌طور که می‌دانید، هنگام صرف فعل در زبان فارسی، سه شخص را بیان می‌کنیم: اول شخص برای حالتی که فعل درباره خود گوینده یا خودش و همراهانش است، دوم شخص برای حالتی که فعل خطاب به شخص یا اشخاص مقابل و حاضر است و سوم شخص برای شخص یا اشخاصی که حضور ندارند و فعل درباره آن‌هاست.

در زبان عربی نیز، شخص یا اشخاصی که فعل بر آن‌ها دلالت می‌کند، می‌توانند غایب، مخاطب یا متکلم باشند. غایب برای شخص یا اشخاصی است که حضور ندارند. مخاطب شخص یا اشخاصی است که حضور دارند و فعل بر آن‌ها دلالت می‌کند. متکلم نیز برای حالتی است که فعل درباره خود گوینده یا خودش و همراهانش است. برای متکلم، اگر خود شخص باشد، به آن «متکلم وحده» (یعنی گوینده تنها) و اگر چند شخص باشند، به آن «متکلم مع‌الغیر» (یعنی گوینده و همراهانش) می‌گویند.

برای آشنایی با مباحث عربی دبیرستان، پیشنهاد می‌کنیم به مجموعه آموزش‌های دروس دبیرستان و پیش دانشگاهی فرادرس مراجعه کنید که لینک آن در ادامه آورده شده است.

روش کلی ساختن فعل در زبان عربی

فرایند صرف فعل در عربی ساده است. کافی است با جنبه‌های فعل در زبان عربی آشنا باشیم و قواعد مربوط به هرکدام را یاد بگیریم. با رعایت موارد زیر، به‌راحتی می‌توانیم فعل را برای صیغه‌های مختلف صرف کنید:

  1. زمانی را که برای آن صرف می‌کنید مشخص کنید.
  2. تعیین کنید که فاعل چه کسی است (شخص و عدد و جنس).
  3. ترکیب پسوند/پیشوند مناسب را به فعل پایه (بن فعل) اضافه کنید.
ماضی استمراری در عربی

صیغه‌های فعل در زبان عربی

با توجه به وجود سه شخص با دو جنس و سه نوع عدد، تعداد هجده (۱۸ = ۳ × ۲ × ۳) صیغه وجود خواهد داشت. با این حال، همه صیغه‌ها برای اول شخص بیان نمی‌شوند (مثنی و جمع یکی هستند) و در نهایت ۱۴ صیغه داریم. الگوی صرف فعل عربی به‌صورت جدول زیر است.

اول شخص (متکلم) مذکر و مؤنث مفرد (وحده) من
جمع (مع‌الغیر) ما
دوم شخص مذکر مفرد تو (مرد)
مثنی شما (دو مرد)
جمع شما (چند مرد)
مؤنث مفرد تو (زن)
مثنی شما (دو زن)
جمع شما (چند زن)
سوم شخص مذکر مفرد او (مرد)
مثنی آن‌ها (دو مرد)
جمع آن‌ها (چند مرد)
مؤنث مفرد او (زن)
مثنی آن‌ها (دو زن)
جمع آن‌ها (چند زن)

برای آشنایی بیشتر با صیغه‌های فعل عربی، پیشنهاد می‌کنیم به آموزش «صرف فعل در عربی — آموزش به زبان ساده با مثال» مراجعه کنید.

فعل ماضی استمراری در عربی چیست؟

در زبان فارسی، فعل ماضی استمراری بیان کننده کاری است که در گذشته انجام شده و تکرار نیز داشته است. اما لحظه تمام شدن فعل را نمی‌دانیم. برای مثال، در جمله «احمد محمود هر روز به مدرسه می‌رفت»، کلمه «می‌رفت» فعل ماضی استمراری است.

در زبان عربی نیز، ماضی استمراری فعلی است که در گذشته انجام شده، اما هنوز هم جاری است و ادامه دارد. بنابراین، می‌توان چنین گفت که فعل ماضی استمراری در عربی ترکیبی از دو فعل ماضی و فعل مضارع است. در ادامه، روش ساخت این فعل را بیانی می‌کنیم.

فیلم آموزشی مرتبط

نحوه ساخت فعل ماضی استمراری در عربی

فعل ماضی استمراری در عربی با افزودن صیغه‌های ماضی فعل «کانَ» به قبل از صیغه‌های فعل مضارع ساخته می‌شود. بنابراین، بهتر است پیش از پرداختن به مثال‌های ساخت فعل ماضی استمراری در عربی، نکاتی را درباره فعل ماضی و فعل مضارع در عربی یادآوری کنیم.

صیغه‌های ماضی فعل «کان» + صیغه‌های مضارع فعل اصلی = فعل ماضی استمراری

فعل «کان» کاربردهای متنوعی در زبان عربی دارد. گای معنای کاملی دارد و در معانی «بودن» و «داشتن» به کار می‌رود، گاهی نیز پیش از افعال دیگر می‌آید و فعل‌های ماضی استمراری و ماضی بعید را می‌سازد.

صیغه‌های فعل مضارع در عربی

گفتیم همان‌طور که گفتیم، فعل مضارع در عربی فعلی است که به یک عمل (یا حالت) به‌کار می‌رود که در حال انجام (یا رخ دادن) است و هنوز تمام نشده است. در حالی که در آموزش‌های پیشین دیدیم فعل ماضی با افزودن پسوند به ریشه فعل تشکیل می‌شود، برای ساخت فعل مضارع باید به ابتدا و انتهای ریشه فعل پیشوند و پسوند اضافه کنیم.

در آموزش فعل ماضی در عربی دیدیم که ریشه یا بن فعل همواره در فعل ماضی وجود داشت. برای فعل مضارع نیز این موضوع برقرار است. با افزاودن پیشوندهایی به بن فعل، می‌توانیم فعل مضارع در عربی را به‌سادگی بسازیم و آن را صرف کنیم.

برای مثال، با داشتن فعل پایه «کَتَبَ» به‌معنای «نوشتن»، می‌توانیم جدول صیغه‌های مضارع را به‌شکل زیر تشکیل دهیم.

صیغه ضمیر منفصل ساختار فعل مثال معنی 
مفرد مذکر غایب هُوَ یَـ + ریشه فعل هُوَ یَکْتُبُ آن مرد می‌نویسد.
مفرد مؤنث غایب هِیَ تَـ + ریشه فعل هِیَ تَکْتُبُ آن زن می‌نویسد.
مثنی مذکر غایب هُما یَـ + ریشه فعل + ان هُما یَکْتُبان آن دو مرد می‌نویسند.
مثنی مؤنث غایب هُما تَـ + ریشه فعل + ان هُما تَکتُبان آن دو زن می‌نویسند.
جمع مذکر غایب هُم یَـ + ریشه فعل + ونَ هُم یَکْتَبونَ آن چند مرد می‌نویسند.
جمع مؤنث غایب هُنَّ یَـ + ریشه فعل + نَ هُنَّ یَکْتُبنَ آن چند زن می‌نویسند.
مفرد مذکر مخاطب أنْتَ تَـ + ریشه فعل أنْتَ تَکْتُبُ تو (مرد) می‌نویسی.
مفرد مؤنث مخاطب أنْتِ تَـ + ریشه فعل + ین أنْتِ تَکْتُبین تو (زن) می‌نویسی.
مثنی مذکر مخاطب أنْتُما تَـ + ریشه فعل + ان أنْتُما تَکْتُبان شما دو مرد می‌نویسید.
مثنی مؤنث مخاطب أنْتُما تَـ + ریشه فعل + ان أنْتُما تَکْتُبان شما دو زن می‌نویسید.
جمع مذکر مخاطب أنْتُمْ تَـ + ریشه فعل + ونَ أنْتُمْ تَکْتَبونَ شما چند مرد می‌نویسید.
جمع مؤنث مخاطب أنْتُنَّ تَـ + ریشه فعل + نَ أنْتُنَّ تَکْتُبنَ شما چند زن می‌نویسید.
متکلم وحده أنا أ + ریشه فعل أنا أکْتُبُ من می‌نویسیم.
متکلم مع‌الغیر نَحْنُ نَـ + ریشه فعل نَحْنُ نَکْتُبُ ما می‌نویسیم.

صیغه‌های فعل ماضی در عربی

گفتیم که برای ساخت فعل ماضی استمراری در عربی، باید صیغه‌های ماضی فعل «کان» را به ابتدای صیغه‌های مضارع فعل اصلی اضافه کنیم. فعل ماضی در عربی، با اضافه کردن پسوندهایی به فعل اصلی جدول زیر صیغه‌های ماضی فعل «کان» و نحوه تشکیل آن‌ها را نشان می‌دهد.

صیغه ضمیر متصل آخر فعل صرف فعل کان
مفرد مذکر غایب ــَـ هُوَ کان
مفرد مؤنث غایب ـَتْ هِیَ کانت
مثنی مذکر غایب ا هُما کانا
مثنی مؤنث غایب ـَتا هُما کانتا
جمع مذکر غایب ـوا هُم کانوا
جمع مؤنث غایب نَ هُنَّ کُنَّ
مفرد مذکر مخاطب تَ أنْتَ کُنتَ
مفرد مؤنث مخاطب تِ أنْتِ کُنتِ
مثنی مذکر مخاطب تُما أنْتُما کُنتُما
مثنی مؤنث مخاطب تُما أنْتُما کُنتُما
جمع مذکر مخاطب تُم أنْتُمْ کُنتُم
جمع مؤنث مخاطب تُنَّ أنْتُنَّ کُنتُنَّ
متکلم وحده تُ أنا کُنتُ
متکلم مع‌الغیر نَا نَحْنُ کُنَّا

صیغه‌های فعل ماضی استمراری در عربی

اکنون که صیغه‌های فعل ماضی «کان» و فعل مضارع را ساخته‌ایم، می‌توانیم به‌راحتی صیغه‌های فعل ماضی استمراری را بنویسیم. برای این کار، کافی است صیغه‌های مشابه را برای فعل ماضی «کان» و فعل مضارع اصلی در کنار هم قرار دهیم. برای مثال، فرض کنید می‌خواهیم صیغه‌های ماضی استمراری فعل «فَعَلَ» را بنویسیم. بدین منظور، جدول زیر را داریم.

شخص جنس ↓ / عدد مفرد مثنی  جمع
غائب مذکر کَانَ یَفْعَلُ (انجام می‌داد) کانَا یَفْعَلانِ (انجام می‌دادند) کانُوْا یَفْعَلُونَ (انجام می‌دادند)
مؤنث کَانَتْ تَفْعَلُ (انجام می‌داد) کانَتَا تَفْعَلانِ (انجام می‌دادند) کُنَّ یَفْعَلْنَ (انجام می‌دادند)
مخاطب مذکر کُنْتَ تَفْعَلُ (انجام می‌دادی) کُنْتُمَا تَفْعَلانِ (انجام می‌دادید) کَنْتُمْ تَفْعَلُوْنَ (انجام می‌دادید)
مؤنث کُنْتِ تَفْعَلِیْنَ (انجام می‌دادی) کُنْتُمَا تَفْعَلانِ (انجام می‌دادید) کُنْتُنَّ تَفْعَلْنَ (انجام می‌دادید)
متکلم وحده کُنْتُ أَفْعَلُ (انجام می‌دادم)
مع‌الغیر کُنَّا نَفْعَلُ (انجام می‌دادیم) کُنَّا نَفْعَلُ (انجام می‌دادیم)
فعل ماضی استمراری در عربی چگونه ساخته می شود

منفی کردن فعل ماضی استمراری در عربی

با توجه به اینکه فعل ماضی استمراری از دو بخش ماضی و مضارع تشکیل شده است، با دو روش مختلف می‌توان آن را منفی کرد که یکی از آن‌ها مربوط به بخش ماضی «کان» و دیگری مربوط به بخش مضارع آن است. در ادامه، این موارد را شرح می‌دهیم.

روش اول منفی کردن فعل ماضی استمراری

در روش اول منفی کردن فعل ماضی استمراری می‌توانیم صیغه «کان» را مطابق قواعد منفی کردن افعال ماضی منفی کنیم و بخش مضارع را بدون تغییر بگذاریم. بدین منظور، کافی است به ابتدای فعل کلمه «ما» را بیفزاییم. جدول زیر این روش را به‌خوبی نشان می‌دهد.

شخص جنس ↓ / عدد مفرد مثنی  جمع
غائب مذکر ما کَانَ یَفْعَلُ (انجام نمی‌داد) ما کانَا یَفْعَلانِ (انجام نمی‌دادند) ما کانُوْا یَفْعَلُونَ (انجام نمی‌دادند)
مؤنث ما کَانَتْ تَفْعَلُ (انجام نمی‌داد) ما کانَتَا تَفْعَلانِ (انجام نمی‌دادند) ما کُنَّ یَفْعَلْنَ (انجام نمی‌دادند)
مخاطب مذکر ما کُنْتَ تَفْعَلُ (انجام نمی‌دادی) ما کُنْتُمَا تَفْعَلانِ (انجام نمی‌دادید) ما کَنْتُمْ تَفْعَلُوْنَ (انجام نمی‌دادید)
مؤنث ما کُنْتِ تَفْعَلِیْنَ (انجام نمی‌دادی) ما کُنْتُمَا تَفْعَلانِ (انجام نمی‌دادید) ما کُنْتُنَّ تَفْعَلْنَ (انجام نمی‌دادید)
متکلم وحده ما کُنْتُ أَفْعَلُ (انجام نمی‌دادم)
مع‌الغیر ما کُنَّا نَفْعَلُ (انجام نمی‌دادیم) ما کُنَّا نَفْعَلُ (انجام نمی‌دادیم)

روش دوم منفی کردن فعل ماضی استمراری

اما در روش دوم، می‌توانیم با افزودن کلمه «لا» به قبل از بخش مضارع، فعل ماضی استمراری را منفی کنیم. در این صورت، تغییری در ساختار دو فعل صورت نمی‌گیرد. جدول زیر اعمال این روش را نشان می‌دهد.

شخص جنس ↓ / عدد مفرد مثنی  جمع
غائب مذکر کَانَ لا یَفْعَلُ (انجام نمی‌داد) کانَا لا یَفْعَلانِ (انجام نمی‌دادند) کانُوْا لا یَفْعَلُونَ (انجام نمی‌دادند)
مؤنث کَانَتْ لا تَفْعَلُ (انجام نمی‌داد) کانَتَا لا تَفْعَلانِ (انجام نمی‌دادند) کُنَّ لا یَفْعَلْنَ (انجام نمی‌دادند)
مخاطب مذکر کُنْتَ لا تَفْعَلُ (انجام نمی‌دادی) کُنْتُمَا لا تَفْعَلانِ (انجام نمی‌دادید) کَنْتُمْ لا تَفْعَلُوْنَ (انجام نمی‌دادید)
مؤنث کُنْتِ لا تَفْعَلِیْنَ (انجام نمی‌دادی) کُنْتُمَا لا تَفْعَلانِ (انجام نمی‌دادید) کُنْتُنَّ لا تَفْعَلْنَ (انجام نمی‌دادید)
متکلم وحده کُنْتُ لا أَفْعَلُ (انجام نمی‌دادم)
مع‌الغیر کُنَّا لا نَفْعَلُ (انجام نمی‌دادیم) کُنَّا لا نَفْعَلُ (انجام نمی‌دادیم)

مثال‌های فعل ماضی استمراری در عربی

مثال‌هایی از فعل ماضی استمراری در عربی به‌شرح زیر هستند:

  • 〈ذَٰلِکَ بِمَا عَصَوا وَّ کَانُوا یَعْتَدُونَ (این [کیفر] به خاطر آن بود که عصیان ورزیده و [از فرمان خدا] تجاوز مى‌کردند)
  • 〈وَ أَن تَصُومُوا خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ〉 (و اگر روزه می‌گرفتید برای شما بهتر بود، اگر می‌دانستید!)
  • کَانَا یَأْکُلَانِ الطَّعَامَ〉 (و هر دو [به حکم بشریت] غذا تناول می‌کردند)
  • 〈وَ قَالُوا لَوْ کُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا کُنَّا فِی أَصْحَابِ السَّعِیرِ〉 (و گویند: اگر ما در دنیا [سخن انبیا] می‌شنیدیم یا به دستور عقل رفتار می‌کردیم [امروز] از دوزخیان نبودیم)

همچنین، جدول زیر صیغه‌های فعل ماضی استمراری را برای ریشه «کتب» نشان می‌دهد.

صیغه ماضی استمراری معنی 
مفرد مذکر غایب هُوَ کَانَ یَکْتُبُ آن مرد می‌نوشت.
مفرد مؤنث غایب هِیَ کَانَتْ تَکْتُبُ آن زن می‌نوشت.
مثنی مذکر غایب هُما کانَا یَکْتُبان آن دو مرد می‌نوشتند.
مثنی مؤنث غایب هُما کانَتَا تَکتُبان آن دو زن می‌نوشتند.
جمع مذکر غایب هُم کانُوْا یَکْتَبونَ آن چند مرد می‌نوشتند.
جمع مؤنث غایب هُنَّ کُنَّ یَکْتُبنَ آن چند زن می‌نوشتند.
مفرد مذکر مخاطب أنْتَ کُنْتَ تَکْتُبُ تو (مرد) می‌نوشتی.
مفرد مؤنث مخاطب أنْتِ کُنْتِ تَکْتُبین تو (زن) می‌نوشتی.
مثنی مذکر مخاطب أنْتُما کُنْتُمَا تَکْتُبان شما دو مرد می‌نوشتید.
مثنی مؤنث مخاطب أنْتُما کُنْتُمَا تَکْتُبان شما دو زن می‌نوشتید.
جمع مذکر مخاطب أنْتُمْ کَنْتُمْ تَکْتَبونَ شما چند مرد می‌نوشتید.
جمع مؤنث مخاطب أنْتُنَّ کُنْتُنَّ تَکْتُبنَ شما چند زن می‌نوشتید.
متکلم وحده أنا کُنْتُ أکْتُبُ من می‌نوشتم.
متکلم مع‌الغیر نَحْنُ کُنَّا نَکْتُبُ ما می‌نوشتیم.

جدول زیر نیز صیغه‌های ماضی استمراری منفی را با استفاده از کلمه «ما» نشان می‌دهد.

صیغه ماضی استمراری منفی معنی 
مفرد مذکر غایب هُوَ ما کَانَ یَکْتُبُ آن مرد نمی‌نوشت.
مفرد مؤنث غایب هِیَ ما کَانَتْ تَکْتُبُ آن زن نمی‌نوشت.
مثنی مذکر غایب هُما ما کانَا یَکْتُبان آن دو مرد نمی‌نوشتند.
مثنی مؤنث غایب هُما ما کانَتَا تَکتُبان آن دو زن نمی‌نوشتند.
جمع مذکر غایب هُم ما کانُوْا یَکْتَبونَ آن چند مرد نمی‌نوشتند.
جمع مؤنث غایب هُنَّ ما کُنَّ یَکْتُبنَ آن چند زن نمی‌نوشتند.
مفرد مذکر مخاطب أنْتَ ما کُنْتَ تَکْتُبُ تو (مرد) نمی‌نوشتی.
مفرد مؤنث مخاطب أنْتِ ما کُنْتِ تَکْتُبین تو (زن) نمی‌نوشتی.
مثنی مذکر مخاطب أنْتُما ما کُنْتُمَا تَکْتُبان شما دو مرد نمی‌نوشتید.
مثنی مؤنث مخاطب أنْتُما ما کُنْتُمَا تَکْتُبان شما دو زن نمی‌نوشتید.
جمع مذکر مخاطب أنْتُمْ ما کَنْتُمْ تَکْتَبونَ شما چند مرد نمی‌نوشتید.
جمع مؤنث مخاطب أنْتُنَّ ما کُنْتُنَّ تَکْتُبنَ شما چند زن می‌نوشتید.
متکلم وحده أنا ما کُنْتُ أکْتُبُ من نمی‌نوشتم.
متکلم مع‌الغیر نَحْنُ ما کُنَّا نَکْتُبُ ما نمی‌نوشتیم.

در جدول بعدی نیز صیغه‌های ماضی استمراری منفی با استفاده از کلمه «لا» را آورده‌ایم.

صیغه ماضی استمراری منفی معنی 
مفرد مذکر غایب هُوَ کَانَ لا یَکْتُبُ آن مرد نمی‌نوشت.
مفرد مؤنث غایب هِیَ کَانَتْ لا تَکْتُبُ آن زن نمی‌نوشت.
مثنی مذکر غایب هُما کانَا لا یَکْتُبان آن دو مرد نمی‌نوشتند.
مثنی مؤنث غایب هُما کانَتَا لا تَکتُبان آن دو زن نمی‌نوشتند.
جمع مذکر غایب هُم کانُوْا لا یَکْتَبونَ آن چند مرد نمی‌نوشتند.
جمع مؤنث غایب هُنَّ کُنَّ لا یَکْتُبنَ آن چند زن نمی‌نوشتند.
مفرد مذکر مخاطب أنْتَ کُنْتَ لا تَکْتُبُ تو (مرد) نمی‌نوشتی.
مفرد مؤنث مخاطب أنْتِ کُنْتِ لا تَکْتُبین تو (زن) نمی‌نوشتی.
مثنی مذکر مخاطب أنْتُما کُنْتُمَا لا تَکْتُبان شما دو مرد نمی‌نوشتید.
مثنی مؤنث مخاطب أنْتُما کُنْتُمَا لا تَکْتُبان شما دو زن نمی‌نوشتید.
جمع مذکر مخاطب أنْتُمْ کَنْتُمْ لا تَکْتَبونَ شما چند مرد نمی‌نوشتید.
جمع مؤنث مخاطب أنْتُنَّ کُنْتُنَّ لا تَکْتُبنَ شما چند زن نمی‌نوشتید.
متکلم وحده أنا کُنْتُ لا أکْتُبُ من نمی‌نوشتم.
متکلم مع‌الغیر نَحْنُ کُنَّا لا نَکْتُبُ ما نمی‌نوشتیم.
فیلم آموزشی مرتبط

جمع‌بندی

در این آموزش، با روش ساخت فعل ماضی استمراری در عربی آشنا شدیم و مثال‌هایی از آن را ارائه کردیم.

اگر این مطلب برای شما مفید بوده است، آموزش‌ها و مطالب زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

بر اساس رای ۱۰ نفر
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
شما قبلا رای داده‌اید!
اگر بازخوردی درباره این مطلب دارید یا پرسشی دارید که بدون پاسخ مانده است، آن را از طریق بخش نظرات مطرح کنید.

سید سراج حمیدی دانش‌آموخته مهندسی برق است و به ریاضیات و زبان و ادبیات فارسی علاقه دارد. او آموزش‌های مهندسی برق، ریاضیات و ادبیات مجله فرادرس را می‌نویسد.

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مشاهده بیشتر