شما در حال مطالعه نسخه آفلاین یکی از مطالب «مجله فرادرس» هستید. لطفاً توجه داشته باشید، ممکن است برخی از قابلیتهای تعاملی مطالب، مانند امکان پاسخ به پرسشهای چهار گزینهای و مشاهده جواب صحیح آنها، نمایش نتیجه آزمونها، پاسخ تشریحی سوالات، پخش فایلهای صوتی و تصویری و غیره، در این نسخه در دسترس نباشند. برای دسترسی به نسخه آنلاین مطلب، استفاده از کلیه امکانات آن و داشتن تجربه کاربری بهتر اینجا کلیک کنید.
«منگانومتری» (Manganometry) روش تیتراسیونی در علم شیمی تجزیه است که به کمک آن غلظت ترکیبات مجهول را به دست میآورند. در این روش از پتاسیم پرمنگنات به عنوان تیترانت با غلظت مشخص، استفاده میشود. در این مطلب میخواهیم در مورد تیتراسیون کاهشی و منگانومتری به عنوان زیرشاخهای از آن بدانیم و روش صحیح انجام آن را مورد بررسی قرار دهیم. همچنین به بررسی محاسباتی میپردازیم که برای رسیدن به غلظت مجهول در این روش، مورد نیاز هستند.
آنچه در این مطلب میآموزید:
میآموزید منگانومتری چیست و چه جایگاهی در تیتراسیونهای ردوکس دارد.
یاد خواهید گرفت چگونه پتاسیم پرمنگنات به عنوان تیترانت عمل میکند.
اجزای اصلی تیتراسیون و نقش ابزارهای آزمایشگاهی را میآموزید.
با نحوه محاسبه و تحلیل دادههای تیتراسیون ردوکس آشنا میشوید.
میآموزید چگونه واکنشهای جانبی و شرایط محیط را کنترل کنید.
توانایی محاسبه پتانسیل و رسم منحنی تیتراسیون را به دست میآورید.
تیتراسیون منگانومتری یکی از انواع تیتراسیون است که در آن از پتاسیم پرمنگنات با فرمول شیمیاییKMnO4 به عنوان پایه و اساس انجام تیتراسیون استفاده میشود و به همین دلیل به آن «منگانومتری» (Manganometry) گفته میشود.
استفاده از پتاسیم پرمنگنات به عنوان عاملی برای اکسیداسیون نخستین بار توسط پزشکی کانادایی به نام «فلورانس مارگریت هیل» (Florence Marguriete Hill) برای تیتراسیون آهن(II) پیشنهاد شد. این تعادل کاهشی را میتوان در محلولهایاسیدی بهصورت زیر نمایش داد.
MnO4−+8H++5e⇌Mn2++4H2O
مقدار پتانسیل استاندارد این ماده در محلول اسیدی برابر با ۱٫۵۱ ولت است و از همین رو در محلولهای اسیدی به عنوان عامل اکسنده قوی در نظر گرفته میشود. این اسید اگر بهصورت سولفوریک اسید باشد، بسیار مطلوب است زیر با پتاسیم پرمنگنات وارد واکنش نمیشود. در صورتی که استفاده از اسیدی مانند هیدروکلریک اسید، واکنش زیر را ایجاد میکند.
توجه داشته باشید که مقداری از پرمنگنات در فرایند تولید کلر مصرف خواهد شد. این واکنش به ویژه در حضور نمکهای آهن محتمل است و باید برای جلوگیری از آن اقداماتی را به عمل آورد. این جلوگیری شامل مواردی مانند رقیق کردن زیاد محلول، تنظیم دمای پایین و انجام تیتراسیون بهآهستگی میشود. همچنین باید در انجام تیتراسیون محتویات را به طور مداوم هم زد. با این حال برخی تیتراسیونها با ترکیباتی مانند آرسنیک (III) اکسید، آنتیموان (III) و هیدروژن پرکسید را در حضور هیدروکلریک اسید نیز میتوان به انجام رساند.
در آنالیزهای مربوط به سنگ معدنهای آهن، وجود هیدروکلریک اسید غلیظ تاثیرگذار خواهد بود. بهصورتی که آهن (III) کاهش مییابد و آهن (II) در محلول اندازهگیری میشود. برای انجام این کار بهتر است که ۲۵ میلیلیتر از «محلول زیمرمان راینهات» (Zimmermann and Reinhardt's Solution)، به واکنش اضافه شود. این محلول که با نام «محلول بازدارنده» (Preventive Solution) نیز شناخته میشود از انحلال ۵۰ گرم منگنز (II) سولفات با فرمول شیمیایی MnSO4.4H2O به ۲۵۰ میلیلیتر آب تهیه میشود.
سپس به آن ۱۰۰ میلیلیتر محلول خنک شامل سولفوریک اسید غلیظ و ۳۰۰ میلیلیتر آب اضافه میشود. در نهایت نیز ۱۰۰ میلیلیتر اورتوفسفریک اسید افزوده خواهد شد. حضور منگنز (II) سولفات باعث کاهش پتانسیل اکسیداسیون زوج MnO4− و Mn(II) میشود و آن را تبدیل به عاملی با قدرت اکسندگی کمتر میکند و به این صورت تمایل پرمنگنات برای اکسیداسیون یون کلر نیز کاهش مییابد. مشخص شده است که کارکرد بعدی منگنز (II) سولفات، محیا کردن غلظت کافی از یون Mn2+ است تا با مقدار باقیمانده از یون پرمنگنات وارد واکنش شود. در کاهش یون پرمنگنات به منگنز (II)، احتمالا مقداری منگنز (III) نیز به وجود خواهد آمد. منگنز (II) و اورتوفسفریک اسید روی پتانسیل زوج منگنز(II)-منگنز(III) تاثیر بازدارندگی خواهند داشت، در این صورت منگنز(III) بیش از اینکه توسط یون کلرید کاهش یابد، توسط یون Fe2+ کاهش پیدا میکند.
فسفریک اسید (V) با یون زرد رنگ Fe3+ ترکیب شده و یون کمپلکس [Fe(HPO4)]+ را به وجود میآورد که نقطه پایانی در این صورت قابل مشاهدهتر خواهد شد. فسفریک اسید (V) باعث کاهش پتانسیل کاهندگی سیستم آهن(III)-آهن(II) و افزایش قدرت کاهندگی یون Fe3+ میشود. تحت این شرایط یون پرمنگنات آهن(II) را به سرعت کاهش میدهد و با یون کلر به آرامی وارد واکنش میشود.
اجزای تیتراسیون
تیتراسیونها به روشها و با ترکیبات متنوعی صورت میگیرند اما در هر روش تیتراسیون اجزایی وجود دارند که شناخت آنها ضروری است. این اجزا میتوانند در تیتراسیونهای مختلف متفاوت باشند اما میتوان تعریفی کلی از آنها ارائه داد. در این بخش با آنها آشنا خواهیم شد.
«تیترانت» (Titrant) محلولی با غلظت مشخص است که به محلول با غلظت نامشخص افزوده میشود و با به دست آوردن حجم مورد نیاز برای رسیدن به نقطه همارزی میتوان به غلظت مجهول پی برد. تیترانت را به کمک یک بورت به ارلن حاوی نمونه مجهول اضافه میکنند. در این صورت میتوان آن را بهآهستگی و قطرهقطره افزود تا دقت روش تیتراسیون بالا رود.
«تیتراند» (Titrand) که از آن با نام آنالیت نیز یاد میشود، محلولی است که در این روش مورد مطالعه قرار میگیرد. غلظت تیتراند نامعلوم است و با انجام تیتراسیون به کمک نمونهای با غلظت مشخص، آن را مییابیم. تیتراند معمولا اسید یا باز است اما میتوان ترکیباتی مانند نمک را نیز در این روش مورد بررسی قرار داد. همچنین میتوان این نقطه را از روی منحنی تیتراسیون و توسط محاسبات به دست آورد. در صورتی که استوکیومتری گونه کاهنده و اکسنده در واکنش با یکدیگر بهصورت ۱:۱ باشد، «نقطه همارزی متقارنی» (Symmetric Equivalence Point) خواهیم داشت. در غیر این صورت نقطه همارزی نزدیکتر به بالا یا پایین منحنی خواهد بود که به نام «نقطه همارزی نامتقارن» (Asymmetric Equivalence Point) از آن یاد میکنیم.
شناساگرهای تیتراسیون ترکیباتی هستند که در حالتهای مختلف خود رنگهای متفاوتی را نشان میدهند. برای مثال شناساگری در تیتراسیون اسید و باز مناسب است که در محیطی اسیدی و بازی دارای دو رنگ متفاوت باشد. شناساگرهای تیتراسیون کاهشی نیز در فرم اکسایشی و کاهشی خود دو رنگ متفاوت دارند. از این تغییر رنگ میتوان به نقطه پایان تیتراسیون پی برد.
نقطه همارزی چیست ؟
«نقطه همارزی» (Equivalance) تیتراسیون کاهشی زمانی اتفاق میفتد که مقدار استوکیومتری آنالیت و تیترانت با یکدیگر برابر باشد و مانند تیتراسیون اسید و باز بهصورت تجربی به دست میآید. برای یافتن این نقطه میتوان از شناساگری استفاده کرد که پایان تیتراسیون را با تغییر رنگ نشان میدهد. در برخی از تیتراسیونهای کاهشی اجزای واکنش بهصورت خودبهخودی تغییر رنگ میدهند و نیازی به استفاده از شناساگر نیست.
«تیتراسیون کاهشی» (Redox Titration) نوعی از تیتراسیون است که بر اساس واکنش کاهشی بین یک آنالیت و تیترانت انجام میشود. در این واکنش بر حسب نیاز از شناساگر کاهشی یا پتانسیومتر استفاده میشود.
برای مثال میتوان به واکنش بین ید با عاملی اشاره کرد که طی آن یدید تولید میشود. در این تیتراسیون برای تشخیص نقطه پایان همارزی از شناساگر نشاسته بهره میگیرند. برای تبدیل I2 به I− میتوان از تیوسولفید با فرمول شیمیایی S2O32− استفاده کرد. در این واکنش بعد از اینکه تمامی یدها به یون یدید تبدیل شوند، محلول آبی رنگ تبدیل به محلولی بیرنگ میشود که اصطلاحا به آن «تیتراسیون یدومتری» (Iodometric Titration) گفته میشود. در جدول زیر تعدادی از مهمترین انواع تیتراسیون کاهشی را مشاهده میکنید. توجه داشته باشید که این دستهبندی بر اساس نوع تیترانت آنها انجام شده است.
نوع تیتراسیون کاهشی
تیترانت
فرمول شیمیایی تیترانت
یدومتری
ید
I2
برمومتری
برم
Br2
سریمتری
نمک سریم (IV)
Cerium(IV) Salt
پرمنگانومتری
پتاسیم پرمنگنات
KMnO4
دیکرومتری
پتاسیم دیکرومات
KCrO3
بنابراین متوجه میشویم که منگانومتری یکی از انواع تیتراسیون کاهشی است و تمامی مفاهیم مربوط به تیتراسیون کاهشی برای آن قابل تعمیم است. برای درک بهتر مفهوم منگانومتری نیاز است تا با یک سری اصطلاحات آشنا شویم. در بخش بعد تعداد از آنها را آوردهایم.
شناساگر تیتراسیون کاهشی
به طور کلی از سه نوع شناساگر برای تشخیص نقطه همارزی تیتراسیون کاهشی استفاده میشود. گونههای اکسیدی و کاهشی تیترانتهایی مانند MnO4− از خود رنگهای متفاوتی را نشان میدهند. در این مورد MnO4 در محلول دارای رنگ بنفش تندی است با اینحال وقتی به عنوان تیترانت مورد استفاده قرار میگیرد، تا زمان رسیدن به نقطه همارزی بیرنگ خواهد بود. نقطه همارزی در لحظهای به دست میآيد که با قطرهای از MnO4− کوچکترین رنگ مشاهده شود، در واقع زمانی است که محلول بیرنگ شروع به نشان دادن رنگی بنفش از خود میکند.
توجه داشته باشید که در صورتی که از محلولهای بسیار رقیق پتاسیم پرمنگنات برای تیتراسیون استفاده شود، بهتر است برای تشخیص راحتتر و دقیقتر نقطه همارزی از شناساگر تیتراسیون استفاده شود. تعدادی از شناساگرهایی که میتوان در این مورد به کار گرفت، در لیست زیر آورده شدهاند.
سدیم دیفنیل آمین سولفونات
فرورین
ان فنیل آنترانیلیک اسید
برای درک بهتر رابطه بین پتانسیل و رنگ شناساگر، نیمواکنش کاهشی شناساگر را در نظر بگیرید. این نیمواکنش را میتوان بهصورت زیر نوشت. توجه داشته باشید که برای سهولت، هر دو فرم خنثی نوشته شدهاند اما در واقع به دلیل تغییر عدد اکسایش، ممکن نیست که هر دو خنثی باشند.
با تبدیل فرم اکسایشی به فرم کاهشی، تغییر رنگی در شناساگر مشاهده میشود. در این صورت همانطور که در نمودار زیر پیداست، نقطه پایانی تیتراسیون در انتهای این بازه خواهد بود.
E=EmoathrmInox/Inredpmdfrac0.05916n
در جدول زیر تعدادی از شناساگرهای تیتراسیون اکسایشی کاهشی را به همراه بازه تغییر رنگشان مشاهده میکنید.
شناساگر
رنگ فرم اکسایشی- رنگ فرم کاهشی
EmoathrmInox/Inred
ایندیگو تتراسولفات
آبی- بیرنگ
۰٫۳۶
متیلن آبی
آبی- بیرنگ
۰٫۵۳
دیفنیل آمین
بنفش- بیرنگ
۰٫۷۵
دیفنیل آمین سولفونیک اسید
قرمز- بیرنگ
۰٫۸۵
فرورین
آبی روشن- قرمز
۱٫۱۴۷
مثال تیتراسیون کاهشی
برای مثال میخواهیم تیتراسیون پتاسیم پرمنگنات را در برابر اگزالیک اسید مورد بررسی قرار دهیم. در مرحله اول محلول استانداری از اگزالیک اسید به حجم ۲۵۰ میلیلیتر آماده میکنیم. همانطور که میدانید با جمع بستن جرم اتمیعناصر موجود در آن میتوان، جرم مولکولی اگزالیک اسید را به دست آورد. این کار را بهصورت زیر انجام میدهیم.
H2C2O4.2H2O=126
با توجه به اینکه وزن اگزالیک اسید مورد نیاز برای تهیه ۱۰۰۰ میلیلیتر محلول ۱ مولار آن برابر با ۱۲۶ گرم است، وزن مورد نیاز برای تهیه ۲۵۰ میلیلیتر محلول ۰٫۱ مولار آن را میتوان به روش زیر به دست آورد.
برای بررسی تیتراسیونهای کاهشی از منحنی تیتراسیون بهره میگیرند. توجه داشته باشید که در تیتراسیونهای کاهشی تغییرات پتانسیل واکنش مورد بررسی قرار میگیرد و مانند تیتراسیون اسید و باز، مبنا بر تغییرات غلظت و حجم گونهها نیست. در ادامه به بررسی چگونگی تفسیر این نمودارها خواهیم پرداخت.
طبق «رابطه نرست» (Nerst Equation) در یک واکنش اکسایشی- کاهشی، پتانسیل محلول را میتوان به غلظت واکنشدهنده و محصول مرتبط دانست. برای مثال تیتراسیونی را در نظر بگیرید که در آن آنالیت در حالت کاهشیافته خود با تیترانتی به حالت اکسایشیافته خود وارد واکنش میشود. این را میتوان بهصورت ساده مانند زیر نمایش داد.
Atextrmred+Btextrmox⇌Btextrmred+Atextrmox
در این تعادل Aox نشاندهنده آنالیت در حالت اکسایشیافته خود و Bred نشاندهنده تیترانت در حالت کاهشیافته است. پتانسیل این واکنش، در واقع تفاوت بین پتانسیل کاهشی برای هر «نیمواکنش» (Half Reaction) است که آن را بهصورت زیر نشان میدهیم.
با افزودن تیترانت، واکنش بین آنالیت و تیترانت به نقطهای میرسد که در آن تعادل برقرار خواهد بود. از آنجایی که مقدار پتانسیل در نقطه تعادل برابر ۰ است، طبق رابطه بالا، پتانسیل کاهشی آنالیت و تیترانت مانند زیر با یکدیگر برابر میشود. این نکته از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است زیرا با دانستن آن، میتوانیم برای بررسی روند کار، هر کدام از آنالیت یا تیترانت را در نظر بگیریم.
EBmathrmox/Bmathrmred=EAmathrmox/Amathrmred
قبل از رسیدن به نقطه همارزی، محتویات تیتراسیون شامل مقادیر قابلتوجهی از گونه اکسیدی و کاهشی آنالیت است و در عین حال غلظت تیترانت واکنشنداده نیز بسیار پایین است. بنابراین در این نقطه محاسبه مقدار پتانسیل نیمواکنش آنالیت از رابطه نرنست آسانتر خواهد بود. این رابطه در زیر آورده شده است.
همچین بنابر دلایل ذکر شده، محاسبه پتانسیل نیمواکنش تیترانت طبق رابطه نرنست، بعد از رسیدن به نقطه همارزی راحتتر خواهد بود. این محاسبه بهصورت زیر قابل انجام است.
با وجود اینکه رابطه نرنست بر اساس «پتانسیل حالت استاندارد» (Standard State Potential) نیمواکنشهای طراحی شده است، در بسیاری از موراد به جای آنها از «پتانسیل فرمال» (Formal Potential) وابسته به ماتریس محیط، استفاده میشود. این مقادیر را میتوان با مراجعه به کتابهای مرجع یافت و مورد استفاده قرار داد.
همانطور که میدانید هدف از انجام تیتراسیون به دست آوردن غلظت مجهول یک محلول، آنالیت، توسط تیترانت با غلظت معلوم است. در این بخش میخواهیم بدانیم چطور به کمک تیتراسیونهای کاهشی که مبنای منحنی آنها بر پتانسیل کاهشی است، میتوان این محاسبات را انجام داد. در ادامه با بررسی تعدادی مثال این موضوع را روشن خواهیم کرد.
میخواهیم منحنی تیتراسیون را برای تیتراسیون ۵۰ میلیلیتر از Fe2+ با مولاریته ۰٫۱ را با Ce4+ با مولاریته ۰٫۱ در ماتریس پرکلریک اسید ۱ مولار با فرمول شیمیایی HClO4 محاسبه کنیم. واکنش این تیتراسیون بهصورت زیر است.
در پرکلریک اسید ۱ مولار، پتانسیل فرمال برای کاهش Fe3+ به Fe2+ برابر با ۰٫۷۶۷ ولت و برای کاهش Ce4+ به Ce3+ برابر با ۱٫۷ ولت است. از آنجا که ثابت تعادل این واکنش بسیار بزرگ است، ممکن است تصور کنیم که واکنش بین آنالیت و تیترانت بهطور کامل انجام میشود. با طی مراحل زیر به منحنی تیتراسیون خواهیم رسید.
مرحله اول: محاسبه حجم تیترانت مورد نیاز برای رسیدن به نقطه همارزی
در ابتدا باید حجم Ce4+ مورد نیاز برای رسیدن تیراسیون به نقطه همارزی را محاسبه کنیم. از استوکیومتری واکنش بالا، میتوانیم رابطه بین مولها را بهصورت زیر بنویسیم.
moles Fe2+=moles Ce4+
MtextrmFe×VtextrmFe=MtextrmCe×VtextrmCe
در نتیجه حجمی که در آن نقطه همارزی اتفاق میافتد برابر است با:
Vtextrmeq=VtextrmCe=MtextrmCeMtextrmFeVtextrmFe=(0.100 M)(0.100 M)(50.0 mL)=50.0 mL
مرحله دوم: محاسبه پتانسیل قبل از همارزی به کمک غلظت گونههای اکسیدی و کاهشی آنالیت و رابطه نرنست برای نیمواکنش کاهشی آن
همانطور که پیشتر اشاره کردیم، غلظت Fe2+ واکنشنداده و غلظت Fe3+ را میتوان به سادگی به دست آورد. در همین راستا ابتدا پتانسیل را به کمک رابطه نرنست برای این نیمواکنش محاسبه میکنیم.
مرحله سوم: محاسبه پتانسیل پس از نقطه همارزی به کمک غلظت گونههای اکسیدی و کاهشی تیترانت و رابطه نرنست برای نیمواکنش کاهشی آن
پس از نقطه همارزی، غلظت Ce3+ و غلظت Ce4+ مازاد را میتوان به سادگی محاسبه کرد. در همین راستا پتانسیل نیمواکنش آن را به کمک رابطه نرنست به دست میآوریم.
از آنجا که در نقطه همارزی غلظت Fe2+ با Ce4+ و غلظت Ce3+ با Fe3+ برابر هستند، مقدار لگاریتم برابر با ۰ میشود و پتانسیل نقطه همارزی بهصورت زیر به دست میآید.
Etextrmeq=2EmoathrmFe3+/Fe2++EmoathrmCe4+/Ce3+=20.767 V + 1.70 V=1.23textrmV
روند محاسبات برای این تیتراسیون بهصورت تشریح شده است. در جدول زیر محاسبات بیشتری انجام شده است که میتوان با بهرهگیری از آنها منحنی این تیتراسیون را رسم کرد. به این تیتراسیون کاهشی که از سریم به عنوان تیترانت استفاده کرده است، سریمتری گفته میشود.
حجم Ce4+ بر حسب میلیلیتر
پتانسیل بر حسب ولت
۱۰
۰٫۷۳۱
۲۰
۰٫۷۵۷
۳۰
۰٫۷۷۷
۴۰
۰٫۸۰۳
۵۰
۱٫۲۳
۶۰
۱٫۶۶
۷۰
۱٫۶۸
۸۰
۱٫۶۹
۹۰
۱٫۶۹
۱۰۰
۱٫۷
در این منحنی نقاط قرمز مختصاتی هستند که در جدول بالا محاسبه شدهاند، خط آبی نشاندهنده منحنی تیتراسیون ۵۰ میلیلیتر Fe2+ با مولاریته ۰٫۱ به کمک Ce4+ با مولاریته ۰٫۱ است.
مثال تیتراسیون منگانومتری
در تیتراسیونی تصمیم داریم Fe2+ را توسط MnO4− تیتر کنیم. تعادل این واکنش کاهشی-اکسایشی بهصورت زیر قابل مشاهده است.
توجه داشته باشید که در این واکنشها معمولا به جای H3O+ از H+ استفاده میشود. نیاز داریم نیمواکنش هر کدام از گونهها را بنویسیم. در اینصورت دو نیمواکنش زیر به دست میآیند.
منحنی این تیتراسیون را میتوان مانند تصویر با جایگذاری حجمهای مختلف از پرمنگنات به دست آورد. توجه داشته باشید که این منحنی از نوع منحنی تیتراسیون نامتقارن است که در آن نقطه همارزی به بالای منحنی نزدیکتر قرار دارد.
ویژگیهای پتاسیم پرمنگنات
برای درک بهتر این نوع تیتراسیون، شناخت ویژگیهای پتاسیم پرمنگنات کمک بهسزایی خواهد کرد. پتاسیم پرمنگنات که آن را با فرمول شیمیایی KMnO4 نشان میدهند، اکسندهای بسیار قوی است. این قدرت اکسندگی به ویژه در محلولهای زیر نمود پیدا میکند.
ذکر این نکته خالی از لطف نیست که در محلولی با خاصیت بازی قوی، یونهای پرمنگنات میتوانند کاهش پیدا کنند. کاهش پرمنگنات در این محلول منجر به تولید یون منگنات با فرمول شیمیایی Mn2+ میشود. طی این تغییر رنگ محلول نیز تغییر پیدا میکند. هنگامی که پتاسیم پرمنگنات به یون پرمنگنات کاهش مییابد، محلول رنگی سبز خواهد داشت. بنابراین برای کنترل غلظت یک اسید قوی، استفاده از آن توصیه میشود. زیرا هیچ واکنش جانبی در این صورت اتفاق نمیافتد و وقوع واکنش و تغییر رنگ آنی خواهد بود. پتاسیم پرمنگنات به دلیل خاصیت ضدعفونیکنندگی که دارد در علم پزشکی و دامپزشکی نیز شناختهشده و پرکاربرد است. از این ماده برای تمیز کردن زخمها استفاده میشود.
پتانسیل استاندارد واکنش اول ۰٫۵۶ ولت و پتانسیل استاندارد واکنش دوم ۰٫۶ ولت است. با کنترل شرایط آزمایش (افزودن یونهای باریوم)، میتوانیم تنها واکنش اول را داشته باشیم. در محلول قلیایی با شدت متوسط، پرمنگنات کاهش پیدا میکند و منگنز دیاکسید را به وجود میآورد. واکنش این نیم سلول را میتوان بهصورت زیر نشان داد.
MnO4−+2H2O+3e⇌MnO2+4OH−
پتاسیم پرمنگنات استانداری اولیه نیست زیرا در دست داشتن آن بهصورت کاملا خالص و عاری از منگنز دیاکسید دشوار است. به علاوه، آب مقطر دارای موادی کاهنده است که میتواند با پتاسیم پرمنگنات وارد واکنش شود و منگنز دیاکسید را به وجود بیاورد. حضور منگنز دیاکسید بسیار نامطلوب است زیرا واکنش تخریب محلول پرمنگنات را کاتالیز میکند. به واکنش زیر دقت کنید.
4MnO4−+2H2Orightleftharpoons4MnO2+3O2+4OH−
پرمنگنات به ذات در حضور یونهای منگنز (II) ناپایدار است. به واکنش زیر توجه کنید.
2MnO4−+3Mn2++2H2Orightleftharpoons5MnO2+4H+
این واکنش در محلول اسیدی کند است اما در محلول خنثی با سرعت بسیار زیادی انجام میشود. به همین دلیل محلول پتاسیم پرمنگنات به ندرت از حل کردن مقدار مورد نیاز آن بهصورت جامد در آب تهیه میشود. به جای آن به محلول تازه تهیه شده آن گرما داده و آن را میجوشانند و به مدت چند ساعت در حمام بخار قرار میدهند. سپس این محلول را به کمک فیلتری که دارای محیطی فاقد هر گونه کاهنده باشد، صاف میکنند. از این مورد میتوان به قیفهای دارای سینتر گلس اشاره کرد. در برخی موارد محلول را پیش از صاف کردن، به مدت ۲ تا ۳ روز در دمای اتاق رها میکنند.
توجه داشته باشید که تمیز بودن ظروف از اهمیت بالایی برخوردار است. نیاز است که ظروف از هرگونه روغن یا منگنز دیاکسید بهجامانده از پیش پاکسازی شوند. این کار را میتوان با شستشو با مخلوط تمیزکننده دیکرومات-سولفوریک اسید و سپس با آب مقطر به انجام رساند. همانطور که میدانید محلولهای اسیدی و بازی از محلولهای خنثی ناپایدارتر هستند. محلول پرمنگنات را باید دور از هرگونه نور و در ظرفی تیره نگهداری کرد.
نکات تکمیلی منگانومتری
تا اینجا دانستیم که منگانومتری روشی از تیتراسیون کاهشی است که به کمک پتاسیم پرمنگنات انجام میشود. در این بخش به مرور تعدادی از مهمترین نکتههایی میپردازیم که نیاز است بدانیم.
از آنجا که در این تیتراسیون نیاز به محیط اسیدی داریم، پتاسیم پرمنگنات به ارلنی اضافه میشود که شامل سولفوریک اسید رقیق است.
وجود اسید غلیظ در نمونه بهصورت سولفوریک اسید یا نیتریک اسید در واکنش ایجاد تداخل میکند.
پتاسیم پرمنگنات محلول استاندارد اولیه نیست و شامل مقادیری از منگنز دیاکسید است.
برای استاندارد کردن پتاسیم پرمنگنات از اگزالیک اسید یا نمک موهر استفاده میشود.
در این تیتراسیون وجود شناساگر ضروری نیست و میتوان از رنگ پتاسیم پرمنگنات نقطه پایان را تشخیص داد.
ابزار مور نیاز برای انجام تیتراسیون منگانومتری
در این روش تیتراسیون نیز مانند باقی روشهای نیاز به ابزارهای خاصی داریم تا بتوان واکنش را دقیقتر انجام و خطاها را کاهش داد. از مهمترین ابزارهای آزمایشگاهی که برای این روش نیاز است میتوان به موارد زیر اشاره کرد.
پیپت حجمی
ارلن
بورت
تاریخچه تیتراسیون منگانومتری
استفاده از این روش تیتراسیون به سالهای بسیار دوری برمیگردد. در واقع بیش از یک دهه است که شیمیدانها، تیتراسیون پرمنگانومتری را در شرایط متفاوتی انجام میدهند. روشهای تیتراسیونی در سال ۱۸۴۵ توسط یک شیمیدان فرانسوی به نام اتین هانری (Etienne Ossian Henry) ابداع و به کار گرفته شد.
پرتره اتین هانری
مثال و حل تمرین از منگانومتری
تا اینجا به مفهوم تیتراسیوت منگانومتری و نحوه انجام آن آشنا شدیم. در این بخش با بررسی تعدادی مثال و تمرین درک خود را از این موضوع عمیقتر خواهیم کرد.
منحنی تیتراسیون را برای تیتراسیون بین ۵۰ میلیلیتر Sn2+ با مولاریته ۰٫۰۵ به همراه Ti3+ با مولاریته ۰٫۱ به دست آورید. در این تیتراسیوت هم تیترانت و هم آنالیت در HCl هستند. همچنین میتوان واکنش بین آنها را به صورت زیر نمایش داد.
Sn2+(aq)+textrmTl3+(aq)→Sn4+(aq)+textrmTl+(aq)
پاسخ
ابتدا حجم مورد نیاز از Ti3+ مورد نیاز برای رسیدن به نقطه همارزی را محاسبه میکنیم.
محاسبه غلظت Sn2+ واکنشنداده و غلظت Sn4+ پیش از رسیدن به نقطه همارزی آسان است. به همین دلیل پتانسیل نیمواکنش آنها را به کمک رابطه نرنست به دست میآوریم. برای مثال با افزودن ۱۰ میلیلیتر از تیترانت خواهیم داشت:
همچنین پس از رسیدن به نقطه همارزی محاسبه غلظت Ti+ و Ti3+ مازاد ساده است و به همین دلیل پتانسیل آن را به کمک رابطه نرنست این نیمواکنش به دست میآوریم. مثلا اگر ۴۰ میلیلیتر از تیترانت اضافه شده باشد، برای محاسبه مقادیر غلظت به روش زیر خواهیم داشت:
همچنین در نقطه همارزی تیتراسیون، پتانسیل نقطه همارزی را محاسبه میکنیم.
Etextrmeq=20.139V+0.77V=0.45V
با استفاده از همین روش میتوان مقادیر پتانسیل را در حجمهای مختلف تیترانت محاسبه کرد و از آنها برای رسم منحنی تیتراسیون بهره گرفت. تعدادی از این نقاط را در محاسبه کرده و در جدول زیر آوردهایم.
حجم Ti3+ بر حسب میلیلیتر
پتانسیل بر حسب ولت
۵
۰٫۱۲۱
۱۰
۰٫۱۳۴
۱۵
۰٫۱۴۴
۲۰
۰٫۱۵۷
۲۵
۰٫۴۵
۳۰
۰٫۷۵
۳۵
۰٫۷۵
۴۰
۰٫۷۶
۴۵
۰٫۷۶
۵۰
۰٫۷۶
مثال سوم
برای تیتراسیون کاهشی U4+ توسط Ce4+ معادلهای بنویسید که پتانسیل نقطه همارزی را به دست بدهد. واکنش این اکسایش-کاهش بهصورت زیر است.
Ce4+(aq)+textrmU4+(aq)→UO22+(aq)+textrmCe3+(aq)
پاسخ
برای رسیدن به پاسخ ابتدا باید نیمواکنش هر یک از گونهها را یادداشت کنیم.
Ce4+(aq)+e−rightarrowCe3+(aq)
U4+(aq)+mathrm2H2O→UO22+(aq)+mathrm4H+(aq)+2e−
رابطه نرنست برای هر یک از نیمواکنشهای بالا بهصورت زیر است.
از تیتراسیون منگانومتری برای محاسبه میزان خلوص نمونهای از سدیم اگزالات استفاده شده است. اگر برای تیتراسیون تا نقطه همارزی با ۳۵٫۶۲ میلیلیتر از پتاسیم پرمنگنات ۰٫۰۴ مولار، ۰٫۵۱۱۶ گرم از نمونه مصرف شود، درصد جرمی Na2C2O4 را محاسبه کنید.
پاسخ
از آنجا که معادله موازنه شده این واکنش در سوال آورده نشده است، میتوانیم با توجه به بار دو طرف به استوکیومتری این واکنش اکسایشی-کاهشی پی ببریم.
اکسایش گونه C2O42− که در آن کربن دارای عدد اکسایش ۳+ است، به CO2 با کربن دارای عدد اکسایش ۴+، نیازمند یک الکترون به ازای هر کربن است. در واقع به ازاری هر مول C2O42− نیازمند ۲ عدد الکترون است. همچنین کاهش MnO4− با منگنز دارای عدد اکسایش ۷+ به Mn2+، نیازمند ۵ عدد الکترون است. بنابراین باید به ازاری هر دو مول پتاسیم پرمنگنات (۱۰ مول الکترون)، ۵ مول Na2C2O4 یا ۱۰ مول الکترون شرکت داشته باشد.
تعداد مولهای پتاسیم پرمنگنات مورد استفاده را میتوان بهصورت زیر محاسبه کرد.
سحر خائفی دانشآموخته کارشناسی ارشد شیمی دارویی از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی است. به دنیای کتاب و تئاتر علاقه دارد و در حال حاضر در زمینه تولید محتوای شیمی با مجله فرادرس همکاری میکند.
شما در حال مطالعه نسخه آفلاین یکی از مطالب «مجله فرادرس» هستید. لطفاً توجه داشته باشید، ممکن است برخی از قابلیتهای تعاملی مطالب، مانند امکان پاسخ به پرسشهای چهار گزینهای و مشاهده جواب صحیح آنها، نمایش نتیجه آزمونها، پاسخ تشریحی سوالات، پخش فایلهای صوتی و تصویری و غیره، در این نسخه در دسترس نباشند. برای دسترسی به نسخه آنلاین مطلب، استفاده از کلیه امکانات آن و داشتن تجربه کاربری بهتر اینجا کلیک کنید.