زبان انگلیسی ۱۱۳۶۰ بازدید

«جملات شرطی» (Conditional Sentences) هم برای مکالمه و هم برای موقعیت‌های رسمی به کار می‌روند. بنابراین، یادگیری آن‌ها اهمیت خاصی دارد و برای سطوح متوسط توصیه می‌شود. جملات شرطی انواع مختلفی دارند؛ ساده‌ترین آن‌ها، جملات شرطی نوع اول است. در این مطلب از مجموعه مطالب زبان انگلیسی «مجله فرادرس» قصد داریم کاربرد و ساختار جملات شرطی نوع اول در انگلیسی را توضیح دهیم و در قالب مثال‌های متعدد آن‌ها را بررسی کنیم.

انواع جملات شرطی در انگلیسی

جملات شرطی در زبان انگلیسی کاربردهای گوناگونی دارند و برای موقعیت‌های مختلفی به کار می‌روند. به طور کلی جملات شرطی را به ۵ دسته تقسیم می‌کنند که عبارت‌اند از:

  • جملات شرطی صفر (Zero Conditional)
  • جملات شرطی نوع اول (First Conditional)
  • جملات شرطی نوع دوم (Second Conditional)
  • جملات شرطی نوع سوم (Third Conditional)
  • جملات شرطی ترکیبی (Mixed Conditional)

جملات شرطی نوع اول، دوم و سوم در زبان انگلیسی کاربرد بیشتری دارند. در آموزش‌های قبلی «فرادرس» انواع جملات شرطی را به طور کامل و همراه با مثال توضیح دادیم. در این مطلب قصد داریم به طور ویژه، به بررسی ساختار و ویژگی‌های جملات شرطی نوع اول بپردازیم. برای مطالعه مطلب جملات شرطی در انگلیسی، می‌توانید از لینکی که در ادامه آمده استفاده کنید.

ویژگی جملات شرطی نوع اول در انگلیسی

به طور کلی، جملات شرطی نوع اول، سه ویژگی مهم دارند که در ادامه به آن‌ها اشاره کرده‌ایم.

  • برای صحبت کردن درباره چیزهایی به کار می‌روند که ممکن است در آینده اتفاق بیفتد:

If I study today, I'll go to the party tonight.

اگر امروز درس بخوانم، امشب به مهمانی می‌روم.

درست است که هیچ‌کس نمی‌داند در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد، اما جمله شرطی نوع اول، احتمالات را در زمان حال یا آینده توصیف می‌کند و احتمال این‌که آن اتفاق بیفتد، زیاد است. بنابراین، جملات شرطی نوع اول، برای بیان اتفاقی واقعی در زمان حال یا آینده استفاده می‌شود.

  • مانند سایر جملات شرطی، جملات شرطی نوع اول در انگلیسی از دو جمله‌واره تشکیل است است:
    • «If-clause» که شرایط احتمالی را توصیف می‌کند.
    • «Main clause» که پیامد کار را توصیف می‌کند.

به مثال زیر توجه کنید.

If you work hard, you will win the prize.

اگر سخت کار کنی، جایزه را از آن خود خواهی کرد .

(جمله‌واره اول، «If-clause» و جمله‌واره دوم، «Main Clause» است.)

  • جمله‌واره‌ها می‌توانند در جمله جابه‌جا شوند:

I will buy what you want if I go to the market.

اگر به بازار بروم، چیزی را که می‌خواهی، می‌خرم.

(در این مثال، جمله‌واره اصلی در ابتدای جمله قرار گرفته است.)

  • برای تبدیل جملات شرطی نوع اول در انگلیسی (و سایر جملات شرطی) جمله‌واره if تغییری نمی‌کند و فقط جمله‌واره اصلی به جمله پرسشی تبدیل می‌شود:

What will you do if you pass the exam?

اگر در امتحان قبول شوی، چه کار می‌‌کنی؟

Where will they go if the weather is nice tomorrow?

اگر فردا هوا خوب باشد، آن‌ها کجا می‌روند؟

فیلم آموزشی مرتبط

نکته: «جمله‌واره» (Clause) در زبان انگلیسی، به بخشی از جمله گفته می‌شود که از فاعل و فعل تشکیل شده است. جمله‌واره‌ها به دو دسته «وابسته» (Dependent Clause) و «مستقل» (Independent Clause) تقسیم می‌شوند. جمله‌واره مستقل، به تنهایی جمله کاملی محسوب می‌شود، اما جمله‌واره وابسته، همان‌طور که از اسمش پیداست، به جمله‌واره دیگری وابسته است و باید در کنار جمله‌واره مستقل قرار بگیرد تا معنی کاملی پیدا کند. با این تعریف، نتیجه می‌گیریم که در جملات شرطی نوع اول، «جمله‌واره if» جمله‌واره وابسته و «جمله‌واره اصلی» جمله‌واره مستقل است.

کاربرد جملات شرطی در انگلیسی

ساختار جملات شرطی نوع اول در انگلیسی

جملات شرطی نوع اول از دو «جمله‌واره» (Clause) تشکیل شده است: جمله‌واره‌ای که با «if» شروع می‌شود (If-clause) و «جمله‌واره اصلی» (Main Clause). «if» به معنای اگر است و بیشترین کاربرد آن در انواع جملات شرطی است. برای آشنایی با ساختار جملات شرطی نوع اول در انگلیسی به مثال زیر دقت کنید.

If you study hard, you will pass the exam.

اگر خوب درس بخوانی، در امتحان قبول خواهی شد.

همان‌طور که مشاهده می‌کنید، این جمله شرطی از دو جمله‌واره تشکیل شده است. جمله‌واره if در ابتدای جمله آمده و بعد از آن از فعل زمان حال ساده استفاده شده است. سپس جمله‌واره اصلی آمده و فعل آن به صورت «will + pass» به کار رفته است. بنابراین، فرمول جملات شرطی نوع اول در حالت مثبت به صورت زیر تعریف می‌شود:

Main clause (result) If clause (condition)
simple future If + simple present
that thing will happen If this thing happens

فرمول کلی جملات شرطی نوع اول برای جملات مثبت و منفی به صورت زیر است:

If + simple Present, subject + will/won’t + verb.

اگر جای دو جمله‌واره را عوض کنیم، دیگر نیازی به «ویرگول» (Comma) نیست. بنابراین، خواهیم داشت:

Subject + will/won't + verb + if + simple present.

در انواع جملات شرطی، ترتیب مشخصی برای جمله‌واره‌ها وجود ندارد. ممکن است جمله‌واره if ابتدای جمله بیاید یا به بخش دوم جمله منتقل شود، مانند مثال زیر:

If it rains tomorrow, we will not go on a picnic.

We will not go on a picnic if it rains tomorrow.

اگر فردا باران ببارد، به گردش نخواهیم رفت.

با تغییر جایگاه جمله‌واره‌ها، تغییری در معنای جمله ایجاد نمی‌شود، اما باید این را در نظر داشته باشید که اگر جمله‌واره if در ابتدای جمله بیاید، بعد از آن به علامت ویرگول نیاز است، در غیر این صورت از ویرگول استفاده نمی‌شود.

به یک مثال دیگر توجه کنید.

If you drop that glass, it might break.

اگر آن لیوان را بیندازی، ممکن است بشکند.

در این مثال در جمله‌واره اصلی، به‌جای «will» از «might» استفاده شده است. در جملات شرطی نوع اول در انگلیسی می‌توانیم از افعال وجهی دیگری به‌جای «will» کمک بگیریم. در این صورت، معنی جمله‌واره اصلی با توجه به فعل کمکی، تغییر خواهد کرد. برای مثال، فعل کمکی «can» به معنای توانستن است. بنابراین، در نظر داشته باشید که کاربرد افعال کمکی وجهی به موقعیت‌ مدنظر بستگی دارد و در هر شرایطی به کار نمی‌رود. این افعال عبارت‌اند از:

فیلم آموزشی مرتبط

به چند مثال دیگر توجه کنید تا با کاربرد افعال کمکی وجهی در جملات شرطی نوع اول بیشتر آشنا شوید.

If you finish your homework, you can watch TV.

اگر تکالیف خود را تمام کردی، می‌توانی تلویزیون تماشا کنی.

If you have a few hours to spare, you may visit the museum.

اگر چند ساعت وقت دارید، می‌توانید از موزه بازدید کنید.

If I have time, I might make a cake.

اگر وقت داشته باشم، شاید کیک درست کنم.

If I arrive early, I might take a stroll around the park.

اگر زود برسم، ممکن است اطراف پارک قدم بزنم.

If you don’t feel well, you should consult a doctor.

اگر حالت خوب نیست، باید با دکتر مشورت کنی.

If the weather is nice, I'm going to go on a trip.

اگر هوا خوب باشد، به مسافرت می‌روم.

جملات منفی و پرسشی شرطی نوع اول

مانند سایر جملات انگلیسی، برای جملات شرطی نیز می‌توانیم حالت منفی و پرسشی داشته باشیم. در حالت منفی، با توجه به معنی جمله، می‌توانیم جمله‌واره اول یا دوم یا هر دوی آن‌ها را منفی کنیم. در این حالت، در جمله‌واره if، قبل از فعل، از «don't/doesn't» استفاده می‌کنیم و در جمله‌واره اصلی، بعد از فعل کمکی وجهی، منفی‌کننده «not» اضافه می‌کنیم. به چند مثال زیر توجه کنید.

If you don't hurry, you will miss the bus.

اگر عجله نکنی، به اتوبوس نمی‌رسی.

If the weather is cold, I won't go to the park.

اگر هوا سرد باشد، به پارک نمی‌روم.

If you don't drop the gun, I'll shoot!

اگر اسلحه را رها نکنی، شلیک می‌کنم!

If you don't leave, I'll call the police.

اگر نروید، به پلیس زنگ می‌زنم.

برای ساختن جملات پرسشی نیز همان‌طور که گفته شد، فقط جمله‌واره اصلی را به حالت سؤالی تغییر می‌دهیم. به مثال‌های زیر توجه کنید تا ساختار آن را بهتر درک کنید.

What will you do if you miss the plane?

اگر از هواپیما جا بمانی، چه کار می‌کنی؟

Will you go there if he calls you?

اگر با تو تماس بگیرد، به آنجا خواهی رفت؟

Will she stay in a hotel if she travels?

اگر به مسافرت برود، در هتل می‌ماند؟

Will you finish the report if you have time?

اگر وقت داشته بشی، گزارش را تمام می‌کنی؟

What will happen I make a mistake?

اگر اشتباه کنم چه اتفاقی می‌افتد؟

یادگیری زبان انگلیسی

کاربرد جملات شرطی نوع اول در انگلیسی

کاربرد جملات شرطی نوع اول برای بیان احتمالات در زمان حال یا آینده است، مانند مثال‌های زیر:

If it rains, I will stay at home.

اگر باران ببارد، در خانه می‌مانم.

If I wake up late, I will miss the bus.

اگر دیر بیدار شوم، اتوبوس را از دست خواهم داد.

If it‘s sunny, we‘ll go to the park.

اگر هوا آفتابی باشد، به پارک می‌رویم.

If Juan leaves, Paula will be sad.

اگر «خوآن» برود، «پائولا» ناراحت خواهد شد.

فیلم آموزشی مرتبط

همان‌طور که گفته شد، از «may» یا «might» نیز می‌توانیم به‌جای «will» در جملات شرطی نوع اول در انگلیسی استفاده کنیم. در این حالت، برای بیان آینده‌ای به کار می‌رود که احتمال وقوع آن وجود دارد، اما قطعی و مشخص نیست. به مثال‌های زیر توجه کنید.

If you need someone to help you move, I might be able to help.

اگر برای حرکت کردن، به کسی نیاز دارید، شاید من بتوانم کمک کنم.

If it’s a sunny day tomorrow, we might have a party.

اگر فردا هوا آفتابی باشد، ممکن است مهمانی داشته باشیم.

در برخی موارد، از «be going to» به‌جای «will» در جمله‌واره اصلی استفاده می‌شود. در این حالت، بر روی عملی در آینده تأکید داریم که از قبل برای آن برنامه‌ریزی شده و نتیجه آن قطعی شده است. دقت کنید که بعد از «be going to»، حتماً از شکل ساده فعل استفاده کنید، مانند مثال زیر:

I’m going to give you twenty pounds if you fix my computer for me.

اگر کامپیوترم را برایم تعمیر کنی، ۲۰ پوند به تو می‌دهم.

I’m going to stay for the weekend if you like.

اگر بخواهی، تا آخر هفته می‌مانم.

If you are not ready, I‘m going to go out without you.

اگر آماده نیستی، بدون تو به بیرون می‌روم.

نکته: در جملات شرطی نوع اول، می‌توانیم به جای «if» از عبارت‌های زیر نیز استفاده کنیم.

  • unless
  • as long as
  • as soon as
  • in case

به چند مثال زیر توجه کنید تا با کاربرد عبارت‌های فوق در جمله آشنا شوید.

I'll leave as soon as the babysitter arrives.

به محض رسیدن پرستار بچه، می‌روم.

I don't want to stay in London unless I get a well-paid job.

نمی‌خواهم در لندن بمانم، مگر این‌که شغلی با درآمد خوب پیدا کنم.

I'll give you a key in case I'm not at home.

اگر در خانه نباشم، کلیدی به شما می‌دهم.

You can go to the party, as long as you're back by midnight.

می‌توانی به مهمانی بروی، به شرط آن‌که قبل از نیمه‌شب (۱۲ شب) برگردی.

Learn English

مثال جملات شرطی نوع اول در انگلیسی

برای درک بهتر ساختار جملات شرطی نوع اول در انگلیسی در ادامه این مطلب چند مثال همراه با ترجمه آورده شده است.

If it rains, you will get wet.

You will get wet if it rains.

اگر باران ببارد خیس می‌شوید.

If Sally is late again, I will be mad.

I will be mad if Sally is late again.

اگر سالی دوباره دیر کند، عصبانی خواهم شد.

If you don't hurry, you will miss the bus.

You will miss the bus if you don't hurry.

اگر عجله نکنید، اتوبوس را از دست خواهید داد.

If it doesn't rain tomorrow, we'll go to the beach.

اگر فردا باران نبارد، به کنار دریا می‌رویم.

Arsenal will be top of the league if they win.

اگر «آرسنال» ببرد، صدرنشین لیگ خواهد بود.

When I finish work, I'll call you.

وقتی کارم تمام شود، با شما تماس خواهم گرفت.

If I visit my grandma, I will go to the park.

اگر به مادربزرگم سر بزنم، به پارک خواهم رفت.

If I find your email, I will send you the picture.

اگر ایمیل شما را پیدا کنم، عکس را برای شما ارسال خواهم کرد.

If you cook dinner, I’ll wash the dishes.

اگر تو شام بپزی، من ظرف‌ها را می‌شویم.

If I run before bed, I can’t fall asleep.

اگر قبل از خواب بدوم، نمی‌توانم بخوابم.

فیلم آموزشی مرتبط

جمع‌بندی

در این آموزش، با جملات شرطی نوع اول به طور کامل آشنا شدیم و فرمول آن را برای جملات مثبت، منفی و پرسشی یاد گرفتیم. همچنین به ویژگی‌ها و کاربردهای مهم آن اشاره کردیم و با مثال‌های متعدد آن را توضیح دادیم. به طور کلی، از جملات شرطی نوع اول در انگلیسی، برای صحبت کردن درباره موضوعی استفاده می‌شود که احتمال وقوع آن در زمان حال یا آینده وجود دارد. این جملات از دو بخش تشکیل شده‌اند که شامل جمله‌واره if و جمله‌واره اصلی است و می‌توان آن‌ها را در جمله جابه‌جا کرد.

اگر این مطلب برای شما مفید بوده است، آموزش‌ها و مطالب زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

بر اساس رای ۲۲ نفر
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
شما قبلا رای داده‌اید!
اگر بازخوردی درباره این مطلب دارید یا پرسشی دارید که بدون پاسخ مانده است، آن را از طریق بخش نظرات مطرح کنید.

«آزاده رمضانی»، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی است. فعالیت‌های او در زمینهٔ تدریس، ترجمه و ویراستاری بوده است و درحال‌حاضر، به‌عنوان دبیر تحریریهٔ زبان‌‌های خارجی با مجلۀ فرادرس همکاری می‌کند.

یک نظر ثبت شده در “جملات شرطی نوع اول در انگلیسی — با مثال و به زبان ساده