ایالت‌های سراسر هند اعلام کرده‌اند که یک بیماری همه گیر به نام قارچ سیاه شیوع پیدا کرده است و به عنوان یک عفونت نادر کشنده در بیمارانی که در حال بهبودی از Covid – 19 هستند، رخ می‌دهد. این بیماری که نام علمی آن موکورمایکوزیس بوده حدود 50 درصد مرگ و میر دارد و در ابتدا داخل بینی تأثیر می‌گذارد اما قارچ می‌تواند به مغز گسترش یابد و باعث عفونت‌های خطرناک شود که اغلب فقط با جراحی‌های سنگین مانند برداشتن چشم یا بخشی از جمجمه و فک قابل درمان خواهد بود.

بیماری قارچ سیاه چیست؟

بیماری قارچ سیاه یا موکورمایکوزیس (که بعضی اوقات زیگومیکوز نیز نامیده می‌شود) یک عفونت قارچی جدی اما نادر بوده که ناشی از گروهی از کپک‌ها به نام موکورمیسِت‌ها است. این قارچ‌ها در محیط زندگی انسان، به ویژه در خاک و در مواد آلی پوسیده، مانند برگ، توده‌های کمپوست (پسماند آلی تجزیه شده که برای کود در کشاورزی استفاده می‌شود) و کودهای حیوانی یا چوب پوسیده وجود دارند. افراد با قرارگیری در معرض انواع اسپورهای این قارچ در محیط، دچار این بیماری می‌شوند.

توجه:‌ این مطلب حاوی تصاویری از بیماران مبتلا به قارچ سیاه است که ممکن است برای شما ناخوشایند باشند.

قارچ سیاه و هاگ‌های آن در خاک بیشتر هستند که از طریق هوا منتقل شده و در تابستان و پاییز بیشتر از زمستان یا بهار وجود دارند. انواع عفونت‌های ریه یا سینوس‌ها می‌توانند پس از تنفس افراد در محیط حاوی هاگ این نوع کپک ایجاد شوند. بیماری عفونی قارچ سیاه یا موکورمایکوزیس معمولاً در افرادی ظهور پیدا می‌کنند که مبتلا به مشکلات زمینه‌ای هستند یا داروهای مصرفی آن‌ها توانایی بدن در مبارزه با میکروب‌ها و بیماری‌ها را کاهش می‌دهند.

بیماری قارچ سیاه
کپک‌های موکورمیست باعث ایجاد بیماری قارچ سیاه یا موکور مایکوزیس شده که می‌توانند به مجاری هوایی و ریه‌ها نفوذ کرده و باعث ایجاد عفونت در این نواحی شوند.

پس از ورود قارچ به پوست از طریق بریدگی، تراشیدن، سوختگی یا انواع دیگری از آسیب‌های پوستی، بیماری قارچ سیاه می‌تواند روی پوست افراد ایجاد شود. معمولاً این بیماری اغلب با رشد هیف در داخل رگ‌های خونی و اطراف آن‌ها گسترش می‌یابد و سپس در اطراف سوراخ‌های بینی و چشم ظاهر شده، باعث سیاه شدن بینی می‌شود و در صورتی که متوقف نشود کشنده است زیرا به داخل مغز حرکت کرده و می‌تواند به طور بالقوه تهدید‌کننده زندگی به ویژه در افراد دیابتی یا مبتلا به نقص ایمنی باشد.

ارتباط کرونا و بیماری قارچ سیاه چیست؟

موکور مایکوزیس که معمولاً با نام بیماری قارچ سیاه از آن یاد می‌شود را می‌توان یک عفونت قارچی تهاجمی مرتبط با COVID – 19 دانست. به صورت کلی در دنیا گزارشات موکورمایکوزیس مرتبط با COVID نادر بوده است، اما تا کنون در هند حدود 8848 مورد بیماری قارچ سیاه یا موکور مایکوزیس گزارش شده است، گفته شده که در این میان بیش از 219 نفر جان خود را از دست داده‌اند. افزایش عفونت‌های قارچ سیاه، بیشتر در بیمارانی که موارد شدید Covid – 19 داشتند و شیوع آن با استفاده بیش از حد از استروئیدها (داروهای ضد التهاب یا انواع کورتون‌ها مانند دگزامتازون) در درمان ویروس کرونا مرتبط بوده است، این داروها اگر به صورت طولانی مدت استفاده شوند، می‌توانند به شدت سیستم ایمنی بدن را به خطر بیندازند.

علاوه بر این میزان بالای دیابت در هند نیز از علل دیگر شیوع این بیماری بوده زیرا میزان قند خون بالا با ایجاد حساسیت در بدن مرتبط است، هند دومین کشور در جهان برای داشتن بیش‌ترین آمار ابتلا به دیابت است. همچنین در میان بیماران مبتلا به کرونا، بروز این بیماری در افرادی که در بخش مراقبت‌های ویژه و زیر دستگاه ونتیلاتور قرار گرفته‌اند بیشتر بوده زیرا مجاری تنفسی آن‌ها در معرض رطوبت و نم قرار گرفته است. تخمین زده شده است که بسته به محل عفونت و شرایط بیماری‌های زمینه‌ای، بین 40 تا 80 درصد از افرادی که به هر نوع موکور مایکوزیس مبتلا می‌شوند، در اثر این بیماری می‌میرند. به دلیل شیوع رو به رشد این بیماری در هند، دولت در بسیاری از ایالت‌ها شرایط مربوط به این بیماری را اپیدمیک اعلام کرده است.

کرونا و قارچ سیاه
بیماران مبتلا به کرونا و حتی افرادی که بهبود پیدا کرده‌اند ممکن است به دلیل ضعف سیستم ایمنی و عدم مراقبت، به بیماری قارچ سیاه مبتلا شوند.

علائم قارچ سیاه

اگر علائمی دارید که فکر می‌کنید مربوط به موکورمایکوزیس است بهتر است سریع‌تر با پزشک خود تماس بگیرید، موکورمایکوزیس مرتباً سینوس‌ها، مغز یا ریه‌ها را آلوده می‌کند. در حالی که عفونت‌های حفره دهان یا مغز رایج‌ترین اشکال موکورمیکوز هستند، این قارچ می‌تواند سایر مناطق بدن مانند دستگاه گوارش، پوست و سایر سیستم‌های اندام‌ها را نیز آلوده کند. در موارد نادر، «استخوان فک بالایی» (Maxilla) ممکن است تحت تأثیر موکورمایکوزیس قرار گیرد. وجود رگ‌های خونی فراوان در نواحی فک و صورت معمولاً از عفونت‌های قارچی جلوگیری می‌کنند اگرچه قارچ‌های خطرناک مانند عامل بیماری قارچ سیاه اغلب می‌توانند بر این مشکل غلبه کرده و از سیستم ایمنی بدن عبور کنند.

چندین علامت اصلی وجود دارند که به بیماری قارچ سیاه اشاره دارند، یکی از این علائم حمله قارچی به رگ‌های خونی است که منجر به تشکیل لخته‌های خون و مرگ بافت اطراف آن به دلیل از دست دادن خون‌رسانی می‌شود. اگر بیماری مغز را درگیر کند، در این صورت علائم ممکن است شامل سردرد یک طرفه در پشت چشم، درد صورت، تب، گرفتگی بینی باشد که به ترشحات سیاه و سفید و سینوزیت حاد همراه با تورم چشم تبدیل می‌شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد انواع سدهای ایمنی در بدن و آگاهی از روند کار سیستم ایمنی برای مقابله با بیماری‌ها می‌توانید به فرادرس زیر مراجعه کنید.

پوست مبتلا ممکن است در مراحل اولیه عفونت نسبتاً طبیعی به نظر برسد. این پوست به سرعت قرمز شده و ممکن است قبل از اینکه سیاه شود به دلیل مرگ بافتی تورم ایجاد کند. موکورمایکوزیسِ منتشر شده به طور معمول در افرادی اتفاق می‌افتد که قبلاً در معرض بیماری‌های دیگری بوده‌اند، بنابراین شناختن علائم مربوط به بیماری قارچ سیاه ممکن است دشوار باشد. بیماران مبتلا به عفونت منتشر شده در مغز می‌توانند دچار تغییر وضعیت روانی یا کما شوند.

اشکال دیگر موکورمایکوزیس ممکن است در ریه‌ها، پوست یا سراسر بدن پخش شوند. علائم ممکن است شامل تنفس دشوار و سرفه مداوم باشند، در موارد مرگ بافتی، حالت تهوع و استفراغ، سرفه خونی و درد شکم وجود دارند. علائم موکورمایکوزیس به مکانی که قارچ در بدن رشد می‌کند بستگی دارند. علائم بیماری قارچ سیاهِ سینوسی – مغزی شامل موارد زیر هستند:

  • تورم یک‌طرفه صورت
  • سردرد
  • گرفتگی بینی یا سینوس‌ها
  • ضایعات سیاه روی پل بینی یا قسمت بالای دهان که به سرعت تشدید می‌شوند.
  • تب

همچنین علائم بیماری قارچ سیاه ریوی شامل تب، سرفه کردن، درد قفسه سینه و تنگی نفس هستند. بیماری قارچ سیاه پوستی می‌تواند به صورت تاول یا زخم و ضایعات پوستی به نظر برسد و ناحیه آلوده ممکن است سیاه شود. علائم دیگر آن شامل درد، گرما، قرمزی بیش از حد یا تورم در اطراف زخم هستند. علائم موکورمایکوزیس درگیرکننده دستگاه گوارش شامل موارد زیر هستند:

  • درد شکم
  • تهوع و استفراغ
  • خون‌ریزی از دستگاه گوارش
علائم قارچ سیاه
برخی از علائم بیماری قارچ سیاه در تصویر نشان داده شده‌اند.

علل و انواع بیماری قارچ سیاه

انواع مختلف کپک‌ها ایجاد‌کننده موکورمایکوزیس هستند که شامل گونه‌های «ریزوپوس» (Rhizopus)، «موکور» (Mucor)، «ریزوموکور» (Rhizomucor)، «کانینگاملا بروتولتیه» (Cunninghamella bertholletiae)، گونه‌های «آپوفیسومایسز» (Apophysomyces) و «لیختهایمیا» (Lichtheimia) بوده که رایج‌ترین انواع ایجاد‌کننده بیماری قارچ سیاه، گونه‌های ریزوپوس و موکور هستند.

پنج فرم بالینی عمده بیماری قارچ سیاه وجود دارند که از این تعداد، عفونت‌های سینوسی – مغزی و ریوی شایع‌ترین موارد هستند. یک علامت کلاسیک بیماری قارچ سیاه، شروع سریع نکروز (تخریب) بافتی با تب یا بدون حضور تب است. نکروز یا مرگ بافتی به علت حمله این کپک به رگ‌های خونی و ترومبوز (تشکیل لخته خون در رگ خونی) ایجاد می‌شود. بنابراین این بیماری در افراد مختلف با شرایط فیزیکی و بدنی متفاوت از جمله وجود بیماری‌های زمینه‌ای خاص، علائم و بروز مختلفی دارد. به عنوان مثال یک نوع از این بیماری بیماران سرطانی را تحت تاثیر قرار می‌دهد و نوع دیگر نوزادان را، در ادامه انواع حالت‌های بیماری قارچ سیاه یا موکورمایکوزیس را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

قارچ سیاه سینوسی – مغزی

«موکورمایکوزیس سینوسی – مغزی» (Rhinocerebral mucormycosis) نوعی عفونت در سینوس‌ها است که می‌تواند به مغز گسترش یابد. این شکل از بیماری موکورمایکوزیس در افرادی که دیابت کنترل نشده دارند و در افرادی که پیوند کلیه انجام داده‌اند بیشتر دیده شده است، در واقع این افراد به دلیل شرایط فیزیکی ناشی از بیماری زمینه‌ای خود بیشتر در معرض ابتلا به این نوع عفونت هستند. همچنین در بیماران سرطانی نوتروپنیک (نارسائی ایمنی ناشی از نقص نوتروفیل‌ها) و پیوند سلول‌های بنیادی خونساز یا گیرندگان پیوند اعضای بدن اتفاق می‌افتد.

علائم بیماری قارچ سیاه سینوسی – مغزی ممکن است شامل تورم یک طرفه صورت، سردرد، گرفتگی یا درد بینی و سینوس‌ها، ترشح بینی و تب باشد. با گسترش عفونت، ممکن است پتوز (بادکردگی و پف شدید چشم)، پروپتوز (بیرون زدگی چشم خارج از مدار طبیعی) و به تبع آن‌ها از دست دادن عملکرد عضلات خارج از چشم و اختلال بینایی رخ دهد. ضایعات نکروز سیاه در قسمت سخت کام یا حفرات بینی و تخلیه چرک سیاه از چشم علائم تشخیص بیماری موکورمایکوزیس سینوسی – مغزی هستند.

عکس قارچ سیاه سینوسی - مغزی
بیماری قارچ سیاه سینوسی – مغزی می‌تواند قسمت‌های مختلف صورت مانند حفرات سینوس‌ها، چشم‌ها و همچنین نواحی کام را درگیر عفونت کند.

قارچ سیاه ریوی

«موکور مایکوزیس ریوی» (Pulmonary mucormycosis) متداول‌ترین نوع عفونت قارچ سیاه خصوصاً در افراد مبتلا به سرطان و در افرادی است که پیوند عضو یا پیوند سلول بنیادی انجام داده‌اند. این بیماری به طور کلی در بیماران مبتلا به بدخیمی هماتولوژیک (سرطان‌های خونی بدخیم) یا نوتروپنی (نقص ایمنی مربوط به کمبود نوتروفیل‌ها) رخ می‌دهد. علائم غیر اختصاصی بیماری قارچ سیاه ریوی شامل تب، سرفه، درد قفسه سینه و تنگی نفس هستند. پخش شدن عفونت در مجاری تنفسی و ریه‌ها می‌تواند باعث نکروز بافتی شده که در نهایت ممکن است منجر به سرفه‌های خونی شود.

قارچ سیاه دستگاه گوارش

«موکورمایکوزیس سیاه دستگاه گوارش» (Gastrointestinal mucormycosis) کمتر از سایر اشکال این بیماری شایع بوده و اعتقاد بر این است که ناشی از بلع موجود زنده از طریق غذای آلوده و غیره است. در کودکان خردسالی که تغذیه نامناسب داشته و همچنین نوزادان نارس و کم وزن کمتر از 1 ماه که آنتی‌بیوتیک، جراحی یا داروهایی دارند که توانایی بدن در مبارزه با میکروب‌ها و بیماری‌ها را کاهش می‌دهند، نسبت به بزرگسالان شیوع بیشتری داشته است.

در این بیماری معده، روده بزرگ و ایلئوم (بخش انتهای روده باریک) بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند. درد و اتساع شکم، حالت تهوع و استفراغ شایع‌ترین علائم بوده و همچنین خون‌ریزی از دستگاه گوارش نیز ممکن است رخ دهد. این حالت رایج‌ترین شکل بیماری قارچ سیاه در نوزادان بوده که تشخیص آن برای پزشکان چالش برانگیز و دشوار است.

قارچ سیاه دستگاه گوارش
نوزاد مبتلا به بیماری قارچ سیاه روده بزرگ

قارچ سیاه پوستی

«موکورمایکوزیس پوستی» (Cutaneous mucormycosis) ممکن است حالت اولیه یا ثانویه داشته باشد. عفونت اولیه معمولاً به دلیل ورود قارچ به بدن از طریق پارگی‌های پوستی (به عنوان مثال، پس از جراحی، سوختگی یا آسیب‌های پوستی دیگر) رخ می‌دهد. این حالت رایج‌ترین شکل بیماری قارچ سیاه در میان افرادی است که سیستم ایمنی ضعیفی ندارند. عفونت اولیه یک پاسخ التهابی حاد همراه با چرک، تشکیل آبسه، تورم بافتی و نکروز ایجاد می‌کند. ضایعات ممکن است قرمز و غوطه‌ور به نظر برسند و اغلب به زخم سیاه تغییر می‌کنند. عفونت پوستی ثانویه به طور کلی زمانی مشاهده می‌شود که پاتوژن در داخل خون گسترش یابد، در این شرایط ضایعات معمولاً به صورت اریتماتوز (پرخونی‌های پوستی) و سلولیت پوستی دردناک شروع شده و سپس به زخم سیاه تبدیل می‌شود.

عکس قارچ سیاه پوستی
در این تصویر، قارچ سیاه پوستی در مراحل اولیه بیماری روی پوست دست یک فرد بیمار نشان داده شده است.

عفونت قارچ سیاه منتشر شده

«بیماری موکورمایکوزیس منتشر‌شده در بدن» (Disseminated mucormycosis) ممکن است هر یک از اشکال موکورمایکوزیس را که در بالا توضیح داده شده دنبال کند، اما معمولاً در بیماران نوتروپنیک (افراد با کمبود تعداد نوتروفیل) که مبتلا به عفونت ریوی هستند دیده می‌شود. شایع‌ترین محل انتشار عفونت مغز است، اما طحال، قلب، پوست و سایر اعضای بدن نیز می‌توانند تحت تأثیر این بیماری مرموز قرار گیرند.

چه افرادی به بیماری قارچ سیاه مبتلا می‌شوند؟

موکورمایکوزیس بیماری نادری است، اما در بین افرادی که در وضعیت نامناسب بهداشت فردی و محیطی قرار دارند یا افرادی که داروهای مورد استفاده آن‌ها، توانایی بدن در مبارزه با میکروب‌ها و بیماری‌ها را کاهش می‌دهد، بیشتر دیده می‌شود. گروه‌های خاصی از افراد بیشتر به موکورمایکوزیس مبتلا می شوند از جمله افرادی که بیماری‌ها و مشکلات زیر را دارند:

  • دیابت، به ویژه با کتواسیدوز دیابتی (یک عارضه خطرناک دیابت که می‌تواند منجر به مرگ و اغما شود)
  • افراد مبتلا به سرطان
  • افرادی که در آن‌ها پیوند عضو صورت گرفته است.
  • افرادی که در آن‌ها پیوند سلول های بنیادی صورت گرفته باشد.
  • افراد مبتلا به «نوتروپنی» (Neutropenia) یعنی تعداد گلبول‌های سفید خون در آن‌ها کم است.
  • افرادی که به صورت طولانی مدت از کورتیکواستروئید‌ها استفاده کرده‌اند، این داروها سرکوب کننده سیستم ایمنی هستند و همچنین باعث افزایش سطح قند خون در بیماران دیابتی و غیر‌دیابتی می‌شوند. تصور بر این است که هر دو این عوارض ممکن است در ابتلا به بیماری قارچ سیاه نقش داشته باشند.
  • افرادی که به صورت طولانی مدت داروی تزریقی مصرف کرده‌اند.
  • افراد دارای آهن زیادی در بدن (یا مبتلا به هموکروماتوز)
  • آسیب پوست به دلیل جراحی، سوختگی یا زخم
  • نارس بودن و وزن کم هنگام تولد (برای موکورمایکوزیس دستگاه گوارش نوزادان)
چه کسانی به موکورمایکوزیس مبتلا می‌شوند
بیماران مبتلا به کرونا یا سایر افرادی که به هر دلیلی سیستم ایمنی بدن آن‌ها ضعیف شده است در معرض ابتلا به بیماری قارچ سیاه هستند.

آیا بیماری قارچ سیاه مسری است؟

در خصوص واگیردار بودن بیماری موکورمایکوزیس باید گفت خیر، بیماری قارچ سیاه نمی‌تواند بین افراد مختلف یا بین انسان و حیوانات منتقل شود. افراد از طریق تماس با هاگ قارچ در محیط، دچار بیماری موکورومایکوزیس می‌شوند. به عنوان مثال، اختلالات ریه یا عفونت سینوسی می‌تواند پس از استنشاق اسپورها از هوا در فرد ایجاد شود یا عفونت پوستی بیماری قارچ سیاه می‌تواند پس از ورود قارچ به پوست از طریق خراش، سوختگی یا نوع دیگری از آسیب پوستی رخ دهد.

تشخیص بیماری قارچ سیاه چگونه است؟

پزشک هنگام تشخیص موکورمایکوزیس، در ابتدا سابقه بیماری، علائم، معاینات بدنی و تست‌های آزمایشگاهی فرد را در نظر می‌گیرند. در صورتی که پزشکان مشکوک به ابتلا به موکورمایکوزیس در ریه‌ها یا سینوس‌های فرد بیمار باشند ممکن است از طریق یک سواب نمونه‌ای از مایعات سیستم تنفسی بیمار را جمع کرده و به آزمایشگاه بفرستند تا زیر میکروسکوپ بررسی شود.

علاوه بر این، ممکن است نمونه‌برداری (بیوپسی) از بافت تجویز شود که در آن نمونه کوچکی از بافت آسیب‌دیده بیمار برداشته شده و در آزمایشگاه برای اثبات ابتلا به بیماری قارچ سیاه در زیر میکروسکوپ یا در یک کشت قارچی، مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. همچنین ممکن است نیاز به آزمایشات تصویربرداری مانند سی تی اسکن از ریه‌ها، سینوس‌ها یا سایر قسمت‌های بدن بیمار وجود داشته باشد که این امر به محل مشکوک به آلودگی بستگی دارد.

عکس قارچ سیاه
در این تصویر در قسمت بالا سمت راست بررسی‌های بافت‌شناسی و در قسمت پایین، کشت آزمایشگاهی قارچ سیاه و بررسی میکروسکوپی آن نشان داده شده است.

جلوگیری از ابتلا به بیماری قارچ سیاه

جلوگیری از تنفس در هاگ قارچ کار دشواری است زیرا قارچ‌هایی که باعث ایجاد موکورمایکوزیس می‌شوند در محیط رایج هستند. در حال حاضر هیچ واکسنی برای جلوگیری از بیماری قارچ سیاه وجود ندارد. برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، ممکن است برخی از راه‌ها برای کاهش احتمال ابتلا به موکورمایکوزیس وجود داشته باشند که در ادامه به بررسی آن‌ها پرداخته‌ایم.

محافظت از خود در برابر محیط

اقدامات محافظتی برای جلوگیری از ابتلا به بیماری قارچ سیاه توصیه شده اما احتمال ابتلا به این بیماری را به صورت صد درصد رد نمی‌کنند. بهتر است سعی کنید از حضور در مناطقی که گرد و غبار زیادی دارند مانند محل‌های ساخت و ساز یا حفاری خودداری کنید. اگر نمی‌توانید از بودن در این مناطق جلوگیری کنید، تا آنجا که ممکن است از ماسک تنفسی N95 (نوعی ماسک دارای فیلتر قوی) استفاده کنید. پس از طوفان و بلایای طبیعی بهتر است از تماس مستقیم با ساختمان‌های آسیب‌دیده ناشی از جاری شدن سیل خودداری شود زیرا این محل‌های مرطوب محل تجمع و رشد انواع قارچ‌ها و هاگ آن‌ها است که می‌توانند باعث ایجاد بیماری شوند.

از فعالیت‌هایی که در تماس نزدیک با خاک یا گرد و غبار هستند مانند کار در حیاط یا باغبانی خودداری کنید. اگر این امکان وجود ندارد بهتر است توصیه‌های زیر را برای داشتن ایمنی بیشتر نسبت به ابتلا به بیماری قارچ سیاه و حفظ سلامتی خود رعایت کنید:

  • هنگام انجام فعالیت‌هایی در فضای باز مانند باغبانی یا بازدید از مناطق جنگلی، از کفش، شلوار بلند و پیراهن آستین بلند استفاده کنید.
  • هنگام دست زدن به موادی مانند خاک، خزه، یا کود، از دستکش استفاده کنید.
  • برای کاهش احتمال ابتلا به عفونت پوستی، صدمات پوستی را که در معرض خاک یا گرد و غبار قرار گرفته‌اند، با آب و صابون به خوبی تمیز کنید.
جلوگیری از قارچ سیاه
در هنگام کار در فضای باز و تولید انواع کودها و کمپوست‌ها بهتر است که از دستکش و ماسک مناسب برای جلوگیری از ورود قارچ سیاه به بدن استفاده کرد.

استفاده از داروهای ضد قارچ

اگر در معرض خطر ابتلا به موکورمایکوزیس هستید (به عنوان مثال، اگر پیوند عضو یا پیوند سلول بنیادی انجام داده‌اید)، پزشک شما ممکن است برای جلوگیری از ابتلا به بیماری قارچ سیاه و سایر عفونت‌های مربوط به کپک‌ها، دارو تجویز کند. پزشکان و دانشمندان هنوز درمورد اینکه کدام یک از بیماران پیوندی بیشتر در معرض خطر هستند و همچنین چگونگی جلوگیری از عفونت‌های قارچی در حال مطالعه و پژوهش هستند.

درمان بیماری قارچ سیاه

شناخت زودهنگام، تشخیص و تجویز سریع درمان ضد قارچی مناسب برای بهبود بیماران مبتلا به قارچ سیاه مهم است. موکورمایکوزیس یک عفونت جدی بوده و نیاز به درمان با داروهای ضد قارچی تجویز شده مانند «آمفوتریسین» (Amphotericin B)، «پوساکونازول» (Posaconazole)، یا «ایزووکونازول» (Isavuconazole) دارد. داروهای فعال ضد آسپرژیلوس مانند «ووریکونازول» (Voriconazole) در برابر موکورمیست‌ها فعال نیستند و شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهند درمان با این دارو در مراحل اولیه بیماری با افزایش بروز قارچ سیاه در برخی بیماران همراه بوده است.

علاوه بر این، برداشت یا حذف بافت مرده از طریق جراحی ناحیه آلوده اغلب و به خصوص برای عفونت‌های سینوسی – مغزی، پوستی و عفونت‌های قارچ سیاه دستگاه گوارش ضروری هستند. در صورت امکان باید وضعیت نقص ایمنی زمینه‌ای را کنترل کرد. اثربخشی سایر درمان‌ها مانند اکسیژن‌درمانی هایپرباریک (نوعی روش درمانی که برای تسریع بهبودی مسمومیت با مونوکسیدکربن، قانقاریا، زخم و عفونت‌هایی که در آن بافت‌ها کمبود اکسیژن دارند، استفاده می‌شود) نامشخص است اما در شرایط خاص برای برخی از بیماران مفید بوده است.

معرفی فیلم آموزش ایمونولوژی

امروزه اطلاع از کارکرد سیستم ایمنی و مقابله بدن با بیماری‌ها (علم ایمونولوژی) برای همه افراد لازم است. افرادی که به انواع بیماری‌های عفونی از جمله قارچ سیاه مبتلا می‌شوند در صورت اطلاع از روند مقابله با بیماری در بدن که توسط گلبول‌های سفید خون و پادتن‌ها هدایت می‌شود، می‌توانند به تسریع روند بهبود بیماری در بدن خود کمک کنند. همچنین افرادی که مبتلا به مشکلات نقص ایمنی یا ضعف سیستم ایمنی بر اثر ابتلا به بیماری‌ها هستند، در صورت آگاه بودن از نحوه کار سیستم ایمنی خود می‌توانند بهتر و مؤثرتر سلامتی خود را حفظ کنند.

در این فرادرس که توسط خانم سمیه صادقی (دانشجوی دکترای ایمونولوژی پزشکی) در پانزده فصل تهیه و تدوین شده است، با زبانی ساده و گویا و با استفاده از تصاویر و انیمیشن‌های برگرفته از منابع روز دنیا، علم ایمونولوژی و قسمت‌های مختلف سیستم ایمنی توضیح داده شده است که می‌تواند برای دانشجویان رشته‌های دندان‌پزشکی، پزشکی، پرستاری و زیست‌شناسی و همه افراد علاقمند به این علم شیرین مناسب باشد.

سلب مسئولیت مطالب سلامت: این مطلب صرفاً‌ با هدف افزایش آگاهی عمومی در زمینه سلامت نوشته شده است. برای تشخیص و درمان بیماری‌ها، لازم است حتماً از دانش و تخصص پزشک یا دیگر افراد متخصص مرتبط استفاده شود. مسئولیت هر گونه بهره‌برداری از این مطلب با جنبه درمانی یا تشخیصی، بر عهده خود افراد بوده و مجله فرادرس هیچ مسئولیتی در این رابطه ندارد. برای اطلاعات بیشتر + اینجا کلیک کنید.

اگر این مطلب برای شما مفید بوده است، آموزش‌ها و مطالب زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

«نسیم حسینی» فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد در رشته بیوتکنولوژی از پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک است، فعالیت علمی و کاری وی در زمینه ژنتیک مولکولی و بهبود عملکرد پروتئین‌های آنزیمی بوده است. او مطالب آموزشی و تخصصی مجله فرادرس را در حوزه‌های زیست شناسی و بالینی می‌نویسد.

بر اساس رای 1 نفر

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *