حل دالامبر معادله موج – به زبان ساده

سید سراج حمیدی
سید سراج حمیدی
۱۴۰۳/۱۲/۱۵
۷ دقیقه
۱۰۹۲۱
آموزش متنی جامع
در آموزش‌های پیشین مجله فرادرس، با معادله موج آشنا شدیم. یکی از روش‌های حل معادله موج در ریاضی مهندسی، حل دالامبر است که در این آموزش آن را شرح خواهیم داد.
حل دالامبر معادله موج – به زبان ساده
997696

معادله موج

معمولاً مطالعه راه‌حل کلی و جواب عمومی معادله دیفرانسیل با مشتقات جزئی مفید نیست. از آنجا که موارد استثنایی وجود دارد، هر گزاره عمومی در مورد آن‌ها باید واجد شرایط لازم باشد. یکی از این‌ها معادله موج یک‌بعدی است:

∂2∂x2u(x,t)−1c2∂2∂t2u(x,t)=0,\large \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial x ^ 2 } u ( x , t ) - \frac { 1 } { c ^ 2 } \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial t ^ 2 } u ( x , t ) = 0 ,

که یک جواب عمومی دارد و آن را ریاضیدان فرانسوی، «دالامبر» (d’Alembert) ارائه کرد که به حل دالامبر مشهور است.

این راه‌حل هنگامی آشکار می‌شود که فیزیک مسئله را در نظر بگیریم: معادله موج امواجی را توصیف می‌کند که با سرعت cc (سرعت صوت، نور یا هر چیز دیگری) منتشر می‌شوند. بنابراین هرگونه اغتشاش در محیط یک‌بعدی با چنین سرعتی به سمت راست یا چپ گسترش می‌یابد. این بدین معنی است که انتظار داریم جواب‌ها در امتداد مشخصه‌های x±ct=constantx\pm ct=\text{constant} (همان‌طور که در شکل ۱ دیده می‌شود) انتشار یابند.
دالامبر
شکل ۱: تغییر مغیرهای xx و tt به w=x+ctw=x+ct و z=x−ctz=x-ct.

حل دالامبر معادله موج

برای درک تمام جزئیات ریاضی راه‌حل، متغیرها را تغییر می‌دهیم:

w=x+ct,z=x−ct.\large w = x + c t , \quad z = x - c t .

می‌نویسیم u(x,t)=uˉ(w,z)u ( x , t ) = \bar u ( w , z ) و خواهیم داشت:

∂∂xu=∂∂wuˉ∂∂xw+∂∂zuˉ∂∂xz=∂∂wuˉ+∂∂zuˉ,∂2∂x2u=∂2∂w2uˉ+2∂2∂w∂zuˉ+∂2∂z2uˉ,∂∂tu=∂∂wuˉ∂∂tw+∂∂zuˉ∂∂tz=c(∂∂wuˉ−∂∂zuˉ),∂2∂t2u=c2(∂2∂w2uˉ−2∂2∂w∂zuˉ+∂2∂z2uˉ)\large \begin {align} \dfrac { \partial } { \partial x } u & = \dfrac { \partial } { \partial w } { \bar u } \dfrac { \partial }{ \partial x } w + \dfrac { \partial } { \partial z } { \bar u } \dfrac { \partial } { \partial x } z = \dfrac { \partial } { \partial w }{ \bar u } + \dfrac { \partial } { \partial z } { \bar u } , \nonumber \\[4pt] \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial x ^ 2 } u & = \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial w ^ 2 } { \bar u } + 2 \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial w \partial z } { \bar u } + \dfrac { \partial ^ 2} { \partial z ^ 2 } { \bar u } , \nonumber\\[4pt] \dfrac { \partial } { \partial t } u & = \dfrac { \partial } { \partial w } { \bar u } \dfrac { \partial } { \partial t } w + \dfrac { \partial } { \partial z } { \bar u } \dfrac { \partial } { \partial t } z = c \left ( \dfrac { \partial } { \partial w } { \bar u } - \dfrac { \partial } { \partial z } { \bar u } \right ) , \nonumber\\[4pt] \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial t ^ 2 } u & = c ^ 2 \left ( \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial w ^ 2 } { \bar u } - 2 \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial w \partial z } { \bar u } + \dfrac { \partial ^ 2} { \partial z ^ 2 } { \bar u } \right ) \end {align}

نتیجه می‌گیریم:

∂2∂x2u(x,t)−1c2∂2∂t2u(x,t)=4∂2∂w∂zuˉ=0\large \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial x ^ 2 } u ( x , t ) - \frac { 1 } { c ^ 2 } \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial t ^ 2 } u ( x , t ) = 4 \dfrac { \partial ^ 2 } { \partial w \partial z } { \bar u } = 0

معادله‌ای به فرم ∂2∂w∂zuˉ=0\dfrac { \partial ^ 2 } { \partial w \partial z } { \bar u } = 0 را می‌توان به سادگی با انتگرالگیری نسبت به zz و ww حل کرد. ابتدا برای وابسته به zz داریم:

∂∂wuˉ=Φ(w)\large \dfrac { \partial } { \partial w } { \bar u } = \Phi ( w )

که Φ\Phi هر تابعی فقط از ww است. اکنون معادله را با استقلال نسبت به ww حل می‌کنیم:

uˉ(w,z)=∫Φ(w)dw=F(w)+G(z)\large \bar u ( w , z ) = \int \Phi ( w ) d w = F ( w ) + G ( z )

به عبارت دیگر، FF و GG توابعی دلخواه هستند.

حل دالامبر معادله تار نامحدود

معادله زیر در کاربردهای عملی کاملاً مفید است. ابتدا به چگونگی استفاده از این مسئله، وقتی که تار بی‌نهایت داریم، نگاه می‌کنیم (محدودیتی در xx وجود ندارد). فرض کنید که در حال بررسی مسئله‌ای با شرایط اولیه زیر هستیم:

u(x,0)=f(x),    ∂∂tu(x,0)=g(x).\large u ( x , 0 ) = f ( x ) , \; \; \dfrac { \partial } { \partial t } u ( x , 0 ) = g ( x ) .

فرض می‌کنیم f(±∞)=0f(\pm\infty)=0. همچنین، فرض می‌کنیم که این برای FF و GG نیز صدق می‌کند (مجبور به این فرض نیستیم، اما این کار برخی از ثابت‌های دلخواه را که در uu نقش بازی نمی‌کنند حذف می‌کند). داریم:

F(x)+G(x)=f(x),c(F′(x)−G′(x))=g(x).\large \begin {align} F ( x ) + G ( x ) & = f ( x ) , \nonumber\\[4pt] c ( F' ( x ) - G' ( x ) ) & = g ( x ) . \end {align}

معادله آخر را می‌توان به صورت زیر نوشت:

F(x)−G(x)=1c∫0xg(y)dy⏟=Γ(x)+C\large F ( x ) - G ( x ) = \underbrace { \frac { 1 } { c } \int _ 0 ^ x g ( y ) d y } _ { = \Gamma ( x ) } + C

دقت کنید که Γ\Gamma انتگرال gg است. بنابراین، Γ\Gamma همواره یک تابع پیوسته خواهد بود، حتی اگر gg پیوسته نباشد.

در نهایت، می‌توان نوشت:

F(x)=12[f(x)+Γ(x)+C]G(x)=12[f(x)−Γ(x)−C]\large \begin {align} F ( x ) & = \dfrac { 1 } { 2 } \left [ f ( x ) + \Gamma ( x ) + C \right ] \nonumber\\[4pt] G ( x ) & = \dfrac { 1 } { 2 } \left [ f ( x ) - \Gamma ( x ) - C \right ] \end {align}

فرض کنید، داریم (برای سادگی c=1m/sc=1 \text{m/s} را انتخاب می‌کنیم):

$$ \large f ( x ) = \begin {cases} x + 1 & \text {if $-1<x<0$} \\ 1 - x & \text {if $0<x<1$} \\ 0 & \text {elsewhere} \end {cases} . $$

مطالب مجله فرادرس را در جستجوی گوگل سریع‌تر ببینید

بر اساس رای ۱۲ نفر
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
اگر پرسشی درباره این مطلب دارید، آن را با ما مطرح کنید.
منابع:
LibreTexts
PDF
مطالب مرتبط
۲ دیدگاه برای «حل دالامبر معادله موج – به زبان ساده»

سلام
ممنون از آموزش
در قسمت حل معادله موج، مشتق دوم ها اشتباه نوشته شده‌اند. رابطه‌ی نوشته شده درست نیست.

با سلام،
متن، بازبینی و ویرایش شد،
با تشکر از همراهی شما با مجله فرادرس

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *