سحابی شاه میگو – تصویر نجومی

در نزدیکی مرکز سحابی شاه میگو (Lobster Nebula) که منزلگاهی برای ستاره‌‌های سنگین و درخشان غیرمعمول است، یک خوشه ستاره‌‌ای باز به نام «پیسمیس ۲۴» (Pismis 24) قرار دارد. این سحابی که NGC 6357 نیز نامیده می‌‌شود، برخی از پرجرم‌‌ترین ستاره‌‌های شناخته‌‌شده را پدید می‌‌آورد که البته علت آن هنوز مشخص نیست.

تابش آبی در نزدیکی منطقه ستاره‌‌زایی، ناشی از گسیلش گاز هیدروژن یونیزه است. ترکیب گاز، غبار تاریک، ستاره‌‌های در حال شکل‌‌گیری و ستاره‌‌های نوزاد در پیرامون این سحابی، همچون پرده نقش‌‌داری چشم را می‌‌نوازد. این نقش‌‌های درهم‌‌پیچیده ناشی از برهم‌‌کنش‌‌های پیچیده بین بادهای میان‌‌ستاره‌‌ای، فشارهای تابشی، میدان‌‌های مغناطیسی و گرانش است. سحابی NGC 6357 حدود ۴۰۰ سال نوری وسعت دارد و با فاصله تقریبی ۸,۰۰۰ سال نوری از زمین در صورت فلکی کژدم (عقرب) (Scorpius) قرار گرفته است.