کهکشان های غول پیکر در صورت فلکی طاووس – تصویر نجومی ناسا

کهکشان NGC 6872 (بالا سمت راست) با وسعت بیش از ۵۰۰,۰۰۰ سال نوری، یک کهکشان مارپیچی میله‌‌ای واقعاً عظیم است که حداقل ۵ برابر اندازه کهکشان بسیار بزرگ راه شیری ماست. ظاهر بازوهای مارپیچی از ریخت‌‌افتاده و کشیده‌‌شده این کهکشان غول‌‌پیکر، بال‌‌های باشکوه یک پرنده بسیار بزرگ را تداعی می‌‌کند. البته نام مشهور این کهکشان، «کهکشان کرکس» (Condor Galaxy) است که با فاصله حدوداً ۲۰۰ میلیون سال نوری از زمین، در صورت فلکی جنوبی «طاووس» (Pavo) جای دارد.

بازوهای مارپیچی که با مناطق ستاره‌‌زا پوشانده شده‌‌اند، به‌‌دلیل برهم‌‌کنش گرانشی NGC 6872 با کهکشان کوچک‌‌تر مجاورش، IC 4970، که درست در بالای هسته کهکشان غول‌‌پیکر دیده می‌‌شود، از ریخت افتاده‌‌اند. کهکشان بیضوی عظیم گروه کهکشانی طاووس یعنی NGC 6876، در پایین و سمت چپ کهکشان کرکس قابل مشاهده است.