تاریخچه ماه در «دهانه‌های» (Craters) آن نوشته شده است. تصویر پانورامای ماه که در اینجا مشاهده می‌کنید، از زمین گرفته شده است و دهانه «لنگرنوس» (Langrenus) در سمت چپ و «پتویوس» (Petavius) در سمت راست آن دیده می‌شود. دلایل گوناگونی برای شکل‌گیری دهانه های ماه وجود دارد.

برای مشاهده تصویر در اندازه کامل، کلیک کنید.

لنگرنوس حدود ۱۳۰ کیلومتر وسعت، دیوارهای بالکن‌دار و قله مرکزی با ارتفاعی در حدود ۳ کیلومتر دارد. پتویوس ۱۸۰ کیلومتر قطر و شکاف‌هایی دارد که از مرکز آن خارج می‌شوند. با وجود آنکه بشر می‌داند که پتویوس ۳/۹ میلیارد سال قدمت دارد، ریشه شکاف بزرگ آن نامعلوم است.

دهانه‌ها، چند روز پس از ماه جدید و در هنگامی که سایه‌ها دیوارها و تپه‌ها را برجسته می‌سازند، بهتر قابل مشاهده هستند. تصویری که در اینجا قرار دارد، از ترکیب بهترین عکس‌ها در میان هزاران تصویر با وضوح بالا، فروسرخ و تصاویر ویدئویی گرفته شده با یک تلسکوپ کوچک، حاصل شده است.

اگرچه کوه‌های روی زمین در طول میلیاردها سال فرسایش پیدا می‌کنند و به خاک تبدیل می‌شوند، لنگرنوس و پتویوس میلیاردها سال بیش‌تر از همتایان زمینی خود، دوام می‌آوردند؛ احتمالا تا هنگامی که خورشید گسترش پیدا کند و زمین و ماه را فرا بگیرد.

اگر نوشته بالا برای شما مفید بوده است، آموزش‌های زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

الهام حصارکی (+)

«الهام حصارکی»، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد مهندسی فناوری اطلاعات، گرایش سیستم‌های اطلاعات مدیریت است. او در زمینه هوش مصنوعی و داده‌کاوی، به ویژه تحلیل شبکه‌های اجتماعی، فعالیت می‌کند.

بر اساس رای 1 نفر

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *