بسیاری از «کهکشان‌‌های مارپیچی» (Spiral Galaxies) در مرکز خود ساختاری میله‌‌ای دارند. حتی «کهکشان راه شیری» (Milky Way Galaxy) نیز به نظر می‌‌رسد یک ساختار میله‌‌ای در مرکز داشته باشد. در اینجا تصویری از کهکشان مارپیچی میله‌‌ای NGC 1672 را مشاهده می‌‌کنید که توسط تلسکوپ فضایی هابل (Hubble Space Telescope) گرفته شده است.

کهکشان مارپیچی میله ای NGC 1672

برای مشاهده تصویر در اندازه کامل، کلیک کنید.

جزئیات بسیاری در این تصویر به چشم می‌‌خورد، از جمله رگه‌‌های غبار رشته‌‌ای و تاریک، خوشه‌‌های ستاره‌‌ای آبی رنگ جوان و درخشان، سحابی‌‌های گسیلشی (Emission Nebulas) قرمز رنگ با گاز هیدروژن برافروخته، میله درخشان طویلی از ستاره‌‌ها در مرکز و یک هسته فعال پرنور که احتمالاً منزلگاه یک سیاه‌‌چاله (Black Hole) اَبَرپرجرم است. پهنای کهکشان NGC 1672 حدود ۷۵,۰۰۰ سال نوری است و تقریباً ۶۰ میلیون سال طول می‌‌کشد تا نور از این کهکشان به ما برسد. این کهکشان که در نزدیکی صورت فلکی «ماهی زرین» (Dorado) قرار دارد، برای کشف چگونگی تأثیر میله مارپیچی بر شکل‌‌گیری ستاره در مناطق مرکزی یک کهکشان مورد مطالعه قرار گرفته است.

اگر نوشته بالا برای شما مفید بوده است، آموزش‌های زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

سیده فضیله حمیدی (+)

«سیده فضیله حمیدی» فارغ‌‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته فیزیک است. از جمله مباحث مورد علاقه او نجوم و کیهان‌‌شناسی است و در این زمینه به تولید محتوا می‌‌پردازد.

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *