«سرس» (Ceres) بزرگ‌‌ترین سیارک در کمربند سیارک‌‌ها است که تصور شده بود متشکل از سنگ و یخ باشد. البته، این سیارک به دلیل لکه‌‌های روشن غیرمعمولی که روی سطحش قرار داشت، شناخته شده بود. این لکه‌‌های روشن و درخشان در سال ۲۰۱۵ هنگام نزدیک شدن «فضاپیمای دان» (Dawn Spacecraft) به این سیارک، به صورت واضح تصویربرداری شده بودند. تحلیل تصاویر و طیف‌‌های این فضاپیما حاکی از آن بود که این لکه‌‌های روشن ناشی از باقیمانده آب‌‌نمک بسیار بازتابنده است که قبلاً روی سطح سرس وجود داشته اما تبخیر شده است.

همچنین، تحلیلی که اخیراً صورت گرفت، نشان داد که مقداری از این آب ممکن است از اعماق سرس سرچشمه گرفته باشد. علاوه بر این، تصور می‌‌شود که حفره‌‌های آبی عمیقی در این سیارک جای گرفته باشند. این ویدئو، آب‌‌نمک تبخیر شده روشن و درخشان به نام «مشعل سریلیا» (Cerealia Facula) در «دهانه اوکاتور» (Occator Crater) را به رنگ صورتی کاذب نشان می‌‌دهد. در سال ۲۰۱۸، سوخت فضاپیمای دان پس از انجام مأموریت موفقیت‌‌آمیزش به اتمام رسید. در واقع، این فضاپیما در یک مدار پارکینگ دوردست قرار گرفته بود و حداقل ۲۰ سال از سطح سرس دور نگه داشته شد تا از تداخل با هر حیاتی که امکان وجود در آنجا را داشت، جلوگیری شود.

اگر این مطلب برای شما مفید بوده است، آموزش‌ها و مطالب زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

«سیده فضیله حمیدی» فارغ‌‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته فیزیک است. از جمله مباحث مورد علاقه او نجوم و کیهان‌‌شناسی است و در این زمینه به تولید محتوا می‌‌پردازد.

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *