جمع برداری – به زبان ساده

۴۰۲۸۲
۱۴۰۴/۱۰/۱۵
۸ دقیقه
PDF
آموزش متنی جامع
نمونه سوال و تمرین + پاسخ تشریحی
آزمون سنجش یادگیری
امکان دانلود نسخه PDF

در مطالب گذشته وبلاگ فرادرس در مورد بردار‌ها صحبت شد. اما یکی از مسائلی که احتمالا بسیار با آن مواجه خواهید شد، جمع برداری است. از این رو در این مطلب قصد داریم تا جمع بردار‌ها را به دو روش هندسی و جبری توضیح دهیم.

جمع برداری – به زبان سادهجمع برداری – به زبان ساده
997696

ضرب و جمع برداری

در اولین گام تنها دو بردار را در نظر می‌گیریم. دو بردار مذکور را به‌صورت a=a1,a2,a3\overrightarrow a = \left \langle { { a _ 1 } , { a _ 2 } , { a _ 3 } } \right \rangle و b=b1,b2,b3\overrightarrow b = \left \langle { { b _ 1 } , { b _ 2 } , { b _ 3 } } \right \rangle در نظر بگیرید. در ابتدا باید بگوییم که حاصل جمع جبری این دو بردار برابر است با:

a+b=a1+b1,a2+b2,a3+b3\large \overrightarrow a + \overrightarrow b = \left \langle { { a _ 1 } + { b _ 1 } , { a _ 2 } + { b _ 2 } , { a _3 } + { b _ 3 } } \right \rangle

در شکل زیر هریک از بردار‌ها و جمع آن‌ها نیز نشان داده شده است.

vector

همان‌طور که می‌بینید برای بدست آوردن هندسی جمع دو بردار، از انتهای هریک از بردار‌ها به موازات بردار دوم، خطی رسم می‌کنیم و از مبدا دو بردار نیز به سمت محل تقاطع دو خط‌چین، خطی رسم می‌شود. معمولا به این روش،‌ روش متوازی‌الاضلاع یا روش مثلثی نیز گفته می‌شود. در حقیقت می‌توان با استفاده از دو بردار، یک متوازی‌الاضلاع درست کرده و قطر بزرگ آن نشان‌دهنده حاصل جمع دو بردار است.

جالب است بدانید که قطر کوچک متوازی‌الاضلاع ساخته شده در بالا نیز نشان‌دهنده اختلاف دو بردار است. در حقیقت همانند جمع فرض کنید a=a1,a2,a3\overrightarrow a = \left \langle { { a _ 1 } , { a _ 2 } , { a _ 3 } } \right \rangle و b=b1,b2,b3\overrightarrow b = \left \langle { { b _ 1 } , { b _ 2 } , { b _ 3 } } \right \rangle دو بردار باشند. در این صورت اختلاف این دو بردار برابر است با:

ab=a1b1,a2b2,a3b3\overrightarrow a - \overrightarrow b = \left \langle { { a _ 1 } - { b _ 1 } , { a _ 2 } - { b _ 2 } , { a _ 3 } - { b _ 3 } } \right\rangle

هم‌چنین تفریق برداری این دو بردار نیز برابر است با:

vector

به‌منظور درک نحوه بدست آمدن تفریق دو بردار، می‌توان b- b را به aa اضافه کرد. سپس بردارهای aa و b- b را با هم جمع می‌کنیم.

جمع برداری

ضرب برداری

عمل دیگری که در بردار‌ها یادگیری نحوه محاسبه آن ضروری است، ضرب است. توجه داشته باشید که مشخصه اصلی هر بردار، طول و جهت آن است. در ابتدا برداری همچون a=a1,a2,a3\overrightarrow a = \left \langle { { a _ 1 } , { a _ 2 } , { a _ 3 } } \right \rangle را در نظر بگیرید. در این صورت با ضرب کردن عدد ثابت cc در این بردار، بردار زیر بدست می‌آید.

ca=ca1,ca2,ca3\large c \overrightarrow a = \left \langle { c { a _ 1 } , c { a _2 } , c {a _ 3 } } \right \rangle

همان‌طور که می‌بینید کافی است هریک از مولفه‌ها را در عددی ثابت ضرب کرد.

مثال ۱

بردار a=2,4\overrightarrow a = \left \langle { 2 , 4 } \right \rangle را در نظر بگیرید. در این صورت سه بردار a=2,4\overrightarrow a = \left \langle { 2 , 4 } \right \rangle و 12a\frac { 1 } { 2 } \overrightarrow a و 2a- 2\overrightarrow a را بدست آورید.

همان‌طور که بیان شد کافی است هریک از مولفه‌ها را در ضریب بردار، ضرب کرد. در نتیجه سه بردار برابرند با:

3a=6,1212a=1,22a=4,83 \overrightarrow a = \left\langle { 6 ,12 } \right \rangle \hspace {0.25in} \hspace {0.25in} \frac { 1 } { 2 } \overrightarrow a = \left \langle { 1 , 2 } \right \rangle \hspace {0.25in}\hspace{0.25in} - 2 \overrightarrow a = \left \langle { - 4, - 8} \right \rangle

در ادامه بردار‌های محاسبه شده، نشان داده شده‌اند.

vector

همان‌طور که در مثال فوق نیز نشان داده شده، در صورتی که عدد cc مثبت باشد، بردار، منبسط شده که منظور افزایش طول آن است. این در حالی است که اگر عدد مذکور منفی باشد، طول بردار کاهش می‌یابد که به معنای منقبض شدن بردار است.

در فیزیک یا ریاضی می‌توان تعدادی از بردار‌ها را در یک دسته قرار داد. برای نمونه اگر رابطه‌ای به‌صورت زیر بین دو بردار a,ba , b برقرار باشد، در این صورت دو بردار موازی یکدیگر هستند.

مثال ۲

وضعیت موازی بودن جفت بردار‌های زیر را تعیین کنید.

  1. a=2,4,1,b=6,12,3\overrightarrow a = \left \langle { 2 , - 4 , 1 } \right \rangle ,\,\, \overrightarrow b = \left \langle { - 6 , 12 , - 3 } \right \rangle
  2. a=4,10,b=2,9\overrightarrow a = \left \langle { 4 , 1 0 } \right \rangle ,\,\,\overrightarrow b = \left \langle { 2 , - 9 } \right \rangle

(a): همان‌طور که احتمالا شما نیز متوجه شده‌اید، این دو بردار با ضریب 3-3 به یکدیگر مرتبط می‌شوند؛ در حقیقت می‌توان گفت رابطه زیر بین آن‌ها برقرار است.

b=3a\overrightarrow b = - 3 \overrightarrow a

در نتیجه می‌توان گفت این دو بردار موازی یکدیگرند.

(b): یکی از راه‌ها به‌منظور چک کردن موازی بودن یا نبودن دو بردار، بدست آوردن نسبت یکی از مولفه‌ها در دو بردار است. در قدم بعدی همین نسبت را برای دیگر مولفه‌ها نیز بدست می‌آوریم. در این مثال (بخش b) نسبت دو مولفه xx برابر است با:

4(12)=2\large 4 \left ( { \frac { 1 } { 2 } } \right) = 2

همین نسبت برای مولفه yy نیز برابر با مقدار زیر بدست می‌آید.

10(109)2\large 10 \left( { - \frac { 10 } { 9 } } \right) \ne 2

مثال ۳

بردار یکه قرار گرفته در جهت w=5,2,1\overrightarrow w = \left \langle { - 5 , 2 , 1 } \right \rangle را بیابید.

در اولین گام اندازه بردار w\overrightarrow w را به‌صورت زیر بدست می‌آوریم:

w=25+4+1=30\left \| { \overrightarrow w } \right\| = \sqrt { 25 + 4 + 1 } = \sqrt { 30 }

با بدست آمدن اندازه بردار، کافی است خود بردار را به طولش تقسیم کنیم. بنابراین بردار یکه مد نظر برابر است با:

u=1ww=1305,2,1=530,230,130\overrightarrow u = \frac{1}{{\left\| {\overrightarrow w} \right\|}}\overrightarrow w = \frac{1}{{\sqrt {30} }}\left\langle { - 5,2,1} \right\rangle = \left\langle { - \frac{5}{{\sqrt {30} }},\frac{2}{{\sqrt {30} }},\frac{1}{{\sqrt {30} }}} \right\rangle

به‌منظور اطمینان حاصل کردن از یکه بودن بردار بدست آمده، کافی است اندازه آن را محاسبه کنید. اندازه بردار فوق برابر است با:

u=(2530+430+130)=(3030)=1\large \left \| { \overrightarrow u } \right\| = \sqrt { \left( \frac { { 25 } } { { 3 0 } } + \frac { 4 } { { 30 } } + \frac { 1 } { { 3 0 } } \right ) } = \sqrt { \left( \frac { { 30 } } { { 30 } } \right) } = 1

بنابراین بردار بدست آمده در راستای بردار ww بوده ولی اندازه آن، واحد است.

تصویر تزئینی مطلب جمع برداری

بردارهای استاندارد پایه

به‌منظور معرفی مفهوم بردار پایه، در ابتدا برداری به‌صورت زیر را در نظر بگیرید.

a=a1,a2,a3\overrightarrow a = \left \langle { { a _ 1 } , { a _ 2 } , { a _ 3 } } \right \rangle

بردار فوق را می‌توان در قالب 33 بردار زیر بیان کرد:

a=a1,a2,a3=a1,0,0+0,a2,0+0,0,a3\large \begin{align*}\overrightarrow a & = \left\langle { { a _ 1 } , { a _ 2 } , { a _ 3 } } \right \rangle \\ & = \left \langle { { a _ 1 } , 0 , 0 } \right \rangle + \left \langle { 0 , { a _ 2 } , 0 } \right \rangle + \left \langle { 0 , 0 , { a _ 3 } } \right \rangle \end{align*}

حال از بردار‌ها فاکتور گرفته و بردار اصلیِ aa را به‌صورت زیر بازنویسی می‌کنیم.

a=a1,0,0+0,a2,0+0,0,a3=a11,0,0+a20,1,0+a30,0,1\large \begin{align*}\overrightarrow a & = \left\langle { { a _ 1 } , 0 , 0 } \right\rangle + \left \langle { 0 , { a _ 2 } , 0 } \right \rangle + \left \langle { 0 , 0 , { a _ 3 } } \right \rangle \\ & = { a _ 1 } \left \langle { 1 , 0 , 0 } \right\rangle + { a _ 2 } \left \langle { 0 , 1 , 0 } \right \rangle + { a _ 3 } \left \langle {0 , 0 , 1 } \right \rangle \end {align*}

بردار‌های نوشته شده در بالا، بردار‌های پایه‌ای aa هستند.

مثال ۴

اگر a=3,9,1\overrightarrow a = \left \langle { 3 , - 9 , 1 } \right\rangle و w=i+8k\overrightarrow w = - \overrightarrow i + 8 \overrightarrow k باشند، در این صورت بردار 2a3w2\overrightarrow a - 3 \overrightarrow w را محاسبه کنید.

بردار مدنظر برابر است با:

2a3w=23,9,131,0,8=6,18,23,0,24=9,18,22\large \begin {align*} 2 \overrightarrow a - 3 \overrightarrow w & = 2 \left \langle { 3 , - 9 , 1 } \right \rangle - 3 \left \langle { - 1 , 0 , 8 } \right \rangle \\ & = \left \langle { 6 , - 18,2} \right \rangle - \left \langle { - 3,0,24} \right \rangle \\ & = \left\langle {9, - 18, - 22 } \right \rangle \end {align*}

در ادامه برخی از مهم‌ترین ویژگی‌های بردار‌ها ارائه شده‌اند.

v+w=w+vu+(v+w)=(u+v)+wv+0=v1v=va(v+w)=av+aw(a+b)v=av+bv\begin {array} {ll} \overrightarrow v + \overrightarrow w = \overrightarrow w + \overrightarrow v \hspace {0.75in} & \overrightarrow u + \left ( { \overrightarrow v + \overrightarrow w } \right ) = \left ( { \overrightarrow u + \overrightarrow v } \right ) + \overrightarrow w \\ \overrightarrow v + \overrightarrow 0 = \overrightarrow v \hspace {0.75in} & 1 \overrightarrow v = \overrightarrow v \\ a \left ( { \overrightarrow v + \overrightarrow w } \right) = a \overrightarrow v + a\overrightarrow w \hspace {0.75in} & \left ( { a + b } \right ) \overrightarrow v = a\overrightarrow v + b \overrightarrow v \end {array}

روابط ارائه شده در بالا را می‌توان به راحتی اثبات کرد؛ اما به‌منظور آشنایی با نحوه انجام اثبات، در ادامه تنها یکی از حالات را اثبات می‌کنیم. دیگر گزاره‌ها نیز به روشی مشابه اثبات می‌شوند.

اثبات a(v+w)=av+aw\large a \left ( { \overrightarrow v + \overrightarrow w } \right ) = a \overrightarrow v + a \overrightarrow w

به منظور اثبات، در اولین گام دو بردار v=v1,v2,,vn\overrightarrow v = \left \langle { { v _ 1 } , { v _ 2 } , \ldots , { v _ n } } \right \rangle و w=w1,w2,,wn\overrightarrow w = \left \langle { { w _ 1 } , { w _ 2 } , \ldots ,{ w _ n } } \right \rangle را در نظر می‌گیریم. بدیهی است که هریک از این بردار‌ها دارای nn مولفه است. بنابراین می‌توان با ضرب کردن عدد ثابت در هریک از مولفه‌ها، پرانتز را حذف کرد. اثبات این رابطه در ادامه ارائه شده است.

a(v+w)=a(v1,v2,,vn+w1,w2,,wn)=av1+w1,v2+w2,,vn+wn=a(v1+w1),a(v2+w2),,a(vn+wn)=av1+aw1,av2+aw2,,avn+awn=av1,av2,,avn+aw1,aw2,,awn=av1,v2,,vn+aw1,w2,,wn=av+aw\begin{align*} a \left ( { \overrightarrow v + \overrightarrow w } \right ) & = a \left ( { \left \langle { { v _ 1 } , { v _ 2 } , \ldots , { v _ n } } \right \rangle + \left \langle { { w _ 1 } , { w _ 2 } , \ldots , { w _ n } } \right \rangle } \right ) \\ & = a \left \langle { { v _1 } + { w _ 1 } , { v _ 2 } + { w _ 2 } , \ldots , { v _ n } + { w _‌ n } } \right \rangle \\ & = \left\langle {a\left( {{v_1} + { w _ 1 } } \right) , a \left ( { { v _ 2 } + {w_2}} \right), \ldots ,a\left( { { v _ n } + { w _ n } } \right)} \right\rangle \\ & = \left\langle {a{v_1} + a{w_1},a { v _ 2 } + a{w_2}, \ldots ,a{v_n} + a { w _ n } } \right\rangle \\ & = \left\langle { a {v_1},a{v_2}, \ldots ,a { v _ n } } \right\rangle + \left\langle {a{w_1},a { w _ 2 } , \ldots ,a{w_n}} \right\rangle \\ & = a\left\langle { { v _ 1 } , { v _ 2 } , \ldots ,{v_n}} \right\rangle + a\left\langle {{w_1},{w_2}, \ldots ,{ w _n } } \right\rangle = a\overrightarrow v + a\overrightarrow w\end{align*}

آزمون جمع برداری

۱. کدام جمله بیانگر خاصیت شرکت‌پذیری جمع بردارهاست؟

جمع هر بردار با بردار صفر خود بردار را به دست می‌دهد.

حاصل جمع بردارها با تغییر ترتیب جمع تغییر نمی‌کند.

جمع دو بردار با ضرب اسکالر قابل توزیع است.

اگر سه بردار را به هر ترتیبی جمع کنیم، نتیجه یکسان است.

پاسخ تشریحی

شرکت‌پذیری به این معناست که جمع سه بردار در هر ترتیب یا گروه‌بندی، نتیجه یکسانی خواهد داشت، یعنی مثلا ابتدا جمع دو بردار و سپس جمع با سومی یا ابتدا جمع سومی با دومی و بعد با اولی، حاصل یکسانی می‌دهد.

۲. در روش هندسی جمع بردارها با متوازی‌الاضلاع، قطر بزرگ متوازی‌الاضلاع چه چیزی را نشان می‌دهد؟

برآیند یا جمع دو بردار را نمایش می‌دهد.

جهت بردار کوچکتر را مشخص می‌کند.

نسبت مولفه‌های بردارها را تعیین می‌کند.

تفاوت طول دو بردار را نشان می‌دهد.

پاسخ تشریحی

در روش هندسی با استفاده از متوازی‌الاضلاع، قطر بزرگ نشان‌دهنده برآیند یا جمع دو بردار است. این قطر، برداری جدید است که دو بردار اولیه با هم تشکیل می‌دهند.

۳. برای بررسی موازی بودن دو بردار با توجه به مولفه‌های آن‌ها، کدام شرط باید برقرار باشد؟

مجموع مولفه‌های هر بردار برابر با عدد ثابت باشد.

بردارها دارای طول یکسانی باشند.

نسبت مولفه‌های متناظر در هر دو بردار یکسان باشد.

جمع دو بردار برابر با بردار صفر باشد.

پاسخ تشریحی

برای موازی بودن دو بردار، کافی است نسبت مولفه‌های متناظر آن‌ها یکسان باشد. این موضوع نشان می‌دهد که یک بردار با ضرب اسکالر (عدد ثابت) بر دیگری به دست می‌آید.

۴. اگر بردار u = ۳i + ۲j باشد، ضرب عدد ۲ در این بردار از نظر اندازه و جهت چه اثری خواهد داشت؟

بردار جدید اندازه‌ای برابر و جهت متفاوتی نسبت به بردار اولیه خواهد داشت.

بردار جدید اندازه‌ای دو برابر و جهت ثابتی نسبت به بردار اولیه خواهد داشت.

بردار جدید اندازه‌ای دو برابر اما جهت عکس بردار اولیه خواهد داشت.

بردار جدید اندازه‌ای برابر نصف بردار اولیه و جهت مخالف خواهد داشت.

پاسخ تشریحی

وقتی یک بردار مانند u = ۳i + ۲j را در عدد ۲ ضرب کنیم، براساس آنچه گفته شد اندازه یا طول بردار دو برابر شده و جهت آن نیز تغییر نمی‌کند و همان جهت u را حفظ می‌کند.

۵. کدام روش برای اثبات توزیع‌پذیری ضرب اسکالر بر جمع دو بردار مناسب است؟

استفاده از نمایش هندسی بردارها با رسم متوازی‌الاضلاع

استفاده از بردارهای استاندارد پایه و ترکیب خطی i، j، k

نوشتن رابطه ضرب اسکالر در جمع دو بردار و بازکردن مولفه‌ها به صورت جبری

محاسبه طول هر بردار جداگانه و مقایسه با مجموع آن‌ها

پاسخ تشریحی

در اینجا بهترین روش «نوشتن رابطه ضرب اسکالر در جمع دو بردار و بازکردن مولفه‌ها به صورت جبری» است. زیرا با استفاده از فرمول جبری و کار با مولفه‌ها به سادگی می‌توان اثبات کرد که ضرب اسکالر در جمع دو بردار همانند جمع جداگانه ضرب هر بردار در اسکالر است. ارائه هندسی یا مقایسه طول‌ها این خاصیت را به شکلی فرمولی و دقیق اثبات نمی‌کنند. همچنین استفاده صرف از بردارهای استاندارد پایه و ترکیب خطی برای این اثبات کافی نیست، اگرچه در نمایش بردارها کاربرد دارد.

بر اساس رای ۰ نفر
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
اگر پرسشی درباره این مطلب دارید، آن را با ما مطرح کنید.
منابع:
Pauls Online Notes
PDF
مطالب مرتبط
۱ دیدگاه برای «جمع برداری – به زبان ساده»

خسته نباشی برادر، خیلی مفید بود

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *