برنامه نویسی 34 بازدید

در این مقاله نشان می‌دهیم که چگونه می‌توانید و باید کتابخانه‌های analytics را از کد منطق تجاری اپلیکیشن جدا کنید تا بتوانید به طرز مؤثری سرویس‌ها و رویدادهای analytics را به صورت آنی به اپلیکیشن اضافه کرده یا حذف کنید. به این ترتیب با روش استفاده صحیح از Analytics در کاتلین برای اندروید آشنا می‌شویم.

کد کاملاً تزویج یافته

استفاده از analytics در اپلیکیشن‌های اندروید در اغلب موارد کار دشواری به حساب می‌آید و علت آن این است که روش درستی برای اجرای این کار استفاده نمی‌شود. برای مثال افراد، چندین رویداد analytics را در صفحه‌ها و سرویس‌های مختلف با استفاده از SDK به نام Answers مربوط به Fabric اضافه می‌کنند. تابع‌های مختلف SDK در صفحه‌های متفاوت اپلیکیشن پراکنده می‌شوند و معنی آن این است که اگر بخواهیم کتابخانه Fabric را حذف کنیم، باید به تک‌تک اکتیویتی‌ها، فرگمان‌ها، سرویس‌ها سر بزنیم و آن‌ها را تک‌تک ویرایش کنیم. همین موضوع در مورد افزودن سرویس‌های تحلیلی دیگر نیز صدق می‌کند و باید تک‌تک موارد را به صورت دستی ویرایش کنیم.

برای مثال فرض کنید فراخوانی‌های CustomEvent و فراخوانی‌های ContentView را داریم که به صورت زیر در صفحه‌های مختلف اپلیکیشن پراکنده شده‌اند:

اما یک پیاده‌سازی با تزویج سست مانند زیر بهتر است:

ما صرفاً می‌خواهیم اکتیویتی یا Presenter در مورد ابزار Analytics ما مطلع باشد. پرزنتر نباید به Fabric ،Flurry ،Firebase یا هر ابزار تحلیلی مشابه دیگر وابسته باشد. کافی است صرفاً از رویدادهای که ارسال می‌کند و کلاس اصلی analytics مطلع باشد.

طراحی دیسپچرها و رویدادها

در این بخش با شیوه اجرای کدی که در بخش قبلی دیدیم آشنا می‌شویم.

استفاده از analytics در کاتلین

کلاس Analytics فهرستی از dispatchers نگه‌داری می‌کند و پارامترهای event که از صفحه‌های مختلف آمده‌اند را به هر یک از آن‌ها ارسال می‌کند. هر dispatcher روش خاص خود را برای مدیریت event پیاده‌سازی می‌کند، یعنی برای هر سرویس آنالایتیکز یک دیسپچر داریم. بدین ترتیب نخستین کاری که باید انجام بدهیم ساختن یک اینترفیس dispatchers است که بتواند events و contentViews را مدیریت کند:

گام بعدی راه‌اندازی اینترفیس‌هایی برای ContentViews و Events است. می‌دانیم که رویدادها یک نام دارند و همچنین ممکن است پارامترهایی داشته باشند، در حالی که ContentViews با توجه به مقاصد این مقاله تنها نام دارند.

هر دو اینترفیس فوق اینترفیس BaseAnalyticsEvent را بسط می‌دهند که در ادامه به بررسی آن خواهیم پرداخت. فعلاً نخستین مثال event خود را پیاده‌سازی می‌کنیم:

اکنون می‌توانیم به صورت امنی یک وهله از AlarmActionSnoozeEvent را به کلاس analytics خود ارسال کنیم، اما هنوز کاری انجام نمی‌دهد زیرا هیچ یک از dispatcher-ها را پیاده‌سازی نکرده‌ایم. فعلاً تنها یک dispatcher پیاده‌سازی شده داریم:

تابع createAnswersEvent به طور خودکار درون اینترفیس‌های Event و ContentView قرار گرفته چون در BaseAnalyticsEvent اعلان یافته که هر دو را بسط می‌دهد. آن را هم‌اینک ایجاد می‌کنیم:

توجه کنید که ما یک نوع Any بازگشت می‌دهیم و از این رو می‌توانیم در ادامه تابع را با انواع متفاوتی override کنیم که الزام Answers SDK است. به کد زیر دقت کنید:

کلاس Analytics

اکنون کلاسی می‌سازیم که مسئول همه این موارد است. سازنده کلاس Analytics باید پارامتری داشته باشد که فهرست Dispatchers را در خود جای می‌دهد. این کلیدواژه vararg است.

آن را درون کلاس Application مقداردهی می‌کنیم.

مرحله پایانی

اکنون می‌توانیم ابزار آنالایتیکز را که در ابتدای مقاله بیان کردیم فراخوانی کنیم. در گام بعدی نشان می‌دهیم که ایجاد ابزار آنالایتیکز دیگر تا چه حد آسان است. در این مثال از Flurry Analytics استفاده می‌کنیم:

در این مورد نیز درون تابع onCreate مربوط به Application صرفاً Flurry dispatcher را به لیست دیسپچرها اضافه کردیم.

بدین ترتیب کار جداسازی ابزارهای تحلیلی پایان یافته و تنها کاری که مانده است پیاده‌سازی رویدادهای باقی مانده و فراخوانی شیء Analytics در مکان‌های مختلف اپلیکیشن است.

اگر این مطلب برای شما مفید بوده است، آموزش‌های زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

==

telegram
twitter

میثم لطفی

«میثم لطفی» دانش‌آموخته ریاضیات و شیفته فناوری به خصوص در حوزه رایانه است. وی در حال حاضر علاوه بر پیگیری همه علاقه‌مندی‌های خود در رشته‌های برنامه‌نویسی، کپی‌رایتینگ و تولید محتوای چندرسانه‌ای، در زمینه نگارش مقالاتی با محوریت نرم‌افزار نیز با مجله فرادرس همکاری دارد.

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *