عمومی، کاربردی ۱۳۰۷۵ بازدید

هر دستگاه برای اتصال به اینترنت یا هر شبکه کامپیوتری دیگری نیاز به یک شناسه یکتا دارد تا بتواند در شبکه شناسایی شود. به این ترتیب دستگاه‌های دیگر در این شبکه می‌توانند متوجه شوند که داده‌های دریافتی از کجا ارسال شده و همچنین در صورتی که نیاز به پاسخ باشد، باید داده‌هایشان را به کدام آدرس بفرستند. به طور کلی دو روش برای تخصیص این شناسه یا IP برای دستگاه‌ها وجود دارد که به ترتیب موقت و دائمی هستند. تخصیص آی پی به صورت موقت به نام آی پی دینامیک خوانده می‌شود و در صورتی که تخصیص آی پی به صورت دائمی انجام یابد، آن را آی پی استاتیک می‌نامیم. در این مطلب به بررسی تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک می‌پردازیم.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

تفاوت آدرس‌دهی استاتیک و دینامیک

هم اکنون که مشغول مطالعه این مطلب هستید، چه از یک رایانه یا گوشی هوشمند یا هر دستگاه دیگری که استفاده می‌کنید، احتمالاً این دستگاه از روش آدرس‌دهی با استفاده از پروتکلی به نام «پروتکل پیکربندی دینامیک میزبان» (Dynamic Host Configuration Protocol) به اختصار DHCP بهره می‌گیرد. این یک روش آسان برای پیکربندی آدرس‌دهی آی پی برای دستگاه‌های جدید اضافه شده به شبکه محسوب می‌شود عیب روش آدرس‌دهی اتوماتیک این است که ممکن است آدرس یک دستگاه گاه به گاه تغییر یابد.

در اغلب موارد این تغییر آدرس مشکل عمده‌ای به حساب نمی‌آید، اما در پاره‌ای موارد ممکن است بخواهید دستگاهتان یک نشانی آی پی استاتیک و بدون تغییر داشته باشد. برای نمونه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.

  • فرض کنید دستگاهی (مانند یک سرور مدیای خانگی) دارید که می‌خواهید به سادگی آن را پیدا کنید و همه دستگاه‌های روی شبکه آن را از طریق یک نشانی آی پی استاتیک بیابند. برای نمونه در موارد عیب‌یابی مشکلات، استفاده از نشانی‌های استاتیک موجب سهولت بیشتر کار می‌شود.
  • فرض کنید اپلیکیشن‌های خاصی دارید که تنها با استفاده از نشانی‌های آی پی می‌توانند به دستگاه‌های شبکه وصل شوند. برای نمونه اغلب نرم‌افزارهای قدیمی تحت شبکه دچار این محدودیت هستند.
  • همچنین در مواردی لازم است که پورت‌های روتر را به دستگاه دیگری روی شبکه فوروارد کنیم. برخی روترها امکانات خوبی در زمینه فوروارد کردن پورت و نشانی‌های آی پی دینامیک دارند، اما برخی دیگر چنین نیستند و باید از نشانی‌های استاتیک بهره بگیرید.

در هر حال به هر علتی که از نشانی‌های آی پی استاتیک استفاده می‌کنید، باید بدانید که تخصیص این نشانی‌های به دستگاه‌های مختلف کار دشواری نیست، اما باید انتخاب کنید که می‌خواهید این کار را از طریق خود دستگاه و یا از مسیر روتر انجام دهید.

تخصیص نشانی‌های آی پی استاتیک از طریق روتر

شما می‌توانید نشانی‌های استاتیک را هم از طریق اینترفیس خود دستگاه و هم از طریق روتر به دستگاه‌های مختلف اختصاص بدهید. اغلب روترها امکان اختصاص یک استخر از نشانی‌های آی پی را به یک دستگاه فراهم می‌سازند. این کار چندین مزیت مهم دارد.

  • نشانی‌های IP همچنان از سوی روتر مدیریت می‌شوند، یعنی لازم نیست که به تنظیم و پیکربندی تک‌تک دستگاه‌ها بپردازید.
  • تخصیص نشانی‌ها درون یک استخر آی پی واحد که روتر مورد استفاده قرار می‌دهد،‌ آسان‌تر است.

در نخستین بخش این مطلب در مورد تخصیص مستقیم نشانی‌های آی پی روی سیستم‌های ویندوزی صحبت می‌کنیم.

تنظیم نشانی آی پی استاتیک روی ویندوز 7، 8 و 10

برای تغییر نشانی آی پی رایانه در ویندوز باید پنجره «اتصال‌های شبکه» (Network Connections) را باز کنید. به این منظور کلیدهای ترکیبی Win+R را زده و عبارت ncpa.cpl را در کادر Run وارد کرده و اینتر را بزنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در پنجره Network Connections که باز می‌شود، روی آداپتری که می‌خواهید یک نشانی IP به آن بدهید، راست-کلیک کرده و سپس دستور Properties را انتخاب کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در پنجره مشخصات آداپتر، گزینه Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) را بزنید و سپس روی دکمه Properties را کلیک کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

گزینه Use the following IP address را انتخاب کرده و سپس نشانی ‌IP، ماسک زیرشبکه و گیت‌وی پیش‌فرض را بسته به تنظیمات شبکه خود وارد کنید. در ادامه نشانی‌های سرور‌های DNS ترجیحی خود را وارد کنید. در نهایت گزینه Validate settings upon exit را انتخاب کنید تا ویندوز بی‌درنگ به بررسی این نشانی جدید آی‌پی و اطلاعات مرتبط بپردازد و از کارکرد صحیح آن‌ها مطمئن شود. زمانی که آماده بودید، روی OK کلیک کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

سپس پنجره مشخصات آداپتر شبکه را ببندید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

به این ترتیب ویندوز به طور خودکار ابزار عیب‌یابی شبکه را اجرا می‌کند تا از عملکرد صحیح اتصال شبکه مطمئن شود. اگر مشکلاتی وجود داشته باشد، ویندوز گزینه اجرای ویزارد عیب‌یابی شبکه را پیشنهاد می‌کند. با این حال اگر با مشکلی مواجه شوید، این ویزارد کمک چندانی نمی‌تواند به شما بکند. در این موارد بهتر است به طور دستی بررسی کنید که تنظیمات صحیح باشد و دوباره تلاش کنید.

تنظیم نشانی آی پی استاتیک در ویندوز ویستا

تغییر دادن آی پی از حالت DHCP به Static در ویندوز ویستا مشابه دیگر نسخه‌های ویندوز است، اما پیدا کردن مکان قرارگیری تنظیمات مربوطه کمی متفاوت خواهد بود. در ویندوز ویستا باید روی کلید Start ویندوز کلیک کرده و سپس گزینه Netwwork را راست-کلیک و گزینه properties را انتخاب کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

به این ترتیب پنجره Network and Sharing Center باز می‌شود که در آن باید روی لینک Manage network connections کلیک کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

روی آن آداپتر شبکه که می‌خواهید یک نشانی آی پی اختصاص دهید، راست-کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در ادامه گزینه Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) را انتخاب کرده و روی دکمه Properties کلیک کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

اکنون می‌توانید IP، ماسک زیرشبکه، گیت‌وی پیش‌فرض و نشانی‌های سرور DNS را تغییر دهید. در پایان کار روی OK کلیک کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در نهایت باید پنجره مشخصات Local Area Connection Properties را ببندید تا تنظیمات انجام یافته اعمال شوند.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

پنجره اعلان فرمان را باز کرده و دستور ipconfig را وارد نمایید تا از تغییر یافتن موفق تنظیمات مطمئن شوید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

تنظیم آی‌پی استاتیک در ویندوز ایکس‌پی

برای تنظیم یک آی‌پی استاتیک در محیط ویندوز ایکس‌پی باید روی آیکون My Network Places راست-کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

سپس روی آداپتری که می‌خواهید برایش آی‌پی تنظیم کنید راست-کلیک کرده و گزینه Properties را انتخاب نمایید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

مدخل Internet Protocol (TCP/IP) را انتخاب کرده و روی دکمه Properties کلیک کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

گزینه Use the following IP address را انتخاب نمایید. نشانی IP، ماسک زیرشبکه، گیت‌وی پیش‌فرض و نشانی‌های سرورهای DNS را که می‌خواهید مورد استفاده کنید، باید در این بخش تنظیم نمایید. زمانی که کار پایان یافت، روی دکمه OK کلیک کنید.

در نهایت باید پنجره را ببندید، تا تنظیمات اعمال شوند.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

اینک می‌توانید با وارد کردن دستور ipconfig در پنجره اعلان فرمان از صحت تنظیمات انجام یافته مطمئن شوید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در بخش‌های قبلی مقاله در مورد روش انتساب نشانی‌های استاتیک و دینامیک IP از طریق سیستم عامل صحبت کردیم. در این بخش به توضیح مراحل انجام این کار روی روترهای مختلف می‌پردازیم.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در ادامه به توضیح روش تنظیم نشانی IP استاتیک روی روتر دی‌لینک مدل D-Link DIR-655 می‌پردازیم. اما مراحل کار برای بقیه روترهای این برند مشابه است. توجه داشته باشید که پیش از دست به کار شدن باید موارد زیر را گردآوری کرده باشید.

  • نشانی IP
  • ماسک زیرشبکه
  • نشانی گیت‌وی
  • نشانی DNS اولیه
  • نشانی DNS ثانویه

به نشانی اینترفیس وب روتر بروید. به طور پیش‌فرض برای این منظور باید نشانی 192.168.1.1 را در یک مرورگر وب وارد کنید. در منوی سمت چپ روی گزینه Internet کلیک کنید. سپس دکمه Internet Connection Setup Wizard را بزنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در صفحه Connection Setup Wizard روی Next کلیک کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

رمز عبور مدیریتی را وارد کرده و سپس تأیید کنید. توجه کنید که باید آن را به خاطر بسپارید، زیرا در ادامه لازم خواهد بود.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

یک منطقه زمانی (time zone) را انتخاب کرده و Next را بزنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در صفحه Configure Your Internet Connection گزینه Static IP Address Connection را انتخاب کرده و Next را بزنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

همه اطلاعات خواسته شده را برای Static IP Address Connection و DNS Settings وارد کنید و سپس Next را بزنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در صفحه Setup Complete!‎ روی Connect کلیک کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

در صفحه Reboot Needed تعیین کنید که آیا اکنون روتر را ری‌استارت می‌کنید یا این کار را در آینده انجام خواهید داد. در هر حال برای این که این تنظیمات جدید اعمال شوند، باید روتر را ری‌استارت کنید.

تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک

نکات مهم در خصوص تنظیم نشانی IP استاتیک

توجه کنید که اگر قصد تنظیم نشانی آی پی استاتیک دارید؛ برخی نکات مهم وجود دارند که با در نظر گرفتن آن‌ها می‌توانید از بروز بسیاری از مشکلات جلوگیری کنید.

  • نخستین موردی که باید توجه کنید، این است که باید بدانید «استخر آی‌پی» (IP pool) ارائه شده از سوی روتر در چه وضعیتی است. روتر شما یک استخر کلی و یک استخر اختصاصی رزرو شده برای انتساب‌های DHCP دارد. استخر کلی که برای روترهای خانگی تخصیص می‌یابد معمولاً از 10.0.0.0 تا 10.255.255.255 یا 192.168.0.0 تا 192.168.255.255 است. سپس در این محدوده یک استخر کوچک‌تر برای سرور DHCP رزرو می‌شود که معمولاً 252 نشانی در بازه‌ای مانند 10.0.0.2 تا 10.0.0.254 است. زمانی که استخر کلی را شناختید، می‌توانید با استفاده از قواعد زیر نشانی‌های آی‌پی استاتیک را تنظیم کنید.
  • هرگز نشانی‌هایی که به.0 یا.255 منتهی می‌شوند را تخصیص ندهید، زیرا این نشانی‌ها معمولاً برای پروتکل‌های شبکه رزرو می‌شوند. به همین دلیل است که در مثال فوق گفتیم استخر DHCP در عدد 254 خاتمه می‌یابد.
  • هرگز یک نشانی را روی دقیقاً اولین عدد یعنی 10.0.0.1 تعیین نکنید، زیرا نشانی آغازین همواره برای خود روتر رزرو می‌شود. حتی اگر نشانی روتر خود را به دلایل امنیتی تغییر داده باشید، همچنان بهتر است که نشانی آغازین را به دستگاهی اختصاص ندهید.
  • هرگز یک نشانی را خارج از استخر کلی نشانی‌های IP خصوصی انتساب ندهید. یعنی اگر استخر روتر شما در بازه 10.0.0.0 تا 10.255.255.255 قرار دارد، هر نشانی IP که تخصیص می‌یابد، با در نظر گرفتن دو قاعده قبلی باید در این بازه قرار گیرد. با توجه به این که حدود 17 میلیون نشانی در این بازه قرار دارد، بدیهی است که نیازی به تخصیص نشانی IP خارج از این بازه نخواهید داشت.
  • برخی افراد ترجیح می‌دهد که نشانی‌های IP استاتیک را به طور کامل خارج از بازه نشانی‌های DHCP یعنی 10.0.0.2 تا 10.0.0.254 تخصیص دهند. اما این کار لزومی ندارد. با توجه به این که بسیار بعید است یک کاربر خانگی همزمان به بیش از 252 نشانی IP نیاز داشته باشد، تخصیص نشانی IP از این بازه هیچ مشکلی ایجاد نخواهد کرد.

سخن پایانی

با این که DHCP کاملاً عالی است و موجب می‌شود که زندگی آسان‌تر شود، اما برخی موقعیت‌ها وجود دارند که استفاده از نشانی‌های IP استاتیک با تخصیص دستی کاملاً کارآمد خواهد بود. در چنین موقعیت‌هایی می‌توانید اقدام به انتساب IP استاتیک از طریق سیستم عامل و یا روتر بکنید. در این مطلب هر دوی این روش‌ها توضیح داده شدند.

اگر این مطلب برای شما مفید بوده است، آموزش‌ها و مطالب زیر نیز به شما پیشنهاد می‌شوند:

بر اساس رای ۲ نفر
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
شما قبلا رای داده‌اید!
اگر بازخوردی درباره این مطلب دارید یا پرسشی دارید که بدون پاسخ مانده است، آن را از طریق بخش نظرات مطرح کنید.

«میثم لطفی» در رشته‌های ریاضیات کاربردی و مهندسی کامپیوتر به تحصیل پرداخته و شیفته فناوری است. وی در حال حاضر علاوه بر پیگیری علاقه‌مندی‌هایش در رشته‌های برنامه‌نویسی، کپی‌رایتینگ و محتوای چندرسانه‌ای، در زمینه نگارش مقالاتی با محوریت نرم‌افزار با مجله فرادرس همکاری دارد.

2 نظر در “تنظیمات آی پی استاتیک روی مودم دی لینک | تصویری و گام به گام

    1. سلام و وقت بخیر؛
      به طور کلی می‌توان روی یک اینترفیس شبکه بیش از یک آی‌پی تنظیم کرد. اما اگر منظور شما این است که چند آی‌پی استاتیکی که از ISP خود دریافت کردید را روی مودم منزل همزمان فعال داشته باشید، امکان انجام این کار وجود ندارد، چون اتصال PPPoE به طور پیش‌فرض چنین امکانی را عرضه نمی‌کند. در نهایت باید اشاره کرد که اگر ISP همکاری لازم را داشته باشد، با برخی ترفندهای پیچیده می‌توان این کار را اجرا کرد.
      از توجه شما متشکریم.

نظر شما چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مشاهده بیشتر